به دنبال کوارک سر

بعضی دانشمندان معتقدند نمونۀ انبوه داده‌هایی که به منظور ردیابی ذرۀ W در برخورد دهندۀ پروتون ‌ـ پادپروتون سِرن ثبت شده است می‌تواند حاوی نشانۀ اولیه‌ای از وجود کوارک سر نیز تلقی شود.. در آزمایش سِرن تعدادی از رویدادهای ذرۀ W طوری بودند که در آن‌ها الکترون تولید شده از واپاشی W دارای اندازه حرکت بزرگی در امتداد عمود بر محور پرتو بود، در حالی که اندازه حرکت عرضی هادرون‌های تولید شده در برخورد بسیار کوچک بود. دستۀ دیگری از رویدادها بودند که در آن‌ها الکترونی که اندازه حرکت عرضی آن زیاد بود با فواره‌ای از هادرون‌ها در جهت مخالف تولید می‌شد. در بعضی گزارش‌ها، این نوع رویداد را محتملا تولید یک جفت کوارک سر دانسته‌اند که هر یک از آن‌ها از طریق برهم‌کنش ضعیف به یک کوارک ته و یک الکترون و یک نوترینو وامی‌پاشد (بارگر و دیگر). و در نهایت کوارک ته واپاشیده می‌شود و رگ‌باری از کوارک‌های سبک‌تر که در آشکارساز به صورت فواره‌ای از هادرون‌ها دیده می‌شوند فرو می‌بارد.
وجود کوارک فرضی سر خیلی خوب با «مدل استاندارد» ذرات و برهم‌کنش‌ها جور درمی‌آید. برخورد دهنده‌های الکترون ‌ـ پوزیترون PEP (استانفورد) و PETRA (هامبورگ، آلمان) سال‌ها در جست‌وجوی این ذره بوده‌اند. با تعبیر رویدادهای «الکترون به اضافۀ فواره» در سرن به عنوان کوارک سر، جرم این ذره حدود 35GeV برآورد شده است. ذره‌ای به این سنگینی دور از حوزۀ انرژی‌هایی است که PEP و PETRA می‌توانند بدان دست یابند.
نباید از نظر دور داشت که برای رویدادهای یادشده توضیح‌های دیگری، غیر از تولید کوارک سر، نیز ارائه شده است. در این میان گروه‌های UA1 و UA2 قصد دارند در میانِ کوهی از داده‌ها که در دست دارند به شکار نشانه‌های کوارک سر و احیاناً دیگر ذرات غیرعادی، نظیر بوزون هیگز بروند.