در جستجوی هویتی تازه
در جستجوی هویتی تازه/
| •پدید اورندگان : | محمود نكوروح , |
| •ناشر : | چاپخش |
| •سال نشر : | 1378 |
| • نوع کتاب : | تالیف |
| • رده سنی : | 0 |
| • تیراژ : | 3000 |
| • نوع جلد : | شومیز |
| • شابک : | 964-5541-95-6 |
| • تاریخ نشر : | 1378/7/17 |
| • محل نشر : | تهران |
| • زبان : | فارسی |
| • زبان اصلی : | فارسی |
| • تعداد صفحات : | 304 |
| • قیمت : | 10000 |
| • نوبت چاپ : | 1 |
| • قطع : | رقعی |
| • شماره جلد : | 0 |
| • چکیده : | ((در جستجوی هویت تازه)) مجموعه مقالاتی است در تحلیل تحولات تاریخ معاصر و فرایند تغییرات سیاسی، ایدئولوژیك، اجتماعی، فرهنگی و نظام‌های سیاسی ایران در قرن بیستم .در این مقالات به نوعی علل و چگونگی به وجود آمدن بحران هویت، بحران مشروعیت و بحران تمدنی در دوران معاصر ریشه‌یابی شده است .مقالات حاضر در واقع كندوكاوی است در اندیشه‌ورزی نوین مردم ایران از پلورالیسم دینی تا مدرنیته بومی، از سوسیالیسم و خداپرستی تا ورود به تمدن جدید و صنعتی، از نویسنده‌ای كه در نهضت ملی شدن نفت فعال بود و اینك در محافل آكادمیك غرب پاریس، به پژوهش در جامعه‌شناسی ارتباطات فلسفه جدید و بحران هرمنوتیك مشغول است .عناوین مقالات عبارت‌اند از :((هویت))، ((در زمینه ادبیات و هنر :نوگرایی در هنر و ادبیات))، ((ایدئولوژی سازی :چگونه اسلام ایدئولوژی شد؟))، ((ریشه‌های انقلاب(مشی قهرآمیز)))، (((ظهور طبقه میانه و جدید) اوضاع اقتصادی و سیاسی ایران از سال 1350به بعد))، (((بعد از انقلاب) تداوم(بحران هویت یا هویت در بحران)))، ((مكانیزم‌های قدرت(تكنولوژی، دین، رابطه قدرت ـ بازار)))، ((و اما امروز، (آغاز تمدنی جدید)))، ((مبانی و موانع جامعه مدنی در ایران))، ((روند شكل‌گیری(طبقات جدید و جامعه‌شناسی))، در جایی از كتاب می‌خوانیم :((قرن بیستم برای مردم ایران، قرن دیگر شدن و دیگر اندیشیدن بود .زیرا كه جهان، دیگر شده بود و انسان در رابطه با حقوق، تعریفی دیگر می‌یافت .قرن خودسازی و خودباوری و ورود به دنیای مدرن بود، گذار از جامعه قبیلگی به جامعه مدنی آغاز شد، آرمان شهر آن جهانی‌مان این جهانی شد، باورهامان ایدئولوژیك و سیاسی گردید، كودتاها و توطئه‌ها، پیروزی‌هایمان را به تاخیر انداخت و گرفتار بحران هویت، بحران مشروعیت و بحران تمدنی روزگار خود شدیم .چه، زندگی جمعی‌مان، تكنوكراتیك، بوروكراتیك و در نهایت بالاجبار دمكراتیك می‌شد و بالاخره رژیم‌های مشروطه و جمهوری را ناقص، تجربه كردیم...زیرا كه ساختارهای فكریمان همچنان متوقف بود و فرصت هیچ گونه نقد بنیادی را نمی‌داد)) . |
ارسال نظر شما