![ارتباط علمى بين اعتقادات دينى ـ معنوى و تاثير گذارى آن بر مكانيزم بيمارى ارتباط علمى بين اعتقادات دينى ـ معنوى و تاثير گذارى آن بر مكانيزم بيمارى](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/71616a18-0f16-4418-906c-01919620bc8a.jpg)
![ارتباط علمى بين اعتقادات دينى ـ معنوى و تاثير گذارى آن بر مكانيزم بيمارى ارتباط علمى بين اعتقادات دينى ـ معنوى و تاثير گذارى آن بر مكانيزم بيمارى](/userfiles/Article/1389/08%20dey/04/0011452.jpg)
ارتباط علمى بين اعتقادات دينى ـ معنوى و تاثير گذارى آن بر مكانيزم بيمارى
نويسنده: سعيد منيويى
با توجه به گفته هاى لوين براى اينكه بتوان ارتباطى علمى ـ منطقى بين متغيرى مثل گرايش ها و فعاليت هاى دينى ـ معنوى و اثر آن بر سلامت جسم و روان به دست آورد، بايد به 3 سوال جواب داده شود. نخست اينكه آيا اصولا هيچ ارتباطى بين اين دو متغير هست و اگر هست آيا قابل اعتماد است؟ و در صورت قابل اعتماد بودن چه مكانيزم بيولوژيكى دارد.
در ارتباط با سوال اول د ر850 مورد مطالعه بيمارىهاى روانى و 350 مورد مطالعه بيمارىهاى جسمى چنين ارتباطى به وضوح مشاهده مى شود وقابل اعتماد است و تمام متغيرها و جوانب آمارى براى به دست آوردن نتايج صحيح در نظر گرفته شده اند. با تمام نتايج حاصله از چنين ارتباطى دانشمندان و جامعه پزشكى توصيه مى كنند كه هنوز بايد با چنين نتايجى بسيار با احتياط برخورد كرد تا نتايج مطالعات و تحقيقات كاملا به اثبات برسند و مورد تإييد جامعه پزشكى قرار گيرند.
اين توصيه بيشتر بدين جهت است كه اولا نشان داده شده كه سلامت روح و جسم در نزد اكثر بيماران از اهميت خاصى برخوردار است و دوما تحقيقات نشان داده بين تسريع در بهبودى بيمار و نيازهاى دينى ـ معنوى او ارتباط مستقيمى وجود دارد.
البته اعتقاد دينى ـ معنوى به صور مختلف در افراد نمود مى يابد. از جمله :اميد به زندگى داشتن هدف داشتن، فعال بودن، احترام به هويت شخصى، اهميت متافيزيك در زندگى مادى.
سوما اعتقاد دينى معنوى بيمار استحكام بيشترى به روابط پزشك و بيمار مى بخشد و بالاخره اصل مهم در طب شفاى بيمار است و اگر چنين رابطه اى باعث به وجود آمدن نتايج بهتر در بهبود بيمارى مى شود، بايد اين اصل به همان ميزان توجه به اصول كلينيكى اهميت داد .
اما در حال حاضر هنوز موانعى بر سر اين راه وجود دارد؛ اول آنكه خيلى از افراد جامعه پزشكى هنوز اعتقاد زيادى به چنين باورهاى دينى ـ معنوى ندارند. دوم اينكه تعداد پزشكان با اعتقادات دينى ـ معنوى از تعداد بيماران با چنين اعتقاداتى كمتر است. سوم آنكه همچنين نتايج به طور كامل در دستورالعمل مداواى پزشكان اعمال نمى شود و بالاخره در نظر گرفتن نياز اعتقادات دينى ـ معنوى بيماران براى عده اى از پزشكان اتلاف وقت و يا فقدان اعتماد كافى بين بيمار و پزشك تلقى مى شود، به خصوص كه نقش اين نوع ارتباط حالت تثبيت شده اى در جامعه پزشكى ندارد.
2ـ ميزان اهميت: جنبه دينى ـ معنوى زندگى شما چقدر در تصميم گيرى هايتان نقش دارد؟
3ـ اجتماعى: آيا در يك جامعه دينى زندگى مى كنيد و آيا اين جامعه حامى خوبى براى شماست؟
4ـ نحوه برخورد: دوست داريد نيازهاى دينى معنوى شما چگونه در نظر گرفته شود ؟
منابع مراقبت هاى دينى معنوى
فرصت دادن به بيمار براى ابراز نيازهاى دينى ـ معنوى اش مى تواند گام مثبتى در راه بهبود بيمارى او باشد. هم اكنون خيلى از مراكز بهداشتى و سازمان هاى مراقبت هاى پزشكى، بخش هاى ويژه و پرسنل مذهبى از قبيل كشيش ها را در ساختار خود جاى داده اند. چنين بخش هايى مى توانند حمايت هاى روانى و مشاوره اى معنوى و يا سرويس هاى مشورتى را براى بيمار فراهم سازند و به موازات با شرايط مذكور در اين بخش ها قادرند اطلاعات خوبى از بيمار را در اختيار پزشك قرار دهند كه در مداواى او بسيار مفيد واقع شود.
