اي نگار روحاني! خيز و پرده بالا زن

در سرادق لاهوت کوس «لا» و «الا» زن اي نگار روحاني! خيز و پرده بالا زن و آن گه از غدير خم باده‌ي تولا زن در ترانه معني دم ز سر مولا زن تا ز خود شوي بيرون، زين شراب روحاني کز صفاي او روشن جان باده‌نوش آمد

دوشنبه، 5 مرداد 1388

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

اي نگار روحاني! خيز و پرده بالا زن

شاعر : ملک الشعرا بهار

در سرادق لاهوت کوس «لا» و «الا» زن		اي نگار روحاني! خيز و پرده بالا زن
و آن گه از غدير خم باده‌ي تولا زن		در ترانه معني دم ز سر مولا زن
تا ز خود شوي بيرون، زين شراب روحاني		کز صفاي او روشن جان باده‌نوش آمد
در خم غدير امروز باده‌اي به جوش آمد		کن صنم که از عشاق برده عقل و هوش آمد
وآن مبشر رحمت باز در خروش آمد		با هيولي توحيد در لباس انساني
آن حبيب و صد معراج، آن کليم و صد سينا		حيدر احد منظر، احمد علي سيما
بزم قرب را محرم، راز غيب را دانا		در جمال او ظاهر سر علم الاسما
ملک قدس را سلطان، قصر صدق را باني		قلزم صفا را فلک، فلک صدق را سکان
خاتم وفا را لعل، لعل راستي را کان		ممکني است بي‌ايجاب، واجبي است بي‌امکان
اوست قطبي از اقطاب، اوست رکني از ارکان		ثانيي است بي‌اول، اولي است بي‌ثاني
کز پي کمال دين، شو پذيره حيدر را		در غدير خم يزدان گفت مر پيمبر را
برد بر سر منبر حيدر فلک‌فر را		پس پيمبر اندر دشت بر نهاد منبر را
شد جهان دل روشن ز آن دو شمس نوراني		هم به جان بياويزيد گوهر تولا را
گفت : « بشنويد اي قوم! قول حق تعالي را		اين وصي برحق را، اين ولي والا را
پوزش آوريد از جان، اين ستوده مولا را		با رضاي او کوشيد در رضاي يزداني»
کي توان به وصف او دم زدن ز چون و چند؟		کي رسد به مدح او وهم مرد دانشمند؟
حجت صمد مظهر، آيت احد پيوند		به که عجز مدح آرم از پدر سوي فرزند
شبل حيدر کرار، خسرو خراساني		آن که هست از انفاسش زنده عيسي مريم
پور موسي جعفر، آيت‌الله اعظم		آفتاب کز رفعت بر فلک زند پرچم
در تحقق ذاتش گشته خلقت عالم		مي‌کند به درگاهش صبح و شام درباني
جان و دل چه‌سان گويند مدحت و ثنايش را؟		عقل و وهم کي سنجند اوج کبريايش را؟
هر که در دل افرازد رايت ولايش را		گر رضاي حق جويي، رو بجو رضايش را
همچو خواجه بتواند دم زد از مسلماني