ترازو و سنگ
ترازو و سنگ/
| •پدید اورندگان : | پرویز تناولی , پرویز بابایی , |
| •ناشر : | بنگاه |
| •سال نشر : | 1387 |
| • نوع کتاب : | تالیف |
| • رده سنی : | 0 |
| • تیراژ : | 1000 |
| • نوع جلد : | گالینگور |
| • شابک : | 978-964-91678-8-6 |
| • تاریخ نشر : | 1387/6/2 |
| • محل نشر : | تهران |
| • زبان : | فارسی |
| • زبان اصلی : | |
| • تعداد صفحات : | 86 |
| • قیمت : | 0 |
| • نوبت چاپ : | 1 |
| • قطع : | خشتی |
| • شماره جلد : | 0 |
| • چکیده : | ,"بیش از پنج هزار سال از اختراع ترازو میگذرد. ترازوهای اولیه که تصویر آنها در مقابر مصر باستان نقش شده است، تفاوت چندانی با ترازوهای امروزی ندارند. نیاز بشر به داد و ستد و تعیین وزن کالا، ترازو را از دیرباز یکی از ضروریترین وسایل معاملات قرار داده است. اگر اولین دانش بشر را شمردن اعداد و دومین را دانش اندازهگیری بدانیم، سومین علمی که بشر بدان دست یافت، علم توزین بود. در آغاز کار، بشر از دو دست برای تعیین وزن استفاده میکرد. ترازوهای اولیه نیز الهامی از این الگو بود و بیدلیل نیست که واژههای کفه برگرفته از کف دست انتخاب شد. احتمالاً این ترازوها متشکل از دو سبد بود و چون کف دست گنجایش هم? کالاها را نداشت، آنها را در دو سبد هم وزن میریختند و با بلند کردن آن، سبک ـ سنگینیشان را تخمین میزدند. با الهام از همین روش شاهین اختراع شد. شاهین میلهای چوبین بود که کفهها را دو سوی آن میبستند. پس از اختراع سکه و وزن فلزات گرانبها نیاز به ترازوها و وزنههای دقیقتر بود، و چنین بود که ترازو و وزنههای استاندارد باب شد. تکامل ترازو و دقت آن در وزن اشیاء، پس از چندی به مراحل رضایت بخشی رسید، اما تعیین وزنه و سنگ کار آسانی نبود، بنابراین انداز? دان? جو ـ عنوان واحد وزن انتخاب شد، زیرا در همه جا عمومیت داشت. در گذشته هر کشوری وزن مخصوص خود را داشت و از انتخاب واحد گرم، که امروزه جهانی شده است، بیش از دو قرن نمیگذرد. |
ارسال نظر شما