در نظر گرفتن نيازهاى دينى ـ معنوى بيمار مى تواند در شرايط سالم اجتماعى و به صورت كاملا صميمى انجام گيرد كه خود مى تواند شرايطى را براى تسريع بهبود و يا كمتر شدن درد و رنج و يا دوره بيمارى فراهم آورد و تمامى اين شرايط پزشك را به نيازهاى خاص بيمار خود هدايت و همچنين ارتباط مستحكمى را بين پزشك و بيمار ايجاد مى كند.
در ارتباط با سوال اول د ر850 مورد مطالعه بيمارىهاى روانى و 350 مورد مطالعه بيمارىهاى جسمى چنين ارتباطى به وضوح مشاهده مى شود وقابل اعتماد است و تمام متغيرها و جوانب آمارى براى به دست آوردن نتايج صحيح در نظر گرفته شده اند. با تمام نتايج حاصله از چنين ارتباطى دانشمندان و جامعه پزشكى توصيه مى كنند كه هنوز بايد با چنين نتايجى بسيار با احتياط برخورد كرد تا نتايج مطالعات و تحقيقات كاملا به اثبات برسند و مورد تإييد جامعه پزشكى قرار گيرند.
گرايش هاى دينى ـ معنوى و پيچيدگى هاى آن براى جامعه پزشكى
اين توصيه بيشتر بدين جهت است كه اولا نشان داده شده كه سلامت روح و جسم در نزد اكثر بيماران از اهميت خاصى برخوردار است و دوما تحقيقات نشان داده بين تسريع در بهبودى بيمار و نيازهاى دينى ـ معنوى او ارتباط مستقيمى وجود دارد.
البته اعتقاد دينى ـ معنوى به صور مختلف در افراد نمود مى يابد. از جمله :اميد به زندگى داشتن هدف داشتن، فعال بودن، احترام به هويت شخصى، اهميت متافيزيك در زندگى مادى.
سوما اعتقاد دينى معنوى بيمار استحكام بيشترى به روابط پزشك و بيمار مى بخشد و بالاخره اصل مهم در طب شفاى بيمار است و اگر چنين رابطه اى باعث به وجود آمدن نتايج بهتر در بهبود بيمارى مى شود، بايد اين اصل به همان ميزان توجه به اصول كلينيكى اهميت داد .
اما در حال حاضر هنوز موانعى بر سر اين راه وجود دارد؛ اول آنكه خيلى از افراد جامعه پزشكى هنوز اعتقاد زيادى به چنين باورهاى دينى ـ معنوى ندارند. دوم اينكه تعداد پزشكان با اعتقادات دينى ـ معنوى از تعداد بيماران با چنين اعتقاداتى كمتر است. سوم آنكه همچنين نتايج به طور كامل در دستورالعمل مداواى پزشكان اعمال نمى شود و بالاخره در نظر گرفتن نياز اعتقادات دينى ـ معنوى بيماران براى عده اى از پزشكان اتلاف وقت و يا فقدان اعتماد كافى بين بيمار و پزشك تلقى مى شود، به خصوص كه نقش اين نوع ارتباط حالت تثبيت شده اى در جامعه پزشكى ندارد.
مسائل اخلاقى
گرفتن شرح حال در مورد نياز دينى ـ معنوى بيمار
گرفتن شرح حال يا سوابق دينى ـ معنوى افراد
2ـ ميزان اهميت: جنبه دينى ـ معنوى زندگى شما چقدر در تصميم گيرى هايتان نقش دارد؟
3ـ اجتماعى: آيا در يك جامعه دينى زندگى مى كنيد و آيا اين جامعه حامى خوبى براى شماست؟
4ـ نحوه برخورد: دوست داريد نيازهاى دينى معنوى شما چگونه در نظر گرفته شود ؟
منابع مراقبت هاى دينى معنوى
فرصت دادن به بيمار براى ابراز نيازهاى دينى ـ معنوى اش مى تواند گام مثبتى در راه بهبود بيمارى او باشد. هم اكنون خيلى از مراكز بهداشتى و سازمان هاى مراقبت هاى پزشكى، بخش هاى ويژه و پرسنل مذهبى از قبيل كشيش ها را در ساختار خود جاى داده اند. چنين بخش هايى مى توانند حمايت هاى روانى و مشاوره اى معنوى و يا سرويس هاى مشورتى را براى بيمار فراهم سازند و به موازات با شرايط مذكور در اين بخش ها قادرند اطلاعات خوبى از بيمار را در اختيار پزشك قرار دهند كه در مداواى او بسيار مفيد واقع شود.
نتيجه گيرى
در نظر گرفتن نيازهاى دينى ـ معنوى بيمار مى تواند در شرايط سالم اجتماعى و به صورت كاملا صميمى انجام گيرد كه خود مى تواند شرايطى را براى تسريع بهبود و يا كمتر شدن درد و رنج و يا دوره بيمارى فراهم آورد و تمامى اين شرايط پزشك را به نيازهاى خاص بيمار خود هدايت و همچنين ارتباط مستحكمى را بين پزشك و بيمار ايجاد مى كند.
پي نوشت :
1. مشاور خانواده، شهريور 81.
ارسال توسط کاربر : sm1372
/ع