(وف 1230 -1223 ق)، عالم امامى، فقیه، اصولى و نویسنده. از روستاى آفریز قاین بود، كه پس از فراگیرى مقدمات علوم به تحصیل در حوزه‏هاى علمیه معروف پرداخت و با استعداد و ذوق سرشار به مدارج عالى و فقهى نایل آمد. وى مدتى در كربلا ساكن بود و یكى از آثارش را در آن شهر نگاشت. از آثارش: «كتاب الطهاره»، در فقه استدلالى ...

(س سیزدهم ق)، محدث، فقیه، محقق، نویسنده و خطاط. از شاگردان ملا احمد نراقى و شیخ موسى بن جعفر نجفى، شریف العلماء، و سید محمد مجاهد بود. وى علاوه بر اینكه خود نویسنده و محقق بود، آثار نویسندگان دیگر را نیز به خط خود كتابت مى‏نمود. از آثارش: «شرح المعالم الاصول»؛ كتابى در دانش «اصول»؛ كتابى در «تاریخ»؛ ...

(وف ح 1265 / 1260 ق)، فقیه، متكلم، فیلسوف، ریاضیدان، طبیب، محقق، نویسنده و شاعر. معروف به فاضل سبحانعلى‏خان. وى در شهر لكنهو ساكن و از امیران و مراجع علمى، سیاسى و اجتماعى این شهر بود. او علاوه بر امر تدریس به امور سیاسى نیز مى‏پرداخت. مدتى وزیر و مشاور حیدر پادشاه بود و سایر حكام هند، همچون یمین‏الدوله ...

(وف 1231 ق)، عالم امامى، فقیه، محدث، مدرس، زاهد و نویسنده. وى از مراجع تقلید شهر قاین و از مدرسان مشهور حوزه‏ى علمیه‏ى آنجا بود. وى از محضر سید على طباطبایى، صاحب «ریاض»، استفاده نمود. محمد حسن قائنى از شاگردان او بود. وى با میر سید محمد قاینى از علماى قاین همعصر و با وى مراوده داشت. در روستاى درخش درگذشت ...

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، عالم، ادیب، نویسنده و شاعر. مشهور به قاصر. اصل وى از زهان قاین است. تحصیلات خود را در زهان قاین و مشهد به پایان رساند. وى در ایام اقامت خویش در مشهد در مدرسه‏ى خیراتخان با شاعر مرثیه‏سرا عبدالجواد جودى (م 1302 ق) آشنا شد. از آثارش: «تذكره الباكین»؛ «دیوان» شعر؛ كتابت و ترمیم نسخه‏اى ...

(س دهم و یازدهم ق)، شاعر و نویسنده. اهل خواف بود. مدتى در هرات مى‏زیست بعد از آن به سیستان رفت. وى معاصر و معارض ولى دشت بیاضى (م 1002 / 999 ق) بود. قاسمى در فراه درگذشت. از آثار وى كتاب «روضه‏الخلد»، در برابر «گلستان»سعدى است. از اوست: پیوسته به یاد لعل شیرین فرهاد مى‏كرد ز تلخكامى خود فریاد جان ...

(تو 1280 ش)، نویسنده و مترجم. در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى را در موطن خود گذراند و سپس براى تكمیل تحصیلات به تهران آمد و از دانشسراى عالى در رشته‏ى فلسفه و علوم تربیتى فارغ‏التحصیل شد. بعد از فراغت از تحصیل در وزارت فرهنگ عهده‏دار مشاغلى چند از جمله: دبیر دبیرستانهاى اصفهان، ریاست دبیرستان ...

(1338 -1267 ش)، حقوقدان، استاد دانشگاه و نویسنده. در بادكوبه به دنیا آمد.وى تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در آن شهر گذراند و تحصیلات حقوق را در دانشكده‏ى حقوق پتروگراد به پایان رساند. سپس به پاریس عزیمت نمود و در رشته‏ى حقوق دكترا گرفت. در 1309 ش به تهران آمد و در دانشكده‏ى حقوق به تدریس پرداخت. یو چند ...

(403 -366 ق)، ادیب، دانشمند، خطاط و شاعر. از سلسله‏ى آل زیار و از پادشاهان ادب‏پرور زمان خود بود كه بسیارى از شاعران فارسى و عربى زبان، حكما و دانشمدان تحت حمایت او به سر مى‏بردند. پایتخت او از مراكز علم و ادب آن روزگار به حساب مى‏آمد و شعرایى چون: خسروى سرخسى و قمرى گرگانى و دانشمندانى چون: ابوریحان ...

(تو 1295 ش)، نویسنده و مترجم. تحصیلات عالیه خود را در فرانسه در رشته اقتصاد گذراند. وى از دوستان نزدیك صادق هدایت بود و در ترجمه «مسخ» نوشته‏ى كافكا باوى همكارى داشت و نوشته‏هاى پراكنده هدایت را گردآورى كرد. در 1354 ش كه خانه‏اش آتش گرفت بسیارى از كتابها و دست‏نوشته‏هایش سوخت و این حادثه آن چنان وى را ...

