صعده، سر بلند مي ماند

آيا شش جنگ دولت يمن با صعده، از شمار ياران الحوثي کاسته است؟
 

از نظر جغرافيايي، جنگ اول تا سوم، داخل استان صعده محدود بود، ولي جنگ چهارم و پنجم به خارج از استان کشيده شد و در جنگ ششم از مرزهاي يمن عبور کرد. عربستان سعودي وارد معرکه شد و نيروهايي از ديگر کشورهاي عربي نيز عربستان را در اين جنگ ياري مي دهند. از نظر نيروي انساني، ياران الحوثي در جنگ اول سيصد نفر، جنگ دوم حدود پانصد نفر، جنگ سوم حدود هشتصد نفر، جنگ چهارم حدود دو هزار نفر، جنگ پنجم حدود ده هزار نفر بودند و اکنون در جنگ ششم گفته مي شود حداقل بيست هزار نفر و حداکثر پنجاه نفر از جوانان شيعه، سازمان دهي شده اند تا به اينجا، رزمندگان مقاومت شيعي، مقتدرانه ايستادگي کرده اند و براي همه ثابت شده که حذف شدني نيستند.
ياران الحوثي در ماه هاي اخير موفق شده اند کنترل بيش از صد پايگاه نظامي ارتش در استان صعده را به دست گرفته و تمام سلاح و تجهيزات نظامي اين پايگاه ها را غنيمت بگيرند. علاوه بر اين، غنيمت هاي بسياري هم از سعودي ها به دست آورده اند و از نظر تسليحاتي خيلي قوي تر از سال هاي گذشته شده اند. بنابراين در صورت ادامه دار بودن جنگ در صعده، شيعيان توان مقاومت براي زمان هاي طولاني را خواهند داشت.
وساطت ها چه از سوي علما و شيوخ يمن و چه از سوي کشورهاي ديگر همچون قطر، تاکنون بي ثمر بوده است. زيرا هدف سعودي و دولت يمن، نابودي و سرکوب جنبش الحوثي است و حاکمان يمن، توقع دارند ياران الحوثي بر سر ميز مذاکره بنشينند و تعهد نمايند سلاح هاي خود را تحويل دهند و پس از خلع سلاح، ارتش يمن با خيال راحت، همه آن ها را دستگير و زنداني کند و يا به قتل برساند. ماجراي نيرنگ در سوءاستفاده از وساطت علما در جنگ اول منجر به شهادت حسين بدرالدين الحوثي شد. اعضاي کميته وساطت در جنگ چهار و پنجم نيز هم اکنون در زندان هاي صنعا به سر مي برند.
در خاورميانه همه توقع داشتند عربستان سعودي، ميان دولت يمن و گروه الحوثي ميانجي گري کند. اما سعودي ها نه تنها ميانجي گري نگردند، بلکه وساطت قطر را هم عقيم کردند. با حمله ارتش سعودي به صعده آشکار شد که کارفرما و سرمايه گذار اصلي جنگ عليه شيعيان، خود سعودي بوده است. ارتش سعودي پس از سه هفته کارزاري که جز خواري و ذلت برايش نداشت، اکنون به دنبال مفري براي خروج آبرومندانه از اين بحران خودساخته است. احتمالاً در اخباري دروغين، بازپس گيري يا پاکسازي کوهستان هاي مرزي را اعلام خواهند کرد و احتمالاً پس از اين پيروزي توهمي، سعودي ها پايان جنگ را از سوي خود اعلام خواهند کرد. داستاني که «علي عبدالله صالح» در پنج دوره قبلي پس از ناتواني در مقابل ياران الحوثي تکرار کرده است.
همه جريان هاي سياسي داخل و خارج يمن، بر اين نکته تأکيد دارند که جنگ، راه حل مناسبي براي پايان دادن به اين بحران نيست. حتي عبدالملک الحوثي و سخنگويش در بيانيه هاي متعدد اعلام کرده اند که براي گفت و گو آمادگي دارند. اين نشان مي دهد علي رغم برتري شان در ميدان نبرد، جنگ طلب نيستند. پر واضح است وساطتي که به دنبال خلع سلاح گروه الحوثي باشد، باز هم به نتيجه نمي رسد. تنها راه پايان جنگ در صعده، به رسميت شناختن حقوق شييعان زيدي از سوي دولت يمن و اعطاي آزادي هاي مذهبي و مدني به آنان در مناطق خود است. بديهي است در فضايي آرام، شيعيان يمن با پشتوانه فکري و فرهنگي و برخورداري از ميراث گران قدر شيعي، مراحل رشد و بالندگي را به سرعت طي خواهند کرد. از طرفي تجربه شيعيان در ايران، لبنان و عراق، افق هاي روشني را پيش روي آنان قرار داده است؛ خصوصاً آنکه شيعيان زيدي تجربه يازده قرن حکومت را در اين سرزمين داشته اند.
خلاصه آنکه دوران انزواي شيعه در يمن به پايان رسيده و سادات و شيعيان يمن در مسير رشد و تکامل قرار گرفته اند. جنگ يا صلح، نتيجه يکي است: حضور پر قدرت شيعه در جنوب شبه جزيره عربستان. هضم اين واقعيت براي سعودي ها کمتر از مرگ نيست. اين واقعيتي است که پذيرش آن براي همه از جمله دولت يمن غيرممکن است. اگر سعودي و دولت يمن، راه جنگ را در پيش بگيرند، ناخواسته به تحقق اين روند سرعت بيشتري مي دهند و آينده سختي را براي خود ترسيم خواهند کرد.
منبع:نشريه امتداد- ش 48
/ن