(1293 -1223 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به فروغ. معروف به فروغ‏الدین. وى در تبریز به دنیا آمد و با رضا قلى‏خان هدایت معاصر بود. در آذربایجان مستوفى عباس‏میرزا، ولیعهد ایران، شد و پس از فوت او به تهران آمد و مستوفى دیوان محمدشاه شد. چون او به فریدون‏میرزا پسر بزرگ عباس‏میرزا و متخلص به فرخ خدمت مى‏كرد خود ...

(تو 1290 ش)، موسیقیدان، مترجم و نویسنده. در اصفهان به دنیا آمد. تحصیلاتش را در زادگاه خود و شیراز گذراند و در همان وقت از اساتید بزرگ آواز، سید رحیم و سید حسین ساعت‏ساز تعلیم آواز گرفت و با ردیفها و گوشه‏هاى دستگاههاى موسیقى ایران آشنا شد. سپس به تهران آمد و در دانشسراى عالى به تحصیل رشته زبان انگلیسى ...

(تو 1276 ش)، نویسنده و روزنامه‏نگار. وى در دهكده كوه‏پر از توابع كلاردشت دیده به جهان گشود. در شانزده سالگى پس از طى تحصیلات ابتدایى جهت ادامه‏ى تحصیل در تهران به محضر استادانى چون حاج شیخ على نورى حكمى و آقا میرزا طاهر تنكابنى حاضر گشت. فروزش به علوم فقه، منطق، فلسفه و اصول، ادبیات عرب و فارسى و ریاضیات ...

(تو 1282 -1278- وف 1349 ش)، نویسنده، استاد دانشگاه، محقق، مصحح، مترجم و شاعر. در روستاى بشریه از توابع طبس خراسان در خانواده‏اى اهل علم به دنیا آمد. نسب وى به ملا احمد تونى، از علماى عصر شاه‏عباس، مى‏رسید. وى مقدمات علوم قدیمه را در زادگاه خود آموخت و در 1338 ق به مشهد رفت و محضر ادیب نیشابورى را درك ...

(س چهاردهم ق)، استاد دانشگاه و نویسنده. فروتن در رشته تعلیم و تربیت، تحصیلات عالى داشت و به استادى دانشگاه تهران رسید. از آثار وى: «بقاى روح»؛«توافق علم و دین»؛ «چند نكته‏ى تربیتى»؛ «حافظه و طریق تقویت آن»؛ «دانستنیهاى مادران و پدران»؛ «ده‏اندرز تربیتى» ؛ «دیانت و مدنیت»؛ «راه تربیت نونهالان»؛ «روح انسانى»؛ ...

(1339 -1271 ق)، نویسنده، نقاش و شاعر، متخلص به فرصت. ملقب به میرزا آقا و فرصت‏الدوله. در شیراز به دنیا آمد. در همان شهر علوم مداوله از جمله صرف و نحو، معانى و بیان و منطق و حكمت را تحصیل كرد و از شیخ مفید بیش از دیگر اساتیدش دانش آموخت. او در شعر و شاعرى نیز مشهور بود. وى به زبان انگلیسى و فرانسه و پهلوى ...

(س چهاردهم ق)، محقق و نویسنده. از محققان و نویسندگان در زمینه كشاورزى است. از آثار وى: «حشرات و امراض مهم مو و طرز دفع آنها»؛ «دستور عملى كشت پنبه». ...

(س سیزدهم ق)، عالم، ادیب، نویسنده، محقق و شاعر، متخلص به فرشته. وى معاصر فتحعلى‏شاه و محمدشاه قاجار بود. فرشته كتابى در مصائب اهل‏بیت (ع)، به نظم فارسى، به نام «ماتمكده» دارد، كه مرتب بر چهارده ماتمكده به عدد معصومین (ع) و یك خاتمه است و در آن غیر از سروده‏هاى خو سروده‏هاى كسانى چون وصال، جوهرى، بیدل، ...

(تو 1286 ش)، استاد دانشگاه، مترجم و نویسنده. پس از اتمام تحصیلات ابتدایى و متوسطه به دانشسراى عالى وارد شد و در 1310 ش به دریافت درجه‏ى لیسانس در علوم طبیعى نایل گردید.براى ادامه تصحیل به فرانسه عزیمت نمود و از دانشگاه پاریس به دریافت دكترى در علوم طبیعى موفق شد. در 1316 ش به ایران بازگشت و به سمت دانشیارى ...

(1360 -1285 ش)، شاعر، نویسنده، محقق، مترجم، استاد دانشگاه و مصحح. در سنندج به دنیا آمد. در كئدكى به اتفاق خانواده از كردستان به تهران مهاجرت كرد و در این شهر سكونت اختیار نمود. پس از اتمام تحصیلات ابتدایى، دوره‏ى متوسطه را در دارالفنون به انجام رسانید و با زبان انگلیسى آشنایى كامل یافت. فرزاد از آن پس ...

