وضو، اذان و نماز
پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:
لِيَنْتَهِيَنَّ اَقْوامُ لايَشْهَدُونَ الصَّلاةَ اَوْ لاَمُرَنَّ مُؤَذِّنا يُؤَذِّنَ ثُمَّ يُقيمَ ثُمَّ امُرُ رَجُلاً مِنْ اَهْلِ بَيْتى ـ وَ هُوَ عَلِىٌّ عليه السلام ـ فَلَيُحْرِقَنَّ عَلى اَقْوامٍ بُيُوتَهُمْ بِحَزْمِ الْحَطَبِ لاَِنَّهُمْ لاَيأْتُونَ الصَّلاةَ؛
آنان كه در نماز جماعت حاضر نمى شوند لازم است از اينكار خود دارى كنند و گرنه دستور خواهم داد مؤذّن اذان و اقامه بگويد. آنگاه ـ پس از اقامه جماعت - يكى از اهل بيت خود را (كه على (عليه السلام)باشد) فرمان مى دهم تا خانه هاى كسانى را كه در جماعت حاضر نشده اند، با بسته هاى هيزم به آتش كشد.
وسائل الشيعه / ج 5 / ص 376
پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:
لاصَلاةَ لِمَنْ لايُصَلّى فِى الْمَسْجِدِ مَعَ الْمُسْلِمينَ اِلاّمِنْ عِلَّةٍ وَ لاغَيْبَةَ اِلاّ لِمَنْ صَلّى فى بَيْتِهِ وَ رَغِبَ عَنْ جَماعَتِنا وَ مَنْ رَغِبَ عَنْ جَماعَةِ الْمُسْلِمينَ سَقَطَتْ عِدالَتُهُ وَ وَجَبَ هِجْرنُهُ؛
كسى كه ـ بدون هيچ عذرى ـ نماز خود را همراه ديگر مسلمانان در مسجد نمى خواند، نمازش مقبول نيست و غيبت احدى جايز نيست مگر كسى كه نمازش را در خانه مى خواند ـ و در جماعت حاضر نمى شود ـ و به حضور در اجتماع مسلمين بى رغبت است و هر آن كس كه چنين باشد از عدالت ساقط و دورى از او واجب مى باشد.
وسائل الشيعه / ج 5 / ص 394
پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:
مِنَ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَ مَسَّ مِنْ طيبِ اِمْرَأَتِهِ ـ اِنْ كانَ لَها ـ وَ لَبِسَ مِنْ صالِحِ ثِيابِهِ ثُمَّ لَمْ يَتَخَطَّ رِقابَ النّاسِ وَ لَمْ يَلْغَ عِنْدَ الْمَوْعِظَةِ كانَ كَفّارَةً لِما بَيْنَهُما وَ مَنْ لَغى وَ تَخَطّى رِقابَ النّاسِ كانَتْ لَهُ ظُهْرا؛
هر كسى كه روز جمعه غسل نموده و از عطر همسر خود ـ چنانچه خودش عطر نداشته باشد و او داشته باشد ـ استفاده نمايد و از لباسهاى مناسب خود بپوشد و به هنگام عبور از صف هاى نماز جمعه پاى بر روى لباس و سر و دوش مردم نگذارد و در وقت خطبه هاى نماز سخن نگويد، نماز جمعه او كفّاره گناهان او در فاصله دو نماز جمعه مى باشد، ولى اگر در بين خطبه ها حرف بزند تنها به جاى نماز ظهر او محسوب مى شود.
بحار الانوار / ج 89 / ص 212
پیامبر اکرم صلّی الله عليه و آله فرمودند:
ان الله فرض علیکم الجمعة فمن ترکها فى حیاتى او بعد موتى استخفافا بها او جحودا لها فلا جمع الله شمله و لا بارک له فى امره. الا و لا صلاة له الا و لا زکاة له الا و لا حج له الا و لا صوم له الا و لا بر له حتى یتوب؛
خداوند نماز جمعه را بر شما واجب فرموده است، هر كس در حيات و يا در ممات من به خاطر سبک شمارى و يا انكار، آن را ترک نمايد، خداوند كار او را به سامان نكند و بر زندگى او بركت ندهد. آگاه باشيد نماز او، زكات او، حج او و روزه و اعمال خير او مقبول نيست مگر اين كه توبه كند.
وسائل الشيعه / ج 5 / ص 7
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ثَلاثَةٌ اِنْ يَعْلَمُهنَّ الْمُؤمِنُ كانَتْ زيادَةً فى عُمُرِهِ وَ بَقاءَ النِّعْمَةِ عَلَيْهِ: تَطْويلُهُ فى رُكوعِهِ وَ سجودِهِ فى صلاتِهِ وَ تَطْويلُهُ لِجلوسِهِ عَلى طَعامِهِ اِذا اَطْعَمَ عَلى مائِدَتِهِ وَ اصْطِناعُهُ الْمَعْروفَ اِلى اَهْلِهِ؛
سه چيز است كه اگر مؤمن از آنها مطلع شود، باعث طول عمر و دوام بهره مندى او از نعمت ها مى شود: طول دادن ركوع و سجده، زياد نشستن بر سر سفره اى كه در آن ديگران را اطعام مى كند و خوش رفتارى اش با خانواده.
كافى، ج 4، ص 49، ح 15.