پيشترين نغمه‌ي باغ سخن

پيشترين نغمه‌ي باغ سخن شاعر : جامي هست نسيم چمن‌آراي «کن» پيشترين نغمه‌ي باغ سخن زنده کن مرده‌ي آوازها هست سخن پرده کش رازها مرده بود بي‌سخن جانفزاي نغمه‌ي خنياگر دستان‌سراي جان به حريفان دهد آواز او چون به سخن باز شود ساز او گنبد فيروزه از آن پر صداست مطرب خوش لهجه‌ي آن در نواست نرگس بينا بگشا اندکي! خيز و به گلزار درون آ، يکي! بين دهن گل چو لب غنچه باز از پي گوشي که کند فهم راز مرغ سحرخيز و فغان در فغان سوسن آزاد و زبان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

پيشترين نغمه‌ي باغ سخن

شاعر : جامي

هست نسيم چمن‌آراي «کن»		پيشترين نغمه‌ي باغ سخن
زنده کن مرده‌ي آوازها		هست سخن پرده کش رازها
مرده بود بي‌سخن جانفزاي		نغمه‌ي خنياگر دستان‌سراي
جان به حريفان دهد آواز او		چون به سخن باز شود ساز او
گنبد فيروزه از آن پر صداست		مطرب خوش لهجه‌ي آن در نواست
نرگس بينا بگشا اندکي!		خيز و به گلزار درون آ، يکي!
بين دهن گل چو لب غنچه باز		از پي گوشي که کند فهم راز
مرغ سحرخيز و فغان در فغان		سوسن آزاد و زبان در زبان
عرضه ده گنج نهاني همه		کاشف اسرار و معاني همه
کس نزده بيش در محرمي		اين همه خود هست، ولي ز آدمي
حل دقايق ز بيان وي است		کشف حقايق به زبان وي است
از دم او نغمه‌ي اعجاز يافت		چنگ سخن گرچه بسي ساز يافت
در گرهش بين گره صد گشاد		گرچه سخن هست گره‌ها به باد
آيد از او دلبري و دل‌دهي		طرفه عروسي که ز زيور تهي
طعنه زند بر مه ناکاسته		چونکه به زيور شود آراسته
غارت صد قافله‌ي دل کند		چون گهر نظم حمايل کند
پاي خردمند بلغزد ز جاي		چون کند از قافيه خلخال پاي
رخنه شود قبله‌ي پير و جوان		چون ز دو مصراع ، کند ابروان
عمرتلف کرده‌ي اين شاهدم		من که ز هر شاهد و مي زاهدم
عقده‌ي صبر از دل و جانم گشاد		عقد حمايل که به بر جلوه داد
طوق‌کش حلقه‌ي خلخال اوست		دل که گرانمايه ز اقبال اوست
راه خلاصي به رخم بسته است		ابروي او گرچه نپيوسته است
شام و سحر در تک و پوي وي‌ام		روز و شب آواره‌ي کوي وي ام
کرسي‌ام از زانو و پاي از سرست		شب که مرا دل سوي او رهبرست
بر سر کرسي چو نهم پاي خويش		از مدد همت والاي خويش
سر به در آرم ز گريبان عرش		باز کشم پاي ز دامان فرش
خامه‌ي نسيان به جهان درکشم		جامه‌ي جسم از تن جان برکشم
جرعه‌کش باده‌ي سرمد شوم		بلکه ز جان نيز مجرد شوم
نقل ز خوان ملکوتم دهند		باده ز جام جبروتم دهند
مطربم «آواز پر جبرئيل»		ساقي سلسال‌ده‌ام سلسبيل
نقل معاني همه جا ريخته		ساقي و مطرب به هم آميخته
از پي رجعت کنم آهنگ راه،		بهره چو برگيرم از آن بزمگاه
زله کنم بهر حريفان خاک		هر چه رسد دستم از آن خوان پاک
بر نمطي دلکش و طرزي عجب		بر طبق نظم به دست ادب
تحفه‌ي هر محفل رازش کنم		پرده ز تشبيه و مجازش کنم