(س سوم ق)، نویسنده. وى نویسنده‏ى مجموعه‏ى حقوقى «ماتیكان هزار داتستان» یعنى مجموعه‏ى «گزارش هزار فتواى قضایى» است كه بیشتر مربوط به قوانین مدنى مى باشد. امروزه از این مجموعه كه یكى از معتبرترین مدارك قضایى زمان ساسانى مسحوب میشود تنها یك نسخه‏ى خطى ناقص باقى مانده است. این كتاب بیشتر نمایانگر وضع دوره‏ى ...

(تو 1304 ق)، مورخ و نویسنده. ملقب به متین السلطنه و معتصم السلطنه. سیزده ساله بود كه لقب متین السلطنه و فرمان مستوفى‏گرى از مظفرالدین شاه گرفت. پس از پایان تحصیلات خود در مدرسه‏ى علوم سیاسى، در وزارت خارجه مشغول خدمت شد. وى پس از آن عهده‏دار مشاغل مختلفى گردید و به استاندارى و وزارت و سفارت رسید و مدتى ...

(1352 -1275 ش)، شاعر، ادیب، نویسنده، مترجم، روزنامه‏نویس. وى در قریه كچویه فرامرزان لار به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم مقدماتى در زادگاهش به اتفاق خانواده به بحرین رهسپار گردید و براى تكمیل تحصیلات به چند كشور عربى مسافرت كرد و پس از چندى به بحرین بازگشت و به تدریس در مدرسه‏ى ایرانیان پرداخت. سپس به ایران ...

(تو 1268 ش)، مورخ، مترجم، نویسنده و روزنامه‏نگار. وى در روستاى كچویه فرامرزان از توابع لارستان فارس به دنیا آمد. در ده سالگى همراه پدر به بحرین عزیمت نمود و در آنجا مقدمات فقه شافعى و نحو را در خدمت پدر آموخت. بعد از مراجعت به ایران به دلیل پیوستگى پدرش با مشروطه‏خواهان مجددا مجبور به ترك وطن و عزیمت ...

(تو 1300 ش)، مورخ، نویسنده و روزنامه‏نگار. در برازجان به دنیا آمد. دوره‏ى ابتدایى و متوسطه را در دبیرستان فرخى برازجان به پایان رساند. در 1318 ش در اداره‏ى فرهنگ بنادر جنوب وارد خدمت شد و در برازجان به تدریس مشغول گشت. در 1324 ش به اداره‏ى فرهنگ شیراز منتقل شد. در 1331 ش امتیاز روزنامه‏ى «خانه‏ى ملت» ...

(ز 1342 ش)، نویسنده. او به زبان فرانسه آشنایى كامل داشت و مدتى مترجم وزارت دارایى و مدتى نیز به وكالت دعاوى مشغول بوده است. از آثار وى: «الفباى فرانسه»، با شرح فارسى؛ «فرهنگ فراسیون»؛ «متد فراسیون». ...

(ز 446 ق)، شاعر و نویسنده. از داستان‏سرایان بزرگ ایران و معاصر و مداح امیر ابوطالب طغرل بیگ محمد بن میكائیل سلجوقى (455 -429 ق) بود. از دانشهاى روزگار خود آگاهى داشته و زبان پهلوى را نیز مى‏دانسته و از ادبیات عربى نیز آگاه بوده است. شهرتش به واسطه‏ى منظومه‏ى عاشقانه‏ى «ویس و رامین» است كه به تشویق ابوالفتح ...

(تو 1328 ق)، عالم امامى، واعظ، عارف و نویسنده. در اصطهبانات به دنیا آمد و براى فراگیرى علوم اسلامى به شیراز مهاجرت كرد. پس از تحصیل معقول و منقول به وعظ و خطابه و تألیف پرداخت. وى به اكثر شهرستانهاى ایران براى تبلیغ و نشر مبانى و معارف اسلامى مسافرت كرد. از آثارش: «بستان معرفت» یا «كشكول شیخ‏الاسلامى»، ...

(ز 1041 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به نبى. در قزوین به دنیا آمد و در آنجا نیز نشوونمایافت. پدرش از تجار آن شهر بود كه به مرض طاعون درگذشت. عبدالنبى در اوایل كار عزتى تخلص مى‏كرد و سپس تلخص خود را به نبى تغییر داد.در «فرهنگ سخنوران» و «هدیه العارفین» تخلص وى را زلالى قزوینى ذكر كرده‏اند.وى در جوانى به ...

(ح 606 -544 ق)، مفسر، واعظ، مصنف، حكیم، اصولى و عالم اشعرى شافعى. مشهور به امام رازى و فخر رازى و امام فخرالدین، معروف به امام المشككین و موصوف به شیخ‏الاسلام و ابن‏خطیب و ابن‏خطیب رى. اصل وى از طبرستان بود و در رى به دنیا آمد. وى شاگرد پدرش، ضیاءالدین عمر، در كلام بود و سلسله‏ى استادانش را،از طریق پدر، ...