امام على علیه السلام فرمودند:

یا طالِبَ الْعِلْمِ اِنَّ الْعِلْمَ ذو فَضائِلَ كَثیرَةٍ: فَرَاْسُهُ التَّواضُعُ وَ عَینُهُ الْبَراءَةُ مِنَ الْحَسَدِ وَ اُذُنـُهُ الْفَهْمُ وَ لِسانُهُ الصِّدْقُ وَ حِفْظُهُ الْفَحْصُ وَ قَلْبُهُ حُسْنُ النِّیةِ وَ عَقْلُهُ مَعْرِفَةُ الاَشْیاءِ وَ الاُمورِ وَ یدُهُ الرَّحْمَةُ وَ رِجلُهُ زِیارَةُ الْعُلَماءِ وَ هِمَّتُهُ السَّلامَةُ وَ حِكْمَتُهُ الْوَرَعُ وَ مُسْتَقَرُّهُ النَّجاةُ وَ قائِدُهُ الْعافیةُ وَ مَرْكَـبُهُ الْوَفاءُ وَ سِلاحُهُ لینُ الْكَلِمَةِ وَ سَیفُهُ الرِّضا وَ قَوْسُهُ الْمُداراةُ وَ جَیشُهُ مُحاوَرَةُ الْعُلَماءِ وَ مالُهُ الاَدَبُ، وَ ذَخیرَتُهُ اِجْتِنابُ الذُّنوبِ وَ زادُهُ الْمَعْروفُ وَ مأواهُ الْمُوادَعَةُ وَ دَلیلُهُ الْهُدى وَ رَفیقُهُ مَحَبَّةُ الاَخْیارِ؛

اى جویاى دانش! دانش فضیلت‌هاى بسیارى دارد: سَرش تواضع، چشمش دورى از حسد، گوشش فهم، زبانش راستگویى، حافظه‌اش جستجو، دلش خوش نیتى، عقلش شناخت اشیاء و امور، دستش رحمت، پایش دیدار دانشمندان، همّتش سلامت، حكمتش تقوا، قرارگاهش نجات، جلودارش عافیت، مَركبش وفا، سلاحش نرمى سخن، شمشیرش خشنودى، كمانش سازگارى، سپاهش گفتگو با دانشمندان، داراییش ادب، اندوخته‌اش پرهیز از گناهان، توشه‌اش نیكى، جایگاهش، گفت وگو و مذاكره، رهنمایش هدایت و دوستش، عشق به نیكان است.

كافى، ج ۱، ص ۴۸، ح ۲