ملک در خواب غفلتش بگذاشت

ملک در خواب غفلتش بگذاشت شاعر : انوري ملکي چون تو هوشيار گرفت ملک در خواب غفلتش بگذاشت هين که خصمانت را خمار گرفت خيز و راي صبوح دولت کن دي چو بگذشت حکم پار گرفت تا در امثال مردمان گويند که نه گيتي نه روزگار گرفت روزگار تو باد در ملکي روزگار آخر اعتبارگرفت ملک هم بر ملک قرار گرفت شاخ انصاف باز بار گرفت بيخ اقبال باز نشو نمود عاقبت بر ملک قرار گرفت مدتي ملک در تزلزل بود کز يمين ملک در يسار گرفت ملک تاج‌بخش و تاج ملوک وانکه...

شنبه، 28 اسفند 1389

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

ملک در خواب غفلتش بگذاشت

شاعر : انوري

ملکي چون تو هوشيار گرفت		ملک در خواب غفلتش بگذاشت
هين که خصمانت را خمار گرفت		خيز و راي صبوح دولت کن
دي چو بگذشت حکم پار گرفت		تا در امثال مردمان گويند
که نه گيتي نه روزگار گرفت		روزگار تو باد در ملکي
روزگار آخر اعتبارگرفت		ملک هم بر ملک قرار گرفت
شاخ انصاف باز بار گرفت		بيخ اقبال باز نشو نمود
عاقبت بر ملک قرار گرفت		مدتي ملک در تزلزل بود
کز يمين ملک در يسار گرفت		ملک تاج‌بخش و تاج ملوک
وانکه ملکي به يک سوار گرفت		آنچه ملکي به يک سوال بداد
آفتاب آسمان حصار گرفت		صبع تيغيش چو از نيام بتافت
خانه‌ي زهره زو نگار گرفت		عکس بزمش چو بر سپهر افتاد
ساحتش تيغ آبدار گرفت		رزم او را فلک تصور کرد
فکرتش نقش نوبهار گرفت		بزم او را زمانه ياد آورد
گوهر خاک ازو وقار گرفت		سايه‌ي حلم بر زمين افکند
گنبد چرخ ازو شرار گرفت		شعله‌ي باس بر اثير کشيد
اين سه نام از تو افتخار گرفت		ملکا، خسروا، خداوندا
چرخ جود ترا شمار گرفت		نه به انگشت عد و حصر قضا
بار حلم ترا عيار گرفت		نه به معيار جزو و کل قدر
ملک عالم همان شعار گرفت		همه عالم شعار عدل تو داشت
که رکاب تو استوار گرفت		پاي ملک استوار اکنون گشت
ملک ازين خطه گر کنار گرفت		روز چند از سر خطا بيني
گرچه زاندازه بيش کار گرفت		سايه بر کار خصم نفکندي
سر بخت تو در کنار گرفت		خجل اينک به عذر باز آمد
انفرادي به اختيار گرفت		همتت بي‌ضرورتي دو سه روز
گوشه‌ي تخت شهريار گرفت		گوشه‌اي از جهان بدو بگذاشت
تا به دستش زمانه مار گرفت		تا به پايش زمانه خار سپرد
موکبت شکل لاله‌زار گرفت		روز هيجا که از طراده‌ي لعل
صورت قهر کردگار گرفت		کارزار از هزاهز سپهت
آب ناخورده پيشيار گرفت		از نهيب تو شير گردون را
هوس کوک و کوکنار گرفت		فتنه را زارزوي خواب امان
کاثر خصمي تو خوار گرفت		اي به خواري فتاده هر خصمي
چون دماغش ز مي بخار گرفت		خصم اگر غره شد به مستي ملک
دامن ملک پايدار گرفت		پاي در دامن امل بنداشت