چشمان بازمانده در گور
چشمان بازمانده در گور/
| •پدید اورندگان : | میگلآنخل آستوریاس , سروش حبیبی , |
| •ناشر : | ققنوس |
| •سال نشر : | 1384 |
| • نوع کتاب : | ترجمه |
| • رده سنی : | 0 |
| • تیراژ : | 1650 |
| • نوع جلد : | گالینگور |
| • شابک : | 964-311-541-0 |
| • تاریخ نشر : | 1384/9/8 |
| • محل نشر : | تهران |
| • زبان : | فارسی |
| • زبان اصلی : | اسپانیایی |
| • تعداد صفحات : | 786 |
| • قیمت : | 75000 |
| • نوبت چاپ : | 1 |
| • قطع : | وزیری |
| • شماره جلد : | 0 |
| • چکیده : | ,"این رمان، شرح مبارزات روستاییان است علیه موزپروران بزرگ آمریكایی، كه آنها را از خاك پدران خود رانده و زمینهاشان را تصاحب كردهاند. این روستاییان كه ابتدا ظلم اقویا را بر خود داشتند عاقبت سازمان مییابند و سیاسی اندیش میشوند و علیه سركوبگران خود سركشی میكنند. بدین سان، رمان حاضر روایتی است علیه سلطهی خودكامهی "خورخه اوبیكر" و شركتهای موز فروش آمریكایی مثل "یونایتد فروت" كه میخواهند این كشور را به یك جمهوری موزمدار تبدیل كنند. این آمیزهی انتقاد اجتماعی و سیاسی و عناصر سنتی فرهنگی بومی چیزی را به وجود میاورد كه "رئالیسم جادویی" آمریكای لاتین نام گرفته است و نویسندهی حاضر (آستوریاس) و گارسیا ماركز بهترین نمایندگان آنند. به گفتهی مترجم: "چشمان بازمانده در گور، ماجرای اعتصاب عمومی بزرگی است كه به خلع دیكتاتور گواتمالا انجامید و ضربهای جدی به انحصار موز وارد آورد. در قسمت اول یكی از شخصیتهای داستان به نام "دن نپو" از آغاز كار كمپانی و نیز نحوهی عمل بیرحمانهی آمریكاییان برای لخت كردن بومیان یاد میكند. سپس كسی كه میتوان او را شخصیت مركزی رمان دانست ظاهر میشود و این شخصیت "تابیوسان" یا "اوكتاویوسانسور" یا "خووان پابلو موند راگون" مبارزی انقلابی است و این اسامی سه گانه، عشق او به مردم را با عشقی كه او به "مالناتابای" دارد، پیوند میدهد. این پیوند عاشقانهی دوگانهی او به "مالنا" و به مردم، خود شعری عمیق است كه با توانایی سروده شده است. بقیهی اثر به تداركات روز معهود اختصاص یافته است. موفقیت اعتصابیون، هندیشمردگان مظلوم و در خاك رفته را تسلی میدهد و چشمان بازماندهشان را میبندد، زیرا بنابر افسانهی مایا چشمان آنها در گور به انتظار تحقق عدالت بازمانده است. به این ترتیب، "چشمان بازمانده در گور" داستانی است مبتنی بر نظریهای سیاسی. رمانی اجتماعی است كه شیوههای سورئالیستی بر تكنیك آن حاكم است و همین امر آن را گاه مبهم و حتی اندكی ملالآور میكند. شخصیتها از ابتدا توجه خواننده را به خود جلب میكنند. حتی اگر مانند سروان "كاركامو" و "سالومه" كه بر اثر عشق یا اعتقاد به انقلابیون میپیوندند قهرمانهایی فرعی باشند، یا مانند "آناستازیا" و "خووامبر" كه سرخپوست بودنشان آنها را بر آن میدارد كه با انقلاب سر موافقت داشته باشند بیآن كه بتوانند در آن شركت جویند، یا مانند "كائتانو دوئنده" و پوپولوكا" بازتاب فولكلور مایا باشند، موجوداتی افسانهای با رفتاری تعصبآمیز عامل تقویت كنندهی این شخصیتها، سبكی بسیار خوشایند و مهارت جالب توجهی در بیان است. رنگها، حركات، اسم اصوات، ریتمها، آفرینشهای كلامی محض، نوعی فرهنگ لغت خاص آستوریاس میسازد كه به این ترتیب تسلط كامل او بر زبان و منابعش را میرساند"." |
ارسال نظر شما