بهارا! بهل تا گياهي برآيد بهارا! بهل تا گياهي برآيد شاعر : ملک الشعرا بهار درخشي ز ابر سياهي برآيد بهارا! بهل تا گياهي برآيد که از دامن شرق ماهي برآيد در اين تيرگي صبر کن شام غم را به نيروي خورشيد راهي برآيد بمان تا در اين ژرف يخزار تيره بمان تا عزيزي ز چاهي برآيد وطن چاهسار است و بند عزيزان که روز دگر دادخواهي برآيد به بيداد بدخواه امروز سر کن وز اين دشت گرد سپاهي برآيد بر اين خاک تيغ دليري بجنبد بهل تا ز دستي گناهي برآيد ز دست کس ار هيچ نايد صوابي مگر از بلايي رفاهي برآيد مگر از گناهي بلايي بخيزد ز حلقوم مظلوم آهي برآيد مگر از ميان بلا گرمگاهي وز آن گرد، صاحب کلاهي برآيد مگر ز آه مظلوم گردي بخيزد