(س سیزدهم ق)، خطاط و شاعر. بعد از مرگ پدر در كنف حمایت میرزا طاهر، صاحب «گنج دانش»، نشو و نما یافت و در خط مهارت پیدا كرد. مدتى در خدمت شاهزاده اعتضاد السلطنه علیقلى میرزا، وزیر علوم، بود و كتابت رسایل و احكام به عهدهى او بود. بحرانى شعر نیز مىگفت. از آثار وى: نسخهى خطى «گنج شایگان» كه اكنون در كتابخانهى ...
(ز 900 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به عادلى. پدر وى سلطان و حكمران بخارا بود. پس از مرگ پدر به سال 900 ق از بخارا به سمرقند آمد و مخالفان را از پیش روى برداشت و به جاى پدر نشست. وى خط نستعلیق را خوب مىنوشت تا حدى كه سلطانعلى مشهدى بارها از حسن خطش تعریف مىكرد. از اوست: كاش در عشق بتى، دیوانهاى باشد كسى ...
(ز 900 ق)، خطاط و شاعر. از هرات و از اولاد شیخ پوران بود و از شاگردان اظهر تبریزى. خط نستعلیق را خوش مىنوشت. بایزید مدتها در هرات و بخارا مىزیست، سپس به هند سفر كرد و چندى در دربار امراى تهتهه به سر برد و اعتبارى فراوان یافت. در همان جا وفات یافت و دفن شد. وى از غزلسرایان زبردست زمان خود بود. از جمله ...
(وف 1042 ق)، نویسنده، خطاط و شاعر، متخلص به باقى. پدرش وزارت همدان داشت، بعد از مرگش عبدالباقى وزارت یافت ولى، آن شغل را ترك گفت و به كاشان نزد برادر خود رفت. بعد از كشته شدن برادرش به دستور شاه عباس، كاشان را ترك گفت و مدتى در عراق و فارس به سر برد و بعد از سفر به مكه از راه بندر دایول به هندوستان رفت، ...
(ز 990 ق)، خطاط. از آثار او: یك قطعه مذهب از یك مرقع، به خط ثلث دودانگ عالى و نسخ كتابت خوش یاقوتى و رقاع كتابت خوش، با رقم: «مشقه العبد المذنب الفقیر الحقیر الراجى باقى محمد البخارى غفر الله ذنوبه فى سنة تسعین و تسعمائة بدارتاشكند». ...
(وف 1039 ق)، خطاط، صوفى و شاعر، متخلص به باقى. ملقب به دانشمند. از سخنوران و خوشنویسان معروف و صوفىمشرب تبریز بود و در خانقاه مولویها سكونت داشت، به همین جهت به عبدالباقى صوفى شