عضویت
العربیة
English
چهارشنبه، 27 آبان 1405
( اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی )
حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها: هرکه عبادتهاى خالصانهاش را نزد خداوند بفرستد، خداوند بهترین مصلحتها را بر او فرو فرستد. مجموعه ورّام ج 2 ص 108
مجموعه برنامه ها و مسابقات ماه مبارک رمضان (99)
اعمال روزانه ماه مبارک رمضان
اوقات شرعی مراکز استانها در سال 1399
ویژه نامه پرسمان کرونا
تولیدات صوت و فیلم پرتال فرهنگی راسخون
آینده اینجاست
عدالت برای همه
پرسش و پاسخ های موضوعی
سوالات خود را از مشاوران ما بپرسید
کلیپ تصویری | سرود ملی جمهوری اسلامی ایران با کیفیت بسیار بالا
مقالات
چندرسانهای
گالری تصاویر
مشاوره
پرسش و پاسخ
انجمنها
اخبار و تحلیل
احادیث
سبک زندگی
نرم افزار
موبایل
مشاهیر
پیامک
ویژه نامه
تولیدات فرهنگی
ادامه...
مسیر جاری
صفحه اصلی
موضوعات
احادیث
اخلاقی
اخلاق و توصیهها
اخلاق و توصیهها
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إذا رأیتَ الرَّجُلَ قدِ ابْتُلِی و أنْعَمَ اللّهُ علَیکَ فقُلْ: اللّهُمَّ إنّی لا أسْخَرُ و لا أفْخَرُ، و لکنْ أحمَدُکَ على عَظیمِ نَعْمائکَ علَیَّ.
هرگاه دیدى مردى به بلایى دچار است و خداوند به تو نعمت ارزانى داشته، بگو: خدایا! مسخره نمىکنم و به خود نمىبالم امّا تو را به سبب نعمتهاى بزرگى که به من دادهاى سپاس مىگویم.
اصول کافی، ج 2، ص 98
امام کاظم علیه السلام فرمودند:
لَن تَکونوا مؤمنینَ حتّى تَعُدّوا البلاءَ نِعمَةً و الرَّخاءَ مُصیبَةً، و ذلکَ أنَّ الصَّبرَ عِند البلاءِ أعظَمُ مِن الغَفلةِ عندَ الرَّخاءِ.
شما هرگز مومن نیستید مگر آن که بلا و گرفتارى را نعمت شمارید و آسایش و رفاه را مصیبت؛ زیرا صبر بر بلا و گرفتارى ارزشمندتر است از غفلت به هنگام آسایش و خوشى.
جامع الاخبار: 313/870
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا رأیتُمْ أهلَ البلاءِ فاحمَدوا اللّهَ و لا تُسْمِعوهُم، فإنَّ ذلکَ یَحْزُنُهُم.
هرگاه بلا زدگانى را دیدید خدا را شکر کنید، اما نه چنان که آنها بشنوند؛ زیرا ناراحت مى شوند.
بحار الانوار، ج 71، ص 34
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
لا تکونُ مؤمنا حتّى تَعُدَّ البلاءَ نِعمَةً و الرَّخاء مِحنَةً، لأنَّ بلاءَ الدُّنیا نِعمَةٌ فی الآخِرَةِ، و رَخاءَ الدُّنیا مِحنَةٌ فی الآخِرَةِ.
مومن نیستى مگر آنگاه که بلا و گرفتارى را نعمت شمارى و آسایش را محنت؛ زیرا بلاى دنیا، نعمت آخرت است و خوشى دنیا، رنج آخرت.
بحار الانوار، ج 54، ص 237
امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ هُوَ مُبْتَلًی بِبَلَاءٍ مُنْتَظِرٌ بِهِ مَا هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ فَإِنْ صَبَرَ عَلَی الْبَلِیَّةِ الَّتِی هُوَ فِیهَا عَافَاهُ اللَّهُ مِنَ الْبَلَاءِ الَّذِی یَنْتَظِرُ بِهِ وَ إِنْ لَمْ یَصْبِرْ وَ جَزِعَ نَزَلَ بِهِ مِنَ الْبَلَاءِ الْمُنْتَظِرُ أَبَداً حَتَّی یُحْسِنَ صَبْرَهُ وَ عَزَاءَهُ.
هیچ مومنی نیست مگر اینکه به بلایی گرفتار است و بلای بزرگتر و گرفتاری شدیدتری هم به دنبال او در انتظار است. اگر در همان بلا صبر و شکیبایی داشته باشد خداوند آن بلای بزرگتر را برطرف مینماید و اگر صبر نکرده و بیتابی نماید بلای بزرگتر که در انتظار او است فرا میرسد و مرتب گرفتاریها بیشتر میگردد تا وقتی که صبر نیکو و شکیبایی را انتخاب کند.
وسایل الشیعه، ج ۲، ص ۴۲۲
امام صادق علیه السلام فرمودند:
إذا أحَبَّ اللّهُ قَوما أو أحبَّ عبدا صَبَّ علَیهِ البلاءَ صَبّا، فلا یَخرُجُ مِن غَمٍّ إلاّ وقَعَ فی غَمٍّ.
هرگاه خداوند مردمى یا بندهاى را دوست بدارد بر سر او بلا مىریزد و از غمى به در نمىآید مگر آن که در غمى دیگر فرو مىافتد.
بحار الانوار، ج 82، ص 148
امام باقر علیه السلام فرمودند:
إنَّ اللّهَ تَبارَکَ وَ تَعالی إذا أحَبَّ عَبداً غَتَّهُ بِالبَلاءِ غَتّاً وَ ثَجَّهُ بِالبَلاءِ ثَجّاً فإذا دَعاهُ قالَ لَبَّیکَ عَبدی لَئِن عَجّلتُ لَکَ ما سَأَلتَ إنّی علی ذلِکَ لَقادرٌ و لَئِنِ ادَّخرتُ لَکَ فَما ادَّخرتُ لَکَ فَهُوَ خَیرٌ لَکَ.
هرگاه خداوند تبارک و تعالى بندهاى را دوست داشته باشد، او را در غرقاب بلا فرو مىبرد و باران بلا بر سر او فرو مىریزد و چون او خدا را بخواند، مىفرماید: لبیک بنده من؛ اگر بخواهم خواستهات را زود برآورده سازم مىتوانم، اما آن را براى تو مىاندوزم و آنچه برایت بیندوزم، تو را بهتر است.
اصول کافی، ج 2، ص 253 ؛ بحار الانوار، ج 81، ص 196
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
الصَّدَقةُ تَدفَعُ البَلاءَ، و هِی أنجَحُ دَواءٍ، و تَدفَعُ القَضاءَ و قد اُبرِمَ إبراما، و لا یَذهَبُ بالأدواءِ إلاّ الدعاءُ و الصَّدَقةُ.
صدقه، بلا را دفع مىکند و مؤثرترین داروست؛ صدقه، قضاى حتمى را دفع مىکند و چیزى جز دعا و صدقه درد و بیماریها را از بین نبرد.
بحار الانوار: 96/137/71
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
اَلدُّنیا دارُ بَلاءٍ وَ مَنزِلُ بُلغَةٍ وَ عَناءٍ قَد نَزَعَتْ عَنها نُفُوسُ السُّعَداءِ وَانتَزَعَت بالْکُرهِ مِن أیدِى الأْشْقیاءِ فَأَسعَدُ النّاسِ بِها أرغَبُهُم عَنها و أشقاهُم بِهاأرغَبُهُم فیها.
دنیا سراى بلا و گرفتارى و محل گذران زندگى و زحمت است خوشبختان از آن دلکنده اند و از دست بدبختان به زور گرفته مى شود پس خوشبخت ترین مردم،بى میل ترین آنان به دنیا و بدبخت ترین مردم، مایل ترین آنان به دنیاست.
اعلام الدّین، ص 342
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
... وَ مَنْ خَرَجَ مِنْ سِکَّةِ اَلْبَلْوَى جُعِلَ سِرَاجَ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ مُونِسَ اَلْمُقَرَّبِینَ وَ دَلِیلَ اَلْقَاصِدِینَ وَ لاَ خَیْرَ فِی عَبْدٍ شَکَا مِنْ مِحْنَةٍ تَقَدَّمَهَا آلاَفُ نِعْمَةٍ وَ اِتَّبَعَهَا آلاَفُ رَاحَةٍ وَ مَنْ لاَ یَقْضِی حَقَّ اَلصَّبْرِ فِی اَلْبَلاَءِ حُرِمَ قَضَاءَ اَلشُّکْرِ فِی اَلنَّعْمَاءِ کَذَلِکَ مَنْ لاَ یُؤَدِّی حَقَّ اَلشُّکْرِ فِی اَلنَّعْمَاءِ یُحْرَمُ عَنْ قَضَاءِ اَلصَّبْرِ فِی اَلْبَلاَءِ وَ مَنْ حُرِمَهُمَا فَهُوَ مِنَ اَلْمَطْرُودِینَ.
... و کسى که از شبکه بلا و آزمایش به خوبى بیرون آید یعنى هنگام بلا، جزع و فزع و بیتابى نکند، چراغ مومنین و مونس مقربین و راهنماى حاجتمندان مىگردد. کسى که از محنت شکایت کند هیچ گونه خیرى در او نیست و حال اینکه قبل از آن محنت هزاران نعمت به او رسید و بعد از آن نیز هزاران نعمت به او مىرسد. و کسى که در بلا و محنت حق صبر ادا نکند از بجا آوردن حق شکر در برابر نعمت محروم مىگردد و کسى که حق شکر نعمت بجا نیاورد حق صبر را نیز در مورد بلا ادا نخواهد کرد و هر کس از این دو وظیفه مهم ادای حق شکر محروم شود از جمله مطرودین و رانده شدگان از رحمت خدا مىباشد.
بحار الانوار، ج 64، ص 231
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
... وَ مَا أَثْنَى اَللَّهُ عَلَى عَبْدٍ مِنْ عِبَادِهِ مِنْ لَدُنْ آدَمَ ع إِلَى مُحَمَّدٍ ص إِلاَّ بَعْدَ اِبْتِلاَئِهِ وَ وَفَاءِ حَقِّ اَلْعُبُودِیَّةِ فِیهِ فَکَرَامَاتُ اَللَّهِ فِی اَلْحَقِیقَةِ نِهَایَاتٌ بِدَایَاتُهَا اَلْبَلاَءُ وَ بِدَایَاتٌ نِهَایَاتُهَا اَلْبَلاَءُ.
... و خداوند متعال هیچ بندهاى را از زمان آدم علیه السلام تا زمان پیغمبر خاتم حضرت محمد صلّى الله علیه و آله مورد ستایش و تعریف قرار نداد مگر بعد از ابتلا و آزمایش و ادای وظیفه و حق بندگى او در هنگام بلا و گرفتارى. پس در واقع کرامتهاى خداوند نتایج و آثار ابتلاعات اولیه است.
بحار الانوار، ج 64، ص 231
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
اَلْبَلاَءُ یَتَعَلَّقُ بَیْنَ اَلسَّمَاءِ وَ اَلْأَرْضِ مِثْلَ اَلْقِنْدِیلِ فَإِذَا سَأَلَ اَلْعَبْدُ رَبَّهُ اَلْعَافِیَةَ صَرَفَ اَللَّهُ عَنْهُ اَلْبَلاَءَ.
بلا همچون قندیلى میان آسمان و زمین آویزان است و هرگاه بنده از پروردگارش عافیت بخواهد، خداوند بلا را از او دور مىکند.
مکارم الاخلاق، ج 1، ص 270
امام صادق علیه السلام فرمودند:
وَ سُمِّیَ شَهْرُ شَعْبَانَ شَهْرَ الشَّفَاعَةِ لِأَنَّ رَسُولَکُمْ یَشْفَعُ لِکُلِّ مَنْ یُصَلِّی عَلَیْهِ فِیهِ.
ماه شعبان، ماه شفاعت است چون رسول اکرم صلّی الله علیه و آله برای هر کسی که در این ماه صلوات بفرستد، شفاعت می کند.
وسایل الشیعه: ج ۱۰، ص ۵۱۲
امام صادق علیه السلام فرمودند:
وَ أَکْثِرُوا فِی شَعْبَانَ الصَّلَاةَ عَلَى نَبِیِّکُمْ وَ أَهْلِهِ.
در شعبان بر پیامبر و اهل بیتش زیاد صلوات بفرستید.
وسایل الشیعه: ج ۱۰، ص ۵۱۲
امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَنْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فِی شَعْبَانَ رَبَّاهَا اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ لَهُ کَمَا یُرَبِّی أَحَدُکُمْ فَصِیلَهُ حَتَّی یُوَافِیَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ قَدْ صَارَتْ لَهُ مِثْلُ أُحُد.
هر کس در ماه شعبان صدقه دهد، خداوند آن صدقه را رشد دهد، همچنان که یکی از شما شتر تازه متولد شده ای را تربیت می کند تا آن که در روز قیامت به صدقه دهنده برسد در حالتی که به اندازه کوه اُحُد شده باشد.
وسایل الشیعه: ج ۱۰، ص ۵۰۹ ؛ امالی شیخ صدوق: ص 628
امام صادق علیه السلام فرمودند:
صِیَامُ شَعْبَانَ ذُخْرٌ لِلْعَبْدِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ یُکْثِرُ الصَّوْمَ فِی شَعْبَانَ إِلَّا أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ مَعِیشَتِهِ وَ کَفَاهُ شَرَّ عَدُوِّهِ وَ إِنَّ أَدْنَى مَا یَکُونُ لِمَنْ یَصُومُ یَوْماً مِنْ شَعْبَانَ أَنْ تَجِبَ لَهُ الْجَنَّةُ.
روزه شعبان، ذخیره روز قیامت بنده است و هر بنده اى که در ماه شعبان زیاده روزه بگیرد، خداوند امر معیشت او را سامان بخشد و شرّ دشمن را از او دفع کند.
وسایل الشیعه: ج 10، ص 505
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مَن اُعطِیَ لَهُ خَمسا لَم یَکُن لَهُ عُذرٌ فی تَرکِ عَمَلِ الآخِرَةِ: زَوجَةٌ صالِحَةٌ تُعینُهُ عَلى أمرِ دُنیاهُ وآخِرَتِهِ، وبَنونَ أبرارٌ، ومَعیشَةٌ فی بَلَدِهِ، وحُسنُ خُلُقٍ یُداری بِهِ النّاسَ، وحُبُّ أهلِ بَیتی.
به هر کس پنج چیز داده شود، دیگر عذرى در ترک کار آخرت ندارد: زن شایسته اى که او را در کار دنیا و آخرتش کمک رسانَد؛ پسرانِ نیک [و فرمان بردار]؛ داشتن شغل در شهر خود؛ اخلاق خوشى که به سبب آن با مردم مدارا [و خوش رفتارى] کند و دوست داشتن خاندان من.
الدعوات: ص ٤٠، ح ٩٧
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
سَلُوا اللّهَ المُعافاةَ؛ فإنَّهُ لَم یُؤتَ أحَدٌ بَعدَ الیَقینِ خَیرا مِنَ المُعافاةِ.
از خداوند عافیت طلب کنید؛ زیرا بعد از [نعمت] یقین، نعمتى بهتر از عافیت به کسى داده نشده است.
سنن ابن ماجه: ح 3849
امام علی علیه السلام فرمودند:
واصِلوا مَن تُواصِلونَهُ فِی اللّهِ، وَ اهجُروا مَن تَهجُرونَهُ فِی اللّهِ سُبحانَهُ.
چون با کسى ارتباط برقرار مى کنید، به خاطر خدا ارتباط داشته باشید و چون از کسى دورى مى کنید، به خاطر خدا دورى کنید.
غرر الحکم: ح ١٠١٢٠
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
لَو أنَّ ابنَ آدَمَ فَرَّ مِن رِزقِهِ کما یفِرُّ مِنَ المَوتِ لَأَدرَکهُ کما یدرِکهُ المَوتُ.
اگر آدمى همچنان که از مرگ مىگریزد از روزى مىگریخت، باز روزى به او مىرسید، همچنان که مرگ به او مىرسد.
میزان الحکمه: 5/ 2048 ؛ مکارم الاخلاق: 2/ 377
<<
<
69
70
71
72
73
>
>>