(تو 1290 ش)، پزشك و نویسنده. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان شرف به پایان رساند و از دانشكده‏ى پزشكى فارغ‏التحصیل شد. بعد از فراغت از تحصیل عهده‏دار مشاغلى چند از جمله: ریاست درمانگاه، ریاست بخش وابسته‏ى سرم‏شناسى بود. اثر وى: «كیمیا پزشكى»، درباره‏ى پنى‏سیلین و موارد استعمال آن. ...

(وف 1337 ش)، نویسنده و مترجم. در ارتش خدمت مى‏كرد. از آثار وى: «وقایع غرب ایران در جنگ اول جهانى»؛ «جنایات عشق»، ترجمه؛ «دستور اتومبیل‏رانى فرد»؛ «سه روز از زندگى مارى آنتوانت ملكه‏ى فرانسه»، ترجمه. ...

(تو 1297 ش)، مترجم، نویسنده. در اراك به دنیا آمد. تحصلات خود را تا سوم متوسطه در زادگاهش گذرانید و در ضمن به فراگیرى علوم قدیم پرداخت و صرف و نحو عربى و منطق را در محضر ملا عبدالحیمد مدرس انجدانى فراگرفت. تحصیلات متوسطه خود را در رشته ادبیات در دارالفنون به اتمام رسانید و از دانشكده‏ى حقوق دانشگاه تهران ...

(1360 -1297 ش)، نویسنده، روزنامه‏نگار و مترجم. تحصیلاتش را در رشته‏ى فنون نظامى به پایان رسانید و موفق به گذراندن دوره‏ى دكتریاى تاریخ در فرانسه شد.وى مجله‏ى «بررسى‏هاى تاریخى» را در 1345 ش تأسیس نمود كه این مجله تا 1357 ش منتشر مى‏شد. قائم‏مقامى نویسندگى و تحقیق را با انتشار مقالاتى در مجله‏ى «یادگار» ...

(تو 1305 ق)، روزنامه‏نگار و نویسنده. در تبریز به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم قدیمه، در مدارس تبریز به معلمى پرداخت. در 1326 ق مدرسه‏ى فیوضات را تأسیس كرد و مدتى نیز مدیر مدرسه بود. فیوضات در انتشار روزنامه‏ى «تجدد» با شیخ محمد خیابانى همكارى داشت و به نویسندگى در آن مى‏پرداخت. در دوره‏ى چهارم به نمایندگى ...

(وف 1249 / 1242 ق)، نویسنده، شاعر، متخلص به فیروز. وى از پارسى‏نژادان متولد در هند بود كه در ده سالگى به همراه پدرش به ایران آمد و قریب دوازده سال به تصحیل علوم و كمالات پرداخته و دوباره به هندوستان بازگشت. از آثارش:«ادله‏ى قویه»، در عدم جواز كبیسه در شریعت زردشت؛ «جارج‏نامه» یا «جرج‏نامه»، شعر، به طرز ...

(س چهاردهم ق)، نویسنده و روزنامه‏نگار. در 1323 ش در رشته‏ى ادبیات فارسى از دانشسراى عالى فارغ‏التحصیل شد. وى مشاغل مختلفى را عهده‏دار بود. از جمله: دبیرى دبیرستانهاى شیراز، كفالت فرهنگ بنادر جنوب، ریاست دانشسراى مقدماتى گلپایگان، ریاست تبلیغات و امور اجتماعى و ریاست آموزش فنى و حرفه‏اى. فیاضى روزنامه‏ى ...

(وف 1072 ق)، عالم امامى، محقق، حكیم، منطقى، متكلم، نویسنده، ادیب و شاعر.اصل وى از لاهیجان است، اما چجون مدت زیادى در شهر قم اقامت داشته و در حوزه‏ى علمیه آنجا تدریس مى‏كرده به قمى نیز مشهور شده است. وى شاگرد و داماد صدرالمتألهین ملا صدرا محمد بن ابراهیم بن یحیى شیرازى است. تخلص یا لقب فیاض را استادش ...

(463 / 461 -388 ق)، محدث، فقیه شافعى، اصولى و مصنف. در مرو به دنیا آمد. وى در فقه شاگرد ابوبكر قفال شاشى بود و از او و از على بن عبدالله تیسفونى حدیث شنید. عبدالرحمان بن عمر مروزى و عبدالمنعم بن ابى‏القاسم قشیرى و زاهر بن طاهر و محیى‏السنه بغوى و دیگران از وى حدیث شنیدند. او پیشواى فقهاى مرو و شیخ شافعیان ...

(وف 427 / 407 ق)، حافظ، محدث، صوفى، رجالى، مصنف و فقیه شافعى. جدش در علم نجوم و حساب سرآمد بود، بدین جهت به فلكى مشهور شد و ابوالفضل على را گاه ابن‏فلكى نیز گفته‏اند. وى براى جمع‏آورى حدیث سفرها كرد و از ابن‏رزقویه و ابولحسین بن بشران و قاضى ابوبكر حیرى و به قول شیرویه از تمام مشایخ همدان و عراق و خراسان ...