بيا تا برآريم دستي ز دل

بيا تا برآريم دستي ز دل شاعر : سعدي که نتوان برآورد فردا ز گل بيا تا برآريم دستي ز دل که بي برگ ماند ز سرماي سخت به فصل خزان درنبيني درخت ز رحمت نگردد تهيدست باز؟ برآرد تهي دستهاي نياز که نوميد گردد برآورده دست مپندار از آن در که هرگز نبست قدر ميوه در آستينش نهد قضا خلعتي نامدارش دهد بيا تا به درگاه مسکين نواز همه طاعت آرند و مسکين نياز که بي برگ از اين بيش نتوان نشست چو شاخ برهنه برآريم دست که جرم آمد از بندگان در وجود خداوندگارا...