واژه نامه ی مارگارت مید

انسان شناسی: بررسی علمی نژاد انسان، به ویژه منشأ پیدایش، تکامل جسمانی، آداب و رسوم، جوامع انسانی و رفتارهای انسان.
بدوی: مربوط به مراحل اولیه ی تمدن.
بومی: آنکه منشأ یا محل تولدش، محل خاصی در کشور است.
بیسواد: آنکه نتواند بخواند یا بنویسد.
تابو: آنچه بر اساس سنتها و آداب و رسوم اجتماعی ممنوع شده است.
تأمین اجتماعی: کمک مالی، که دولت به نیازمندان ، به ویژه سالمندان ، معلولان ، بیماران و بیکاران اختصاص می دهد.
تربیت: آثار محیط انسانی و نحوه ی پرورش بر شخصیت انسان.
توسعه نیافته: ویژگی کشوری که فقیر و نیازمند کمک کشورهای ثروتمند است.
خانواده ی بزرگ: گروهی ازخانواده ها که با هم زندگی می کنند و پدر بزرگها و مادر بزرگها ، پدر و مادرها، کودکان وسایر خویشاوندان نزدیک مانند عمه ها و خاله ها، عموها و داییها، پسرعموها و دخترعموها و مانند آنها را شامل می شود.
خلق وخو: نحوه ی رفتار، احساس و تفکر هر شخص.
خویشاوندی: رابطه ی انسانی مبتنی بر خون ( نسبی) یا ازدواج ( سببی). بنیاد اغلب جوامع انسانی و گروههای اجتماعی بر اساس خویشاوندی و آداب و رسوم و قواعد اجتماعی و تابوهاست.
روشنفکر: آنکه بتواند بیاموزد، فکر کند و استدلال کند. همچنین کسی که هوش سرشاری دارد.
طبیعت: آثار توارث از لحاظ تأثیر بر شخصیت انسان.
نوجوانی: دوره ی رشد بین کودکی و بزرگسالی.
منبع :پولارد، مایکل، (1385)، مارگارت مید، محمد رضا افضلی، تهران: موسسه فرهنگی فاطمی چاپ اول ، 1385.