(1354 -1298 ش)، كارگردان، نویسنده و بازیگر. در شیراز متولد شد. از هنرستان هنرپیشگى تهران فارغ‏التحصیل گردید و فعالیت در تئاتر را از 1318 ش در بندر انزلى با نمایش «اپرت جنت» و «مرجان» شروع نمود. عمده فیم‏هاى وى: «عروس و حجله»؛ «فیل و فنجان»؛ «فرشته نجات». ...

(تو 1286 ش)، مدرس و نویسنده. وى در تهران متولد شده و در سال 1307 ش به اروپا عزیمت كرد و یك سال در لیسه شهرانسى و سپس در دانشكده‏ى علوم بزانسون و پاریس به تحصیل در رشته‏ى فیزیك و ریاضى مشغول شده و به مدرك لیسانس نایل شد. سپس در لابراتورهاى دانشگاه پاریس به مطالعه و تحقیق در موضوع تولید و پخش حرارتهاى ...

(مقتول 1337 ش)، نویسنده. از آثار وى: «اطاعت كوركورانه»، «خسرو روزبه را بشناسید»؛ «دوره‏ى فلسفه»، ترجمه؛ «سوسیالیسم تخیلى و سوسیالیسم علمى»، ترجمه. ...

(1333 -1276 ق)، عالم، فقیه و نویسنده. از اولاد میر بزرگ مدفون در آمل است. جد بزرگ وى ابتدا در رودبار سكنى گزید، سپس به رانكوه و بعد از آن به اشكور رفت. سید اسداللَّه در قزوین نزد سید على، صاحب حاشیه بر «قوانین»، تلمذ كرد. وى در 1303 ق به عتبات هجرت كرد و نزد علامه میرزا حبیب‏اللَّه رشتى به تصحیل پرداخت ...

(س سیزدهم ق)، نویسنده. از آثار وى: «شگرف نامه»، به نام ناصرالدین‏شاه و میرزا محمدتقى است، در یك مقدمه و چند مقاله. ...

(تو 1317 ق)، نویسنده. وى مقدمات را در كرمان آموخت و بعد از آن به همراه پدرش از كرمان به تهران آمد و در مدرسه‏ى دارالفنون به تحصیل پرداخت و معانى و بیان، مقدمه‏ى فلسفه و تاریخ و جغرافیا را نیز در خارج از كشور آموخت. وى برادرزاده‏ى شیخ احمد روحى كرمانى است. از دوره ششم تا چهاردهم نماینده مجلس شوراى ملى ...

(1314 -1272/1263 ق)، مترجم، نویسنده و شاعر، متخلص به روحى. در كرمان متولد شد، تحصیلات اولیه و علوم عربى و فقه و اصول و حدیث را در همان شهر نزد پدر خود فراگرفت. در سال 1302 ق با میرزا آقا خان كرمانى كه از مشاهیر زمان خود بود، به اصفهان و تهران و رشت و استانبول سفر كرد و در این شهر به تدریس زبانهاى شرقى ...

(ز 1307 ش)، روزنامه‏نگار، نویسنده و شاعر، متخلص به روحى. ملقب به اعتماد التولیه روحى. وى روزنامه «دارالمعلم» را در سال 1327 ق تاسیس كرد و مدتى نشر داد و بعد مجله ادبى «آرین» را به همراه حسین پرتو منتشر كرد و چندى هم روزنامه «وطن» را مى‏نوشت. روحى گاهى شعر نیز مى‏سرود. وى زبان انگلیسى را خوب مى‏دانست ...

(ز 994 ق)، شاعر و نویسنده. وى از مردم قریه انارجان اسكوى بود كه در تبریز اقامت داشت و معصار با سلطان محمد خدابنده و شاه عباس اول بود. وى مولف رساله‏اى است در عقاید و رسوم مردم تبریز كه به «رساله روحى انارجانى» معروف است. روحى در آن كتاب نمونه‏هایى از زبان پهلوى مردم تبریز را در آن دوره ضبط كرد و برخى ...

(تو 1286 ش)، نویسنده و مترجم. وى در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدائى و متوسطه را در تهران و تحصیلات عالى را در دانشگاه لندن در رشته‏ى حقوق به پایان رساند. در سال 1306 ش به ایران بازگشت و به عضویت شركت نفت درآمد. روحانى به مباحث ادبى و فلسفى و خلاقى و هنرى علاقه وافرى داشت و در زمینه‏ى موسیقى علمى و فلسفه ...

(؟)، مورخ و نویسنده. وى گزیده‏اى از «ظفرنامه‏ى» شرف‏الدین على یزدى دارد به نام «تاریخ پسندیده». ...

(1319 -1240 ش)، نویسنده. وى نوه‏ى ركن‏الدوله و از شاهزادگان باسواد بود كه به زبان فرانسوى آشنایى داشت. از زمان ناصرالدین شاه تا احمدشاه، متصدى امور دولتى بود و در وزارت پست و كشور و عدلیه خدمت مى‏كرد. از دوران زندگانى خود خاطراتى نوشته كه كتابى هفتصد صفحه‏اى است و مقالاتى كه در روزنامه‏ها چاپ شده است. ...

(تو 1317 ق)، نویسنده، روزنامه‏نگار و شاعر، متخلص به سالك. در شیراز به دنیا آمد، پس از تحصیلات ابتدایى و آشنایى با زبانهاى فرانسوى و انگلیسى، در اهواز به تدریس پرداخت و بعد به بوشهر رفت و ضمن تكمیل تحصیلات خود در رشته‏ى ادبیات فارسى و عربى، در تجارتخانه‏اى به كار دفتردارى و انشاء و داد و ستد تجارتى پرداخت. ...

(تو 1286 ش)، نویسنده. وى در تبریز متولد شد و در سال 1307 ش به فرانسه رفت و در طى مدت اقامت به اخذ رتبه دكترى در دامپزشكى از دانشگاه تولوز و گواهى میكروب‏شناسى از انستیو پاستور پاریس و دیپلم انستیتوى بیماریهاى مناطق گرمسیرى مدرسه‏ى آلفرنایل شد و در انستیتو پاستور الجزائر و مراكش مدتى كارآموزى نمود. و ...

(وف 1100/1077 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به رفیع. از مردم قزوین بود اما چون در مشهد بسیار بود به مشهدى شهرت یافت. در اوایل حال به بلخ رفت و در خدمت محمدخان به كتابدارى مشغول شد، چون در فن انشاء توانا بود، شاه جهان او را به التماس به هندوستان دعوت كرد. او نیز قبول دعوت كرد و در سلك منشیان وى درآمد. از ...

(تو 1297 ش)، نویسنده. وى پس از طى دوران تحصیلات ابتدائى و متوسطه در سال 1317 ش در رشته فیزیك و شیمى با مدرك لیسانس فارغ‏التحصیل شده و به شغل دبیرى پرداخت. از آثار وى: «حل المسائل»؛ «شیمى»؛ «فیزیك»، به مشاركت حاج سید جوادى و باروخ بروخیم. ...

(ح 1090- ز 1135 ق)، عالم و نویسنده شیعى. وى از عالمان و سركشیكان خدام مشهد رضوى بود. در ابتداى كتابش، «وسیله الرضوان»، نسب خویش را به امام جواد (ع) رسانیده است وى خود گوید كه شیخ حر عاملى را در كودكى درك كرده و عده‏اى دیگر از علماى اعلام و نصراللَّه مدرس حائرى و لطف‏اللَّه و محمد گیلانى و احمد عاملى ...

(تو 1283 ش)، نویسنده، پزشك و استاد دانشگاه. پس از تحصیلات متوسطه در دارالفنون و تحصیلات عالى در مدرسه‏ى طب در سال 1308 ش با دانشجویان اعزامى به اروپا رهسپار و در دانشكده‏ى تولوز به تحصیل اشتغال ورزید. در سال 1312 ش به عنوان كارورز افتخارى در بیمارستانهاى براكویل به كارآموزى مشغول شد و رساله‏ى خود را ...

(1350 -1274/1271 ش)، شاعر، نویسنده، روزنامه‏نگار و مترجم. در تبریز متولد شد و زبان فرانسوى و انگلیسى را در مدرسه‏ى كاتولیك و امریكایى تبریز فراگرفت. مدتى مدیریت مدرسه‏ى حیات تبریز را به عهده داشت و در سال 1328 ق روزنامه‏ى «شفق» را در تبریز منتشر كرد، و در سال 1330 ف بر اثر سخنرانیهایى كه بر علیه استیلاى ...

(1330 -1275 ش)، نویسنده، مورخ، ادیب، مترجم و شاعر. در قصبه‏ى گهواره از توابع كرمانشاه متولد شد. پدر او شاعر و نقاش و خوشنویس بود. جد مادرى او، شاهزاده محمدباقر میرزاى خسروى، نویسنده‏ى داستان «شمس و طغرا» است كه دیوان شعرش به همت رشید چاپ شده است. رشید یاسمى تحصیلات مقدماتى را در كرمانشاه به پایان برد، ...