«اي پسر ملک جهان جاويد نيست

«اي پسر ملک جهان جاويد نيست شاعر : جامي بالغان را غايت اميد نيست «اي پسر ملک جهان جاويد نيست مزرع فردا شناس امروز را! پيشوا کن عقل دين‌اندوز را! کوشش از دانش همي گيرد رواج هر عمل دارد به علمي احتياج وآنچه ني، مي‌پرس از دانشوران! آنچه خود داني، روش مي‌کن بر آن! بين که چون مي‌گيري و چون مي‌دهي! هر چه مي‌گيري و بيرون مي‌دهي، پايه‌ي ظالم به آن عالي مکن! کيسه‌ي مظلوم را خالي مکن! وين کند آن را به فسق و ظلم صرف آن فتد در فاقه و فقر شگرف...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

«اي پسر ملک جهان جاويد نيست

شاعر : جامي

بالغان را غايت اميد نيست		«اي پسر ملک جهان جاويد نيست
مزرع فردا شناس امروز را!		پيشوا کن عقل دين‌اندوز را!
کوشش از دانش همي گيرد رواج		هر عمل دارد به علمي احتياج
وآنچه ني، مي‌پرس از دانشوران!		آنچه خود داني، روش مي‌کن بر آن!
بين که چون مي‌گيري و چون مي‌دهي!		هر چه مي‌گيري و بيرون مي‌دهي،
پايه‌ي ظالم به آن عالي مکن!		کيسه‌ي مظلوم را خالي مکن!
وين کند آن را به فسق و ظلم صرف		آن فتد در فاقه و فقر شگرف
خم شود از بار هر دو، گردنت		عاقبت اين شيوه گردد شيونت
گردد از عدلت به ضد خود بدل		جهد کن! تا هر خطا و هر خلل
چيست اصل کار؟ گله يا شبان؟		خود تو منصف شو چو نيکو بندگان
بهر ضبط گله يکرنگان تو را		بايد اندر گله سرهنگان تو را
ليک سگ بر گرگ، ني بر گوسفند		چون سگ گله ترا سر در کمند
چون سگ درنده باشد يار گرگ		بر رمه باشد بلايي بس بزرگ
ليک دانا و امين بايد وزير		از وزيران نيست شاهان را گريز
تا دهد بر صورت احسن نظام		داند احوال ممالک را تمام
مشفقي با حال مسکين و گداي		مهرباني با همه خلق خداي
قهر او کينه کش از هر ظلم‌کيش		لطف او مرهم نه هر سينه‌ريش
راست‌بين و صدق‌ورز و نيک‌راي		منبهي بايد تو را هر سو بپاي
داستان ظلم و احسان از همه		تا رساند با تو پنهان از همه
وز پي دنيات ترک دين کند،		قصه کوته، هر که ظلم آيين کند
کس نخورد از خصلت نادان، بري		نيست در گيتي ز وي نادان‌تري
جز به دانايان ميفکن! والسلام!		کار دين و ديني خود را تمام