(س چهاردهم ق)، پزشك و نویسنده. از ابتداى جوانى به تحصیل علوم معمول زمان خود پرداخت. پس از آن به اصفهان سفر كرد و در مضحر میرزا باقر حكیم‏باشى یك دوره طب قدیم را گذراند و سپس در اواخر دوره‏ى مظفرى به تهران آمد و به فراگیرى زبان فرانسه و طب جدید پرداخت. او در فراگیرى چشم پزشكى و علم تاریخ و جغرافیا تلاش ...

(1364 -1279 ق)، كارگردان، نویسنده و موسیقیدان. در تهران به دنیا آمد. پس از طى تحصیلات ابتدایى، از مدرسه سن‏لویى تهران فارغ‏التحصیل شد. وى سازهاى مختلف را مى‏نواخت، اما ساز اصلى او ویولن بود. غلامعلى معز الدیوان فكرى بازیگرى خود را ابتدا با شركت در تئاتر ملى در 1295 ش آغاز كرد و از همكاران پاپازیان بود. ...

(وف 1020 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به فكرى. در شعر از شاگردان مولانا زین‏الدین مسعود نیكى و در علم سیاق و حساب ماهر و معاصر حكیم شفایى بود و همیشه بین آنها مباحثات و منازعات و مهاجات واقع مى‏شد. سپس وى از اصفهان به هند رفت و بعد از مدتى به شیراز و از آنجا به دكن مسافرت كرد و همان جا درگذشت. ...

(وف 1027 ق)، نویسنده، دانشمند، منجم و شاعر. در بعضى از تذكره‏ها او را شیرازى الاصل و در بعضى تبریزى ذكر كرده‏اند. وى از شعراى مكتب وقوع بود و در سرودن غزل مهارت بیشترى داشت، در خط و فن سیاق و علم نجوم توانا بود. در عهد اكبرشاه به هندوستان رفت و در سلك ملازمان وى درآمد و به سمت نویسندگى و منجمى دربار ...

(تو ح 615 -610 ق)، نویسندگان و صوفى. معروف به سپهسالار. از پیروان و نزدیكان جلال‏الدین محمد بلخى بود، كه مدت چهل سال از عمر خود را در ملازمت مولوى سپرى كرد. فریدون بعد از مرگ مولوى، رساله‏اى در «احوال مولانا جلال‏الدین رومى» به نام «رساله‏ى فریدون سپهسالار» در شرح احوال مولوى و مشایخ طریقه‏ى مولویه نوشت ...

(س چهاردهم ق)، نویسنده و مترجم. وى نایب رییس اداره‏ى بهره‏بردارى شیلات در بندر انزلى بود. از آثار وى: «آب و هواى كرانه‏هاى شمالى ایران»؛ «مارى استوارت»، ترجمه. ...

(تو 1289 ش)، مترجم و نویسنده. وى قبل از مسافرت به آمریكا مدت ده سال در وزارت فرهنگ به معلمى و خدمات فرهنگى مشغول بود. در آمریكا به تكمیل تحصیلات خود در رشته‏ى آموزش و پرورش پرداخت و از دانشگاه كلمبیا فارغ‏التحصیل شد و در ضمن در دبیرخانه‏ى سازمان ملل متحد به كار مشغول گشت. وى سپس به دانشگاه تهران منتقل ...

(1347 -1254 ش)، نویسنده و مترجم. مشهور به مترجم همایون. در اصفهان به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات، در زادگاهش، براى تحصیل عربى و مبانى طب به تهران آمد. وى سفرى به استانبول كرد و پس از بازگشت در مدرسه‏ى دارالفنون به فراگیرى زبان فرانسه و ریاضیات پرداخت و بعد وارد وزارت فرهنگ شد و كار خود را با سرپرستى ...

(تو 1285 ش)، مورخ، مترجم و نویسنده. در تهران به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات عالى در مدرسه‏ى علوم سیاسى و دانشكده‏ى حقوق در 1314 ش وارد خدمت وزارت فرهنگ شد و چند سال بعد ریاست فرهنگ مازندران را به عهده گرفت. بعد از آن مشاغل مختلفى را عهده‏دار شد، از جمله: ریاست دبیرستان، كفالت اداره‏ى اوقاف، ریاست دفتر ...

(1309 -1242 ق)، خطاط، ادیب، نویسنده و شاعر، متخلص به فرهنگ. وى چهارمین فرزند وصال شیرازى است. در شیراز به دنیا آمد. در آغاز جوانى به تحصیل علوم ادبى و فنون ریاضى پرداخت. علم جفر و رمل را نیز فراگرفت و زبان فرانسه را به تشویق حكیم قاآنى آموخت. فرهنگ شاعرى توانا و در آداب سخنورى استاد بود. وى هفت اقلیم ...

(ز 1298 ق)، نقاش، مذهب، نویسنده و شاعر، متخلص به فرهنگ. وى شاعرى توانا و در انشاء نیز مسلط بود. در ابتدا بهار تخلص مى‏كرد ولى بعدها تخلص خود را به فرهنگ تغییر داد. شغلش تذهیب «كلام‏الله مجید» بود. از آثار امضادار او جلد روغنى مذهب و ممتازى است كه بهترین معرف او در امر طلاكارى است. رقم این اثر «محمدعلى ...

(تو 1297 ش)، نویسنده. در آمل به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در آمل و دوره‏ى متوسطه را در تهران و رشته‏ى حقوق را در دانشكده‏ى حقوق و علوم سیاسى تهران بپایان رساند. سپس عهده‏دار مشاغل متعددى شد. از آثار وى: «تاریخ دیپلماسى در اوضاع سیاسى و اقتصادى افغانستان»؛ «در آغوش طبیعت»؛ «سیزده‏ى نوروز»؛ «عاشق زندانى». ...

(س چهاردهم ق)، نویسنده. وى از دانشگاه لوزان سویس موفق به اخذ لیسانس در رشته‏ى حقوق شد. بعد از بازگشت به ایران، دبیر ادبیات فرانسه در دبیرستانهاى قزوین شد. اثر وى: «قوانین و تشكیلات محاكم نظامى و اصول و محاكمات و قوانین جزایى». ...

(1338 -1258 ش)، نویسنده. پس از تحصیلات مقدماتى در مدارس كلدانیان به تصحیل زبان فرانسه پرداخت. پس از آن در اداره‏ى كارگزارى سنندج به خدمت مشغول شد و بعد از چندى به همدان مهاجرت كرد و در اداره‏ى دارایى آنجا وارد خدمت شد. بعد از آن در وزارت فرهنگ كرمانشاهان به كار مشغول شد. اثر وى: «تاریخ ایران و عالم»، ...

(تو 1284 ش)، مترجم و نویسنده. در تهران به دنیا آمد. از آنجایى كه بیشتر ترجمه‏هاى او به نام فرهاد به چاپ رسیده است. معروف به فرهاد بود. پس از تكمیل تحصیلات متوسطه در مدرسه‏ى دارالفنون و گذراندن مسابقه‏ى ورودى وزارت فواید عامه، به منظور تحصیل در رشته‏ى مهندسى ساختمان و راهسازى به بلژیك عزیمت نمود و دوره‏ى ...

(1339 -1257 ش)، نویسنده و حقوقدان. پس از اتمام تحصیلات در مدرسه‏ى سیاسى تهران به اروپا عزیمت نمود و از دانشكده‏ى حقوق ژنو فارغ‏التحصیل شد. سپس به ایران بازگشت. در 1288 ش وارد خدمات دولتى شد و تا 1333 ش عهده‏دار مشاغل مختلف سیاسى بود. اثر وى: «قانون مجازات عمومى».[1] فرزند میرزا محمودخان قوام‏الدوله، ...

(1338 -1263 ش)، نویسنده، استاد دانشگاه، شاعر، مترجم و روزنامه‏نگار. در تهران به دنیا آمد. پدر ش از رجال دانشمند دوره‏ى ناصرى بود. وى علوم مقدماتى را نز پدر آموخت و تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در مدرسه‏ى دارالفنون و آلیانس به پایان برد و زبان فرانسه را به خوبى آموخت، آن‏گاه به فرانسه عزیمت نود. بعد از ...

(1325 -1255 ق)، ادیب، نویسنده، مترجم، روزنامه‏نگار و شاعر. ابتدا فدایى، سپس ادیب و سرانجام فروغى تخلص نمود. در جوانى تجارت مى‏كرد و چون سرمایه‏ى خویش را در راه تجارت هند به خلیج‏فارس از دست داد. مدتى در بندر لنگه، جهرم،فسا و یزد گذرانید و سپس به كرمان رفت و به خدمت حاكم كرمان، محمد اسماعیل‏خان نورى، ...

(1361 -1294 ق)، نویسنده، ادیب، مترجم و دانشمند. فروغى تحصیلات خود را از پنج سالگى نزد پدر آغاز كرد و ظرف مدت هفت سال كلیات زبانهاى فارسى، عربى و فرانسه را آموخت و از علوم جدید نیز بهره گرفت. بعد از آن وارد مدرسه‏ى دارالفنون شد و به تحصیل در رشته‏ى طب پرداخت. اما پس از چندى به علت علاقه به فلسفه و ادبیات ...

(1336 -1288 ش)، نویسنده و شاعر، متخلص به فروغ. در فسا به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در زادگاهش و شیراز به پایان رسانید. سپس به تهران آمد و در رشته‏ى مهندسى نقشه‏بردارى به تحصیل پرداخت. فروغ از طرف وزارت امور خارجه مأموریت یافت تا از مرزهاى كشور و كمیسونها سرحدى و تحدید حدود با كشورهاى همسایه ...