صندوق کابلی

Kâboli Box

نوعی نمایش شاد که افرادی با نام صندوق کش یا شال‌کش چهار صندوق را به صورت موزون به محوطه‌یی باز منتقل می‌کردند. چهار رقاص که با لباس‌های زرد، قرمز، آبی و بنفش قبلاً در صندوق‌ها پنهان شده بودند، بعد از شروع نمایش و اجرای موسیقی شاد، تک‌تک از صندوق‌ها بیرون می‌آمدند. آنها ابتدا دسته جمعی، بعد هر یک به تنهایی و سرانجام دوباره به صورت دسته‌جمعی رقص‌های متفاوتی را در برابر دیدگاه مشتاق تماشاگران اجرا می‌کردند.
این نوع نمایش شاد معمولاً تا پاسی از شب ادامه داشت و در پایان با بازگشت رقاص‌ها به صندوق‌ها و انتقال دوباره آنها از جانب صندوق‌کش‌ها خاتمه می‌یافت.
یکی از گردانندگان معروف صندوق کابلی، عبدالله بود که به دلیل سر کچلش به عبی گره معروف شده بود. عبی گره لباس‌های ملیت‌ها و قومیت‌های مختلف را در اختیار داشت. دو زن هم در گروهش بودند که لباس‌های اقوام مختلف ایران، مثل کردی و عربی می‌پوشیدند. عبی گره هم لباس هم شکل آنها را می‌پوشید. بعد با شعر و آهنگ روی صحنه می‌آمدند و با هم گفت‌وگو می‌کردند که بسیار خنده‌دار و عامیانه بود. بیشتر شعرها را با لهجه می‌خواندند، بعد هم لباس عوض می‌کردند و مثلاً لباس بلوچی یا لری می‌پوشیدند.
گویا وجه تسمیه‌ی صندوق کابلی مرهون حضور کولی‌های هندی و افغانی است که گاه‌گاه به ایران کوچ می‌کردند و همه‌ی وسایل بازی‌شان را در یک صندوق سبک با خود حمل می‌کردند.
منبع مقاله :
مهدوی زادگان، داود؛ (1394)، فقه سیاسی در اسلام رهیافت فقهی در تأسیس دولت اسلامی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، چاپ اول