عدالت در میان ملل
عدالت در میان ملل/
| •پدید اورندگان : | توماس پنگل , پیتر آهرنزدوف , مصطفی یونسی , |
| •ناشر : | وزارت امور خارجه، مركز چاپ و انتشارات |
| •سال نشر : | 1384 |
| • نوع کتاب : | ترجمه |
| • رده سنی : | 0 |
| • تیراژ : | 1000 |
| • نوع جلد : | شومیز |
| • شابک : | 964-361-308-9 |
| • تاریخ نشر : | 1384/9/20 |
| • محل نشر : | تهران |
| • زبان : | فارسی |
| • زبان اصلی : | انگلیسی |
| • تعداد صفحات : | 508 |
| • قیمت : | 40000 |
| • نوبت چاپ : | 1 |
| • قطع : | وزیری |
| • شماره جلد : | 0 |
| • چکیده : | ,"نگارنده در این كتاب كوشیده تا میزان اهمیت نقش فكری شخصیتهای برجستهی فلسفی گذشته را در مطالعهی روابط بینالملل نشان دهد. بر این اساس، كتاب با این مقدمه آغاز شده كه عصر هستهای، پسامدرن، پسا جنگ سرد و حیرتانگیزانهی متلاطم، ما را به تامل فلسفی در خصوص ویژگی اخلاقی سیاست بینالملل ملزم میكند. سپس با معرفی متفكرینی، در این خصوص نشان داده شده كه اوج تفكر فلسفی را آگاهی از پیچیدگی بسیار اخلاقی جهان و به دنبال آن تاكید بر بررسی مجدد نظرات و ادعاها در خصوص معنا و جایگاه اخلاقیات در سیاست بینالملل، مشخص و متمایز میكند. "توكودیدس" ـ موسس رئالیسم بینالملل ـ در سراسر اثر خود، نظر آنتیهای رئالیست را عرضه میدارد كه میگویند چون همهی ملتها به دلیل اجبار طبیعت خود همیشه متوجه منافع خود و تعقیب آن چه بر اساس باورشان، منافع آنهاست هستند، عدالت در سیاست بینالملل جایگاهی ندارد، اما وی در اثر خود، ایده ضد رئالیستی "اسپارتها" (و ملنیها و نیسیها) را نیز عرضه میكند كه بر اساس آن عدالت در امور انسانی از خود قدرت دارد، در جهان نظام اخلاقی وجود دارد، توسط موجودات الهی هدایت و اجرا میشود و سرانجام كسانی كه به این نظم اعتماد ندارند زیان میبینند. "توكودیوس" به خوانندگان خود تعلیم میدهد كه اگر بخواهیم ماهیت سیاست بینالملل و ماهیت انسان را بفهمیم، باید بین آنتیهای رئالیست و رقبای اخلاقی و متدین آنها مجددا گفت و گویی برقرار كنیم. "افلاطون" و "ارسطو" میگویند كه زندگی سیاسی در بهترین حد خود به زندگی فلسفی كه انسان در آن كمال مطلق خود را پیدا میكند، اشاره داشته و آن را پرورش میدهد، اما آنها در عین حال تاكید میورزند كه چون بهترین جوامع سیاسی نیز حقیقتا جماعتگرا هستند پس باید كوچك و اختصاصی باشند. گسیسرون" نشان میدهد كه از طریق ارتقای فضیلت مدنی توسط فضیلت اخلاقی و فلسفی تا حدودی جامعهی سیاسی در معرض آرمان عقلانیت و كلگرایی قرار گرفته و توسط آن مدنی میشود و در نهایت به این نتیجه میرسد كه جهان وطنگرایی حقیقی تنها در فراسوی سیاست و در زندگی فراسیاسی تحقق میشود. با توجه به اهمیت ظهور مذهب مبتنی بر كتاب مقدس در عرصهی جهان ـ در نمودهای یهودی، مسیحی و اسلامی آن ـ عقلگرایی سیاسی كلاسیك باید با الهیات، مدعی آموزش در خصوص وضعیت انسان به منزلهی یك كل و زندگی سیاسی به صورت خاص است مواجه شده و شاید تابع آن شود. الهیات سیاسی الهام گرفته از كتاب مقدس، وجود كلگرایی سیاسی اصیل را آشكار ساخته یا وعده میدهد. بر این اساس این سوال مطرح میشود كه آیا این الهیات در تضاد آشتیناپذیر با عقلگرایی قرار ندارد؟ پاسخ "ماكیاولی" به این سوال آن است كه امید به حكومت جهانی خدا در واقع فریبی كشنده است. به عقیدهی وی، فلاسفه باید در زندگی نظر ورزانهی خود را ترك گفته و بیشتر سیاسی شوند تا سیاست بتواند بیشتر عقلانی شود. "هابز"، "لاك" و "مونتسكیو" نیز همین عقیده را دارند. نگارنده در پایان بر آن است كه مبارزهی بین رئالیسم مدرن و ایدهالیسم اخیر را با بازاندیشی درك درست بدیلهای پیشامدرن پایان داده و به این ترتیب مبحث مدرن عمیقتر شده و به گفت و گوی آموزندهی دو جانبه ارتقا یابد." |
ارسال نظر شما