غريب آمدم در سواد حبش

غريب آمدم در سواد حبش شاعر : سعدي دل از دهر فارغ سر از عيش خوش غريب آمدم در سواد حبش تني چند مسکين بر او پاي بند به ره بر يکي دکه ديدم بلند بيابان گرفتم چو مرغ از قفس بسيچ سفر کردم اندر نفس نصيحت نگيرند و حق نشنوند يکي گفت کاين بنديان شب روند تو را گر جهان شحنه گيرد چه غم؟ چو بر کس نيامد ز دستت ستم نينديشد از رفع ديوانيان نياورده عامل غش اندر ميان زبان حسابت نگردد دلير وگر عفتت را فريب است زير بترس از خداي و مترس از امير نکونام...