![چشم به راه (2) چشم به راه (2)](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/e18d75f4-50ad-4759-b1ae-109605b88ee3.jpg)
![چشم به راه (2) چشم به راه (قسمت دوم و پاياني)](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/1/1388/farvardin/04/2302.jpg)
اشاره
آنچه در شماره ی پیش خواندید، مباحث مقدماتی کلمه ی (عدل) بود. در این بخش ارتباط عدل که یکی از القاب حضرت بقیه الله الاعظم علیه السلام می باشد با حضرتش بیان می شود.حضرت ولی عصر علیه السلام تجسم عدالت و عدالت خواهی است. او علی دیگر است و هم سان و همانند او رفتار کند. لباس خشن و ساده بر تن نماید، بی آلایش و بی پیرایه زندگی کند، غذایش چونان امیرالمؤمنین علیه السلام نان جوین باشد و در تمام وجود آن والا مقام و والاتبار، عدالت و توازن، درخشندگی کند. (گویا یکی از دلایل طول عمر آن حضرت همین عدالت و توزان قوای درونی آن حضرت است.) در رستاخیز حضرت مهدی علیه السلام دادخواهی و دادگستری، اساس حکومت اوست و در دولتش کسی بر دیگری ستمی روا ندارد.(1)
مردمان روزگار ظهورش در اثر شکوفایی خردها، میان خویشتن توازن و تعادلی بیابند و این عدالت و امنیت میان درندگان نیز جلوه گر باشد.(2) مهدی علیه السلام آن قدر ببخشد تا نیازمندی نماند و به همگان یک سان و برابر عطا کند، حتی میان خوبان و بدان در بخشش اموال تفاوتی نگذارد.(3)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«جانشینان و حجت های پس از من دوازده تن هستند، نخستین آنان برادرم و آخرینشان فرزندم است.» گفتند: «ای رسول خدا! برادرت کیست؟» فرمود: «علی بن ابی طالب.» پرسیدند: «فرزندت کیست؟» پاسخ داد: «مهدی، زمین را همان گونه که از ظلم و ستم پر شده، از قسط و داد آکنده سازد. روح خدا، عیسی، زاده ی مریم از آسمان فرود آید و در نماز به او اقتدا نماید و سلطنت و پادشاهی مهدی بر کران ها چیره شود.»(4)
امام رضا علیه السلام از پدران نیکش گزارش کند که:
امیر المؤمنین علیه السلام به [فرزندش امام] حسین علیه السلام فرمود: «ای حسینم! نهمین فرزندت به حق به پا خیزد. آیین [توحید] را آشکار [و حاکم ] سازد و عدالت را بگستراند. امام حسین علیه السلام پرسید: «چنین چیزی واقع می شود؟» فرمود: «سوگند به کسی که محمد صلی الله علیه و آله و سلم را به نبوت برانگخت، بلی.»(5)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
«شما را به مهدی علیه السلام نویدتان دهم که پس از آن که امتم در اختلاف و گمراهی گام زند، رستاخیز نماید و زمین را که از بیداد و ستم پر شده، از داد و دادگری لبریز سازد. تمام اهل زمین و آسمان از او [و حکمرانی اش] خشنود و خرسند باشند و اموال را به درستی میان آدمیان تقسیم کند.» در این میان کسی پرسید: «مقصودت از تقسیم درست چیست؟» پاسخ فرمود: «یعنی به طور برابر و یکسان میان همه قسمت کند. [در این روزگار] ایزد متعال قلب های امت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را از غنا و بی نیازی لبالب گرداند و عدالت مهدی علیه السلام همه را فرا گیرد.»(6)
خرمی و آبادی کره ی خاکی به داد و داد ورزی است و ظلم و بیداد، آن را ویران کند. امام معصوم علیه السلام در تفسیر و توضیح آیه ی شریف «یحی الارض بعد موتها...»(7) فرمود:
«مقصود این نیست که زمین به واسطه ی باران زنده شود و جان گیرد، بلکه مقصود آیه این است که خداوند مردانی را برانگیزد تا زمین را با داد و دادخواهی زنده کنند، پس زمین خاکی به عدالت روزی و اجرای آن زنده شود. برپایی حدود الهی از این که آسمان چهل روز بر زمین ببارد، بهتر است.»(8)
در زیارت حضرت صاحب الامر علیه السلام با نام عدل و صفت دادخواه که خادمانش از القاب آن حضرت شمرده اند، (9) به حضورش درود می فرستیم:
السلام علی القائم المنتظر، و العدل المشتهر؛ درود بر آن ایستاده ای که همه در انتظار اویند. درود بر دادگر و دادگستری که در آفرینش، نامدار است و شهرت دارد.(10)
بار الها ! به دست توانگر زاده ی امیر المؤمنین علیه السلام کران ها را همان گونه که از ظلم و بیداد لبریز شده، از قسط و داد آکنده ساز، زیرا تو نیایش ها را می شنوی و پاسخ می دهی، آمین.(11)
پی نوشت
1- بحارالأنوار، ج52، ص 195، تاریخ الامام الثانی عشر، باب 25، باب علامات ظهوره من السفیانی، ح 26.
2- همان، ص 280، باب 26، یوم خروجه و ما یحدث عنده، ح 6.
3- حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 9، ص 282، کتاب الزکاه، ابواب المستحقین للزکاه، باب 36، جواز تولی المالک لإخراج الزکاه، ح 1، ش 12025.
4- بحار الأنوار، ج 51، ص 71، تاریخ الامام الثانی عشر، باب 1، ماورد من الاخبار بالقائم علیه السلام، ح 12.
5- همان، ص 110، باب 2 ماورد عن امیر المومنین علیه السلام، ح 2.
6- همان، ج 92، ص 51، باب ما ورد من الاخبار بالقائم - علیه السلام -، الباب العاشر.
7-روم، آیه ی 50: «زمین را بعد از مردنش زنده می کند.»
8-تهذیب الاحکام، ج 10، ص 146، باب 10، من الزیادات، ح 9، ش 578.
9- نجم ثاقب، باب 2، ص 81؛ العبقری الحسان، ج 1، باب بیان اسامی و القاب، ص 42.
10- مفاتیح الجنان، زیارت حضرت صاحب الزمان علیه السلام، ص 875.
11- همان، ص 871.
/خ