عضویت
العربیة
English
چهارشنبه، 27 آبان 1405
( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادتهاى خالصانهاش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحتها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
مجموعه برنامه ها و مسابقات ماه مبارک رمضان (99)
اعمال روزانه ماه مبارک رمضان
اوقات شرعی مراکز استانها در سال 1399
ویژه نامه پرسمان کرونا
تولیدات صوت و فیلم پرتال فرهنگی راسخون
آینده اینجاست
عدالت برای همه
پرسش و پاسخ های موضوعی
سوالات خود را از مشاوران ما بپرسید
کلیپ تصویری | سرود ملی جمهوری اسلامی ایران با کیفیت بسیار بالا
مقالات
چندرسانهای
گالری تصاویر
مشاوره
پرسش و پاسخ
انجمنها
اخبار و تحلیل
احادیث
سبک زندگی
نرم افزار
موبایل
مشاهیر
پیامک
ویژه نامه
تولیدات فرهنگی
ادامه...
مسیر جاری
صفحه اصلی
موضوعات
احادیث
اخلاقی
اخلاق و توصیهها
اخلاق و توصیهها
امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:
اَورَعُ النّاسِ مَن وَقَفَ عِندَ الشُّبهَةِ، اَعبَدُ النّاسِ مَن اَقَامَ عَلَی الفَرائِضِ، اَزهَد النّاسِ مَن تَرَکَ الحَرامَ، اَشَدُّ النّاسِ اِجتِهاداً مَن تَرَکَ الذُّنُوبَ.
پارساترین مردم کسی است که در مواجهه و رویارویی با شبهه توقف کند. خداپرستترین مردم کسی است که واجبات را انجام دهد. زاهدترین مردم کسی است که حرام را ترک کند و کوشاترین مردم ترک کننده گناهان است.
بحار الانوار، ج 75، ص 373
امام علی علیه السلام فرمودند:
قُلُوبُ الرِّجَالِ وَحْشِیةُ فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَیهِ.
دلهای انسانها همچون حیوانات وحشی است: هر کس از راه محبّت وارد شود، با او الفت میگیرند.
نهج البلاغه، حکمت 50.
امام علی علیه السلام فرمودند:
احْذَرُوا صَوْلَةَ الْکَرِیمِ إِذَا جَاعَ وَ اللَّئِیمِ إِذَا شَبِعَ.
بپرهیزید از حملهی بزرگوار به هنگام نیاز و گرسنگی و از حمله انسان پست به هنگام سیری.
نهج البلاغه، حکمت 49.
امام علی علیه السلام فرمودند:
وَ قَدْ لَقِیهُ عِنْدَ مَسِیرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِینُ الْأَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَینَ یدَیهِ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِی صَنَعْتُمُوهُ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا ینْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُکُمْ وَ إِنَّکُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِکُمْ فِی دُنْیاکُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِی آخِرَتِکُمْ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ وَأَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ النَّارِ.
این سخن را امام (علیه السلام) هنگامی فرمود که در مسیر حرکتش به شام، دهقانان شهر انبار با او ملاقات کردند و به احترام امام (علیه السلام) از مرکب پیاده شدند و با سرعت به سوی حضرت شتافتند [و مراسمی که نشانه ذلّت در برابر امرا بود، انجام دادند] امام فرمود: این چه کاری بود که شما انجام دادید؟! عرض کردند: این آدابی است که ما امیران خود را با آن بزرگ میداریم. امام (علیه السلام) فرمود: به خدا سوگند با این عمل، زمامداران شما بهرهمند نمیشوند. شما با این کار در دنیا به خود مشقت میدهید و در قیامت بدبخت خواهید بود و چه زیانبار است مشقتی که پشت سر آن مجازات الهی باشد و چه پر سود است آرامشی که با آن امان از عذاب دوزخ باشد!
نهج البلاغه، حکمت 37.
امام علی علیه السلام به فرزندشان امام حسن علیه السلام فرمودند:
یا بُنَی... إِنَّ أَغْنَى الْغِنَى الْعَقْلُ وَ أَکْبَرَ الْفَقْرِ الْحُمْقُ وَ أَوْحَشَ الْوَحْشَةِ الْعُجْبُ وَ أَکْرَمَ الْحَسَبِ حُسْنُ الْخُلُقِ.
فرزندم! این چند نکته را از من داشته باش که با آن هر کاری بکنی، به تو زیان نخواهد رسید: بالاترین سرمایهها عقل است و بزرگترین فقر حماقت است و بدترین تنهایی و وحشت خودبینی است و برترین حسب و نسب اخلاق نیک است.
نهج البلاغه، حکمت 38.
امام علی علیه السلام فرمودند:
لَا تَسْتَحِ مِنْ إِعْطَاءِ الْقَلِیلِ فَإِنَّ الْحِرْمَانَ أَقَلُّ مِنْهُ.
از بخشش کم حیا مکن؛ زیرا محروم ساختن از آن هم کمتر است.
نهج البلاغه، حکمت 67.
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَن حَذَّرَکَ کَمَن بَشَّرَکَ.
کسی که تو را [از چیزی که خطرناک است] بترساند، همچون کسی است که تو را [به چیزی که مایه سرور و خوشحالی است] بشارت میدهد.
نهج البلاغه، حکمت 59.
امام علی علیه السلام فرمودند:
الدَّهْرُ یخْلِقُ الْأَبْدَانَ وَ یجَدِّدُ الْآمَالَ وَ یقَرِّبُ الْمَنِیةَ وَ یبَاعِدُ الْأُمْنِیةَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ نَصِبَ وَ مَنْ فَاتَهُ تَعِبَ.
روزگار بدنها را کهنه و آرزوها را نو میکند؛ مرگ را نزدیک و خواستهها را دور میسازد؛ کسی که به آن برسد، خسته میشود و کسی که به آن نرسد، رنج میبرد.
نهج البلاغه، حکمت 72.
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْیبْدَأْ بِتَعْلِیمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِیمِ غَیرِهِ وَ لْیکُنْ تَأْدِیبُهُ بِسِیرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِیبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ.
کسی که خود را در مقام پیشوایی و امام مردم قرار میدهد، باید پیش از آن که به تعلیم دیگران بپردازد، به تعلیم خویش بپردازد و باید تأدیب کردن او به علمش، پیش از تأدیب کردن به زبانش باشد. کسی که معلم و ادب کننده خویشتن است، به احترام سزاوارتر است، از کسی که معلم و مربی مردم است.
نهج البلاغه، حکمت 73.
امام علی علیه السلام فرمودند:
مَن تَرَکَ قَولَ لاَ أدرِی أُصِیبَت مَقَاتِلُهُ.
کسی که واژه "نمیدانم" را ترک کند، خود را به کشتن خواهد داد.
نهج البلاغه، حکمت 85.
امام علی علیه السلام فرمودند:
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِالْأَنْبِیاءِ أَعْلَمُهُمْ بِمَا جَاءُوا بِهِ ثُمَّ تَلَا (إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِی وَ الَّذِینَ آمَنُوا) الْآیةَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَلِی مُحَمَّدٍ مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ إِنْ بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ وَ إِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّدٍ مَنْ عَصَى اللَّهَ وَ إِنْ قَرُبَتْ قَرَابَتُهُ.
نزدیکترین و شایستهترین مردم به پیامبران کسانیاند که از همه به آموزههای آنان آگاهترند. سپس امام (علیه السلام) این آیه را تلاوت فرمود: (إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِی وَ الَّذِینَ آمَنُوا)؛ "شایستهترین و نزدیکترین مردم به ابراهیم آنهایی هستند که از او پیروی کردند و این پیامبر و مؤمنان به این پیامبر میباشند". سپس فرمود: دوست محمّد (صلّی الله علیه و آله و سلم) کسی است که از خدا اطاعت کند، هر چند پیوند نسبی او دور باشد و دشمن محمّد (صلّی الله علیه و آله و سلم) کسی است که معصیت خدا کند، هر چند خویشاوندی او نزدیک باشد.
نهج البلاغه، حکمت 96.
امام علی علیه السلام فرمودند:
الظَّفَرُ بِالْحَزْمِ وَ الْحَزْمُ بِإِجَالَةِ الرَّأْی وَ الرَّأْی بِتَحْصِینِ الْأَسْرَارِ.
پیروزی در پرتو تدبیر و احتیاط است و تدبیر و احتیاط به فکر است و فکر صحیح به نگهداری [و رازداری] است.
نهج البلاغه، حکمت 48.
امام علی علیه السلام به فرزندشان امام حسن علیه السلام فرمودند:
یا بُنَی إِیاکَ وَ مُصَادَقَةَ الْأَحْمَقِ فَإِنَّهُ یرِیدُ أَنْ ینْفَعَکَ فَیضُرَّکَ وَ إِیاکَ وَ مُصَادَقَةَ الْبَخِیلِ فَإِنَّهُ یقْعُدُ عَنْکَ أَحْوَجَ مَا تَکُونُ إِلَیهِ وَ إِیاکَ وَ مُصَادَقَةَ الْفَاجِرِ فَإِنَّهُ یبِیعُکَ بِالتَّافِهِ وَ إِیاکَ وَ مُصَادَقَةَ الْکَذَّابِ فَإِنَّهُ کَالسَّرَابِ یقَرِّبُ عَلَیکَ الْبَعِیدَ وَ یبَعِّدُ عَلَیکَ الْقَرِیبَ.
فرزندم! بر حذر باش از دوستی با احمق که میخواهد به تو منفعت برساند؛ زیان میرساند. بر حذر باش از دوستی با بخیل؛ چرا که به هنگام شدیدترین حاجت، تو را رها میسازد. بر حذر باش از دوستی با انسان فاجر و فاسق؛ چرا که تو را به چیز کمی میفروشد. برحذر باش از دوستی با دروغگو؛ چرا که او مثل سراب است: دور را در نظر تو نزدیک و نزدیک را در نظر تو دور میسازد.
نهج البلاغه، حکمت 38.
امام علی علیه السلام فرمودند:
لِسَانُ العَاقِلِ وَرَاءَ قَلبِهِ وَ قَلبُ الأَحمَقِ وَرَاءَ لِسَانِهِ.
زبان عاقل در پشت قلب او قرار دارد و قلب احمق پشت زبان اوست.
نهج البلاغه، حکمت 40.
امام علی علیه السلام فرمودند:
طُوبَى لِمَنْ ذَکَرَ الْمَعَادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ، وَ قَنِعَ بِالْکَفَافِ، وَ رَضِی عَنِ اللهِ.
خوشا به حال کسی که به یاد معاد باشد، برای روز حساب عمل کند، و به مقدار کفایت قناعت ورزد و از خدا راضی باشد!
نهج البلاغه، حکمت 44.
امام علی علیه السلام فرمودند:
أَولَی النَّاسِ بِالعَفوِ أَقدَرُهُم عَلَی العُقُوبَةِ.
شایستهترین مردم به عفو، قادرترین مردم به مجازات است.
نهج البلاغه، حکمت 52.
امام علی علیه السلام فرمودند:
قَدْرُ الرَّجُلِ عَلَى قَدْرِ هِمَّتِهِ وَ صِدْقُهُ عَلَى قَدْرِ مُرُوءَتِهِ وَ شَجَاعَتُهُ عَلَى قَدْرِ أَنَفَتِهِ وَ عِفَّتُهُ عَلَى قَدْرِ غَیرَتِهِ.
اندازه و ارزش هر کس به اندازه همت او، و صداقت هر کس به اندازه شخصیت او، و شجاعت هر کس به اندازه زهد و بی اعتنایی او [به ارزشهای مادی] است و عفّت هر کس به اندازه غیرت او است.
نهج البلاغه، حکمت 47.
امام علی علیه السلام به یکی از یارانش که بیمار شده بود، فرمودند:
جَعَلَ اللهُ مَا کَانَ مِنْ شَکْوَاکَ حَطّاً لِسَیئَاتِکَ، فَإِنَّ الْمَرَضَ لاَ أَجْرَ فِیهِ، وَلکِنَّهُ یحُطُّ السَّیئَاتِ، وَیحُتُّهَا حَتَّ الاْوْرَاقِ، وَإِنَّمَا الاْجْرُ فِی الْقَوْلِ بِالّلِسَانِ، وَالْعَمَلِ بِالاْیدِی وَالاْقْدَامِ، وَإِنَّ اللهَ سُبْحَانَهُ یدْخِلُ بِصِدْقِ النِّیةِ وَالسَّرِیرَةِ الصَّالِحَةِ مَنْ یشَاءُ مِنْ عَبَادِهِ الْجَنَّةَ.
خداوند این درد و ناراحتی تو را باعث از بین رفتن گناهانت قرار داده است؛ زیرا بیماری پاداشی ندارد؛ ولکن گناهان را از بین میبرد و آنها را همچون برگ درختان میریزد. اجر و پاداش، تنها در گفتار به زبان و عمل با اعضاست و خداوند سبحان کسانی از بندگانش را که بخواهد، به خاطر صدق نیت و باطن پاکشان، داخل بهشت میکند.
نهج البلاغه، حکمت 42.
امام علی علیه السلام فرمودند:
لاَ قُرْبَةَ بِالنَّوَافِلِ إِذَا أَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ.
کارهای مستحب اگر به واجبات ضرر برساند، موجب قرب به خدا نمیشود.
نهج البلاغه، حکمت 39.
امام سجاد علیه السلام فرمودند:
کَم مِن مَفتُونٍ بِحُسنِ القَولِ فِیهِ، وَ کَم مِن مَغرُورٍ بِحُسنِ السَّترِ عَلَیهِ، وَکَم مِن مسُتَدرِجٍ بِالإِحسانِ إِلَیهِ.
چه بسیار کسی که گفتند خوب است و فریفته است و چه بسیار کسی که به خاطر پردهپوشی بر او فریفته گردید، و چه بسیار کسی که از احسان به او غافلگیر شد.
تحف العقول، مواعظ آن حضرت، ص 281.
<<
<
100
101
102
103
104
>
>>