0

مانی، مانیگری، صوفیگری

مانی، مانیگری، صوفیگری/

•پدید اورندگان : ,
•ناشر : فرهاد
•سال نشر : 1384
• نوع کتاب : تالیف
• رده سنی : 0
• تیراژ : 3000
• نوع جلد : گالینگور
• شابک : 964-91153-9-0
• تاریخ نشر :
• محل نشر : تهران
• زبان : فارسی
• زبان اصلی :
• تعداد صفحات : 486
• قیمت : 50000
• نوبت چاپ : 1
• قطع : وزیری
• شماره جلد : 0
• چکیده : ,"در كتاب حاضر، در بخش یكم پس از معرفی اجمالی "مانی" پیامبر، مانیگری در باختر زمین و خاور زمین و نیز در سده‌های میانه و نو بررسی شده و سپس این مباحث مطرح گردیده است: بررسی ریشه‌های دین مانی و بازیابی و گزارش ریشه‌های اصلی آن در دین زرتشت با آوردن هات‌های مربوط در گات‌های زرتشت، حكمت مانوی (جهان‌بینی مانوی)، رفتار در دین مانی و بازیابی اصول و فروع دین مانی با ذكر شواهدی از خرده اوستا و كلیله و دمنه، و نوآوری‌های مانی. از نوآوری‌های مانی می‌توان به این موارد اشاره كرد: او نخستین پیامبری بود كه آموزش‌های خویش را نوشت، او نخستین پیامبری بود كه از پیروانش خواست آموزش‌هایش به زبان مردم هرگوشه‌ی جهان به آنان آموخته شود، وی فلسفه و جهان‌بینی دین خود را روشن بیان كرد و هیچ گوشه را تاریك نگذاشت تا هرگز جایی برای تبیین و تفسیر آموزش‌های او نباشد، و هنر خوش‌نویسی و تذهیب از نوآوری‌های بسیار برجسته‌ی مانی است. بخش دوم كتاب نیز، این مباحث را دربرمی‌گیرد: ریشه‌یابی آیین صوفیگری و ارتباط آن با مانیگری و روال تبدیل مانیگری به صوفیگری، بازیابی اصول و فروع مذهب تصوف، نگرشی بر حكمت نوافلاطونی و ناهم‌خوانی آن با صوفیگری، اثر حشیش و ریاضت بر هنجارهای روان و رفتار انسان، و آداب و رفتار در خانقاه و ارتباط آن‌ها با حشیش و ریاضت. به زعم نگارنده "وحدت وجود و ثنویت و تناسخ، مانیگری را نگاه داشته و به لطایف الحیل و زبان‌بازی بسیار ماهرانه، نخست به خدا پیوستن مانوی را كه پس از مرگ تن بود به كناری گذاشته و با آوردن كشف و شهود و اولیاء، در عین زندگی به خدا پیوستن را شدنی كردند، متاله (چون خدا شدند). سپس با مسخره كردن عقل و ناقص نمایاندن آن، از زیر بار هرگونه دلیل آوردن شانه خالی كردند. مانستان را دوباره برقرار كرده و خانقاه نامیدند و در آن به جای آن چه مانی می‌گفت، آن چه را كه خود می‌خواستند كردند و كسی را زهره‌ی بازخواست و پرس وجو نبود... اركان مانیگری هم‌چنان در صوفیگری، استوار و پاینده و دیرنده ماند. تنها برای رد گم كردن، آن را با قشری ضخیم از اسلام پوشاندند و در كنار اسلام به بودن خود ادامه دادند. پس از تازش مغول، آن‌گاه كه هیچ ایرانی، حاضر به همكاری با مغولان نبود، به یاری مغولان و تاتاران رفتند و با تحذیر مردم بر استوار كردن چیرگی مغولان و دوام حكومت‌شان كوشیدند و خود از بزرگ‌ترین دوران بالندگی صوفیگری بهره بردند، تا آن جا كه در هرشهری، خانقاهی برپا بود و امور مملكت از خانقاه‌ها اداره می‌شد"."

ارسال نظر شما

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پایگاه تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.
• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظرات کوتاه مثل "خوب بود" و "عالی بود" و... و نظرات تکراری تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• متن نظر شما میبایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.
توجه داشته باشید که به سوالاتی که در قسمت نظرات پرسیده میشود، جواب داده نخواهد شد، لطفا پیشنهادات و انتقادات را از طریق ارتباط با ما و سوالات خود را از طریق ارسال سوال و مشاوره ارسال نمایید.