راسخون - یار همیشه همراه : مومن

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
قال الإمام الصادق عليه السلام و قد سئل عن قوله تعالي: «إنه ليس له سلطان مع الذين آمنوا»: يسلط والله من المؤمن علي بدنه ولا يسلط علي دينه.
امام صادق عليه السلام در پاسخ به سؤال از آيه «همانا او را بر کساني که ايمان آورده اند چيرگي نيست»، فرمودند: به خدا قسم شيطان بر جسم مؤمن چيره مي شود، اما بر دين او چيره نشود.
الکافي، ج 8، ص 288

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إن الشياطين علي المؤمنين أکثر من الزنابير علي اللحم.
هجوم شيطانها به مؤمنان، بيشتر از هجوم زنبورها به گوشت است.
بحار الأنوار، ج 64، ص 239

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اَليَأسُ مِمَّا في أَيدِي النَّاسِ عِزٌّ لِلمُؤمِنِ في دِينِهِ.
قطع اميد کردن از آنچه مردم دارند، مايه عزت مؤمن در دينش است.
وسائل الشيعه، ج 6، ص 314

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَن قَضَي حَاجَةَ المُؤمِنِ مِن غَيرِ استِخفَافٍ مِنهُ اُسكِنَ الفِردَوسَ.
هر کس نياز مومني را برآورده کند بدون اينکه او را خوار نمايد، در بهشت اسکان داده شود.
مشكاة الأنوار، ص 556

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَنْ حَقَّرَ مُومِناً لِقِلَّةِ مَالِهِ حَقَّرَهُ اللهُ فَلَم يَزَلْ عِنْدَ اللهِ مَحْقُوراً حَتَّي صَنَعَ يَتُوبَ مِمَّا.
هر كس مومني را به خاطر كمي مالش تحقير كند، خدا او را تحقير خواهد نمود و پيوسته در نزد خدا تحقير شده خواهد بود تا از کاري که انجام داده توبه نمايد.
الکافي، ج 2، ص 351

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَنْ اِسْتَذَلَّ مُومِناً وَ حَقَّرَهُ لِقِلَّةِ ذَاتِ يَدِهِ وَ لِفَقْرِِهِ شَهَّرَهُ اللهُ يَوْمَ القِيامَةِ عَلَي رُوُوسِ الْخَلائِقِ.
هر کس مومني را به خاطر تنگدستي و ناداريش خوار شمارد، خداوند او را در برابر همه خلائق رسوا خواهد ساخت.
ثواب الأعمال، ص 570

امام علی علیه السّلام فرمودند:
لاتُحَقِّرُوا ضُعَفَا إخْوَانِكُمْ، فَإِنَّهُ مَنْ اِحْتَقَرَ مُؤمِناً لم يَجْمَعِ اللهُ عَزَّوَجَلَّ بَيْنَهُمَا في الْجَنَّةِ إِلا أَنْ يَتُوبَ.
برادران خود را که دچار ضعف (مالي) هستند خوار و حقير نشماريد که هر کس مومني را خوار شمارد خدا در ميان آنها در بهشت جمع نخواهد کرد مگر آنکه توبه کند.
الخصال، ص 614، ح 10

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَنْ اِسْتَذَلَّ مُؤمِناً أَوْ مُؤمِنَةً أَوْ حَقَّرَهُ لِفَقْرِهِ أَوْ قِلَّةِ ذَاتِ يَدِهِ، شَهَّرَهُ اللهُ تَعَالي يَوْمَ القِيَامَةِ ثُمَّ يُفْضِحُهُ.
هر كس مرد يا زن مؤمني را خوار و ذليل شمارد و يا به سبب تهيدستي يا كم بضاعتي حقير شمارد، خداي تعالي در روز رستاخيز او را انگشت نما و سپس رسوا و مفتضحش كند.
بحار الانوار، ج 72، ص 44

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
لا يَنبغي لِلمُؤمن أنْ يكونَ بَخيلاً و لا جباناً.
براي مؤمن شايسته نيست كه بخيل و ترسو باشد.
محجة البيضاء، ج 6، ص 74

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
عَجِبتُ مِنَ المُؤمِنِ وجَزَعِهِ مِنَ السُّقمِ ، ولَو يَعلَمُ ما لَهُ فِي السُّقمِ مِنَ الثَّوابِ ؛ لَأَحَبَّ ألاّ يَزالَ سَقيماً حَتّى يَلقى رَبَّهُ عز و جل .
از مؤمن و اين كه از بيمارى بى تابى كند ، در شگفتم . اگر او مى دانست كه در بيمارى چه پاداشى دارد ، دوست داشت پيوسته بيمار باشد تا آن هنگام كه به لقاى پروردگار خويش پيوندد .
بحارالأنوار ، جلد 81 ، صفحه 206 ، حديث 12 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 150

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
لَو یَعلَمُ المُؤمِنُ حالَهُ فِی السُّقمِ، ماأحَبَّ أن یُفارِقَ السُّقمَ أبَداً .
اگر مؤمن از حال خویش در ناتندرستى آگاه بود، هرگز دوست نداشت که از این ناتندرستى جدا شود.
إرشاد القلوب ، صفحه 42 دانش نامه احادیث پزشکی: 1 / 150

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ المُؤمِنَ لا يُؤجَرُ في مَرَضِهِ ، ولكِن يُكَفَّرُ عَنهُ .
مؤمن در بيمارى اش پاداش داده نمى شود ؛ امّا گناه او فرو پوشانده مى شود .
كنز العمّال ، جلد 3 ، صفحه 312 ، حديث 6711 ، دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 140

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إنَّ المُؤمِنَ إذا أصابَهُ السُّقمُ ، ثُمَّ أعفاهُ اللّه ُ مِنهُ ، كانَ كَفّارَةً لِما مَضى مِن ذُنوبِهِ ومَوعِظَةً لَهُ فيما يَستَقبِلُ .
انسان مؤمن ، چون بيمارى به وى برسد و خداوند ، او را عافيت دهد ، اين بيمارى ، كفّاره گناهان گذشته او و مايه اندرز براى آينده اوست .
كنز العمّال ، جلد 3 ، صفحه 307 ، حديث 6686 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 140

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
أيُّما مُؤمِنٍ عادَ مُؤمِنا مَريضا في مَرَضِهِ حينَ يُصبِحُ شَيَّعَهُ سَبعونَ ألفَ مَلَكٍ ، فَإِذا قَعَدَ غَمَرَتهُ الرَّحمَةُ وَاستَغفَرُوا اللّه َ عز و جل لَهُ حَتّى يُمسِيَ ، وإن عادَهُ مَساءً كانَ لَهُ مِثلُ ذلِكَ حَتّى يُصبِـحَ .
هر مؤمنى كه مؤمن بيمار ديگرى را در زمان بيمارى اش به هنگام صبح عيادت كند ، هفتاد هزار فرشته ، او را همراهى كنند و چون [ در نزد او] بنشيند ، رحمت ، او را در ميان مى گيرد و فرشتگان براى او از خداوند عز و جل آمرزش طلبند تا زمانى كه شامگاه فرا رسد ؛ و اگر هم او را شامگاهان عيادت كند ، او را پاداشى همانند باشد تا زمانى كه شب را به صبح برساند .
بحار الأنوار ، جلد 81 ، صفحه 224 ، حديث 32 نقلاً عن الدعوات دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 202

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
المؤمنُ يداري و لا يماري.
مؤمن مدارا مي كند و جدال نمي كند.
أعلام الدين، ص 303

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لَمْ يؤمِنْ اللهُ مؤمنٌ مِنْ هزاهِزِ الدُّنيا، وَلكنِّهُ آمَنَهُ مِنْ العُمي فيها وَالشّقاءٍ فِي الآخرةِ.
خداوند مؤمن را از فتنه ها و حوادث دنيا در امان قرار نداد، ولي از گمراهي در دنيا و بدبختي در آخرت نجات بخشيد.
اصول كافي، ج 5، ص 89

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اذا اصابتکم بلیه و عناء فعلیکم بقم، فانه مأوای الفاطمیینَ و ... و ما ارادَ احدٌ بقم و اهله سوء الا اذله الله و ابعده منرحمتِه.
هرگاه بلا و ذلتی به شما رسید، به قم بروید. چون آنجا پناهگاه فرزندان فاطمه و استراحت گاه مؤمنان است ... و کسی نسبت به قم و ساکنانش سوء قصد نمی کند، مگر این که خداوند او را خوار و از رحمت خویش دور می نماید.
بحار الأنوار، ج 57، ص 214

امام باقر علیه السّلام فرمودند:
لَهو المؤُمنِ في ثَلاثةِ اشياءٍ التَمتعُ بِالنساءِ و مُفاکهَةِ الاِخوانِ و الصَلاةُ بِالليلِ.
سرگرمي انسان مؤمن در سه چيز است: کامجويي از زنان (حلال)، خوش گويي با دوستان و خواندن نماز شب.
الخصال، ج 1، ص 116

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ثَلاثَةٌ اِنْ يَعْلَمُهنَّ الْمُؤمِنُ كانَتْ زيادَةً في عُمُرِهِ وَ بَقاءَ النِّعْمَةِ عَلَيْهِ: تَطْويلُهُ في رُكوعِهِ وَ سجودِهِ في صلاتِهِ وَ تَطْويلُهُ لِجلوسِهِ عَلي طَعامِهِ اِذا اَطْعَمَ عَلي مائِدَتِهِ وَ اصْطِناعُهُ الْمَعْروفَ اِلي اَهْلِهِ.
سه چيز است كه اگر مؤمن از آنها مطلع شود، باعث طول عمر و دوام بهره مندي او از نعمت ها مي شود: طول دادن ركوع و سجده، زياد نشستن بر سر سفره اي كه در آن ديگران را اطعام مي كند و خوش رفتاري اش با خانواده.
الكافي، ج 4، ص 49، ح 15

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
يا عَلي، مِنْ كَرامَةِ الْمُؤمِنِ عَلَي اللّه اَنـَّهُ لَمْ يَجْعَلْ لاَِجلِهِ وَقتا حَتّي يَهُمَّ بِبائقَةٍ فَاِذا هَمَّ بِبائقَةٍ قَبَضَهُ اِلَيْهِ.
اي علي! از ارجمندي مؤمن در نزد خدا اين است كه برايش وقت مرگ، معيّن نفرموده است، تا زماني كه قصد شرّي كند. آن گاه خداوند جانش را بستاند.
عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج 2، ص 40، ح 90

حدیث

احادیث

حدیث معتبر

احادیث معتبر

بانک احادیث