| عکس نورت تابشي بر کن فکان انداخته | | اي جلالت فرش عزت جاودان انداخته |
| بر بساط لامکان شکل مکان انداخته | | نقشبند فطرتت نقش جهان انگيخته |
| آفتاب قدرتت تابي بر آن انداخته | | چيست عالم؟ نيم ذره در فضاي کبريات |
| چيست تن؟ خاکي درو آب روان انداخته | | کيست جان؟ از عکس انوار جمالت تابشي |
| فيض مهرت قطرهاي در کشت جان انداخته | | تا شود سيراب ز آب معرفت هر دم گيا |
| بلبل جان غلغلي در گلستان انداخته | | کرده عکس روي تو آيينهي دل گلشني |
| يک سخن گفته غريوي در جهان انداخته | | يک نظر کرده خروش از عالمي برخاسته |
| جامه پاره کرده و جان در ميان انداخته | | ز استماع آن سخن مستان عشقت صبحوار |
| هاي و هوي فتنهاي در آشيان انداخته | | ز آرزوي قرب تو مرغان قدسي هر نفس |
| در زماني از زمين تا آسمان انداخته | | آفتاب جذبهي تو شبنم اشباح را |
| در مثال ذات تو وصف نشان انداخته | | تا دهد از تو نشاني بينشان آدمي |
| در دو چشمش نور تو کحل عيان انداخته | | تا به نور روي تو بيند جمال روي تو |
| بر بساطش نه سماط و هشت خوان انداخته | | برکشيده بهر مشتي خاک ايوان جهان |
| سنگ بطلان در سراي انس و جان انداخته | | باد سلطان جلالت در نوشته فرش کون |
| گوي در ميدان وحدت جاودان انداخته | | در فضاي لايزالي کوس قدوسي زده |
| خنجر وصفت سر وهم و بيان انداخته | | نور قدست خرمن چون و چرايي سوخته |
| بر سر دار ملامت ريسمان انداخته | | کم زند تا لاف توحيد تو هر کس، غيرتت |
| هيچ ديدي قطره دريا در دهان انداخته؟ | | خود که باشد ذره تا دعوي خورشيدي کند؟ |
| وين خيالي چند ما را در گمان انداخته | | در حقيقت هستي عالم خيالي بيش نيست |
| باز در کتم تو آري هم چنان انداخته؟ | | کي به انوار تو بينم آخر اين ذرات را؟ |
| در خم چوگان وحدت ناگهان انداخته؟ | | کي به ميدان تو يابم اين دو سه گوي جهان |
| موج درياي ظهورت بادبان انداخته | | هم ببينم عاقبت اين کشتي افلاک را |
| کشتي ما در محيط بيکران انداخته | | اي خوش ار بينيم بيما گوهر بحر بقات |
| دم به دم از تشنگي بر لب زبان انداخته | | غرق دريا حياتيم و چو دريا خشک لب |
| در سر از سودات شوري در جهان انداخته | | ذرهاي خاکيم حيران در هواي مهر تو |
| خويشتن را در ميان کشتگان انداخته | | تا مگر يابيم از عشق تو بوي زندگي |
| در سر هريک ز عشقت صد فغان انداخته | | يک نظر کرده به مشتاقان ز روي دوستي |
| چند باشد مردهاي در خاکدان انداخته؟ | | زان نظر مسکين عراقي را حياتي بخش نيز |