| چشم بيسرمهي سياهش نگريد |
|
روي ناشسته چو ماهش نگريد |
| جنبش پر کلاهش نگريد |
|
بر سر سرو ملايم حرکات |
| غلط انداز نگاهش نگريد |
|
نگهش با من و رويش با غير |
| اثر مهر و گياهش نگريد |
|
مهر من گشته يکي صد ز خطش |
| عالم آشوب سپاهش نگريد |
|
شاه حسنش سپه آورده ز خط |
| عذر بدتر ز گناهش نگريد |
|
عذرخواهي کندم بعد از قتل |
| پشتهها بر سر راهش نگريد |
|
ميرود غمزه زنان از کشته |
| اثر شعلهي آهش نگريد |
|
دود از چرخ برآورده دلم |
| تن کاهيده چو کاهش نگريد |
|
محتشم کوه ستم راست ستون |
| در گوش حلقه زر بر دوش حلقه مو |
|
در حلقه بتان است سر حلقه آن پري رو |
| قامت چمنده شمشاد نرگس جهنده آهو |
|
زلفش گزنده عقرب کاکل کشنده افعي |
| روي تو آب و آتش چشم تو ترک و هندو |
|
لعل تو نقل و باده حرف تو تلخ و شيرين |
| بالاتر از سياهيست بالاي چشمت ابرو |
|
صد رنگ بوالعجب هست در حسن ليک از آنها |
| خم گشته از گراني شاهين آن ترازو |
|
حسن ترا ترازوست آنچشم و ابرو اما |
| من دلبري نديدم مردم کش و ملک خو |
|
غير فرشته خوئي کز دوستي مرا کشت |
| درويش محترم من سلطان محتشم او |
|
ما و سگش بناميم ازآشنائي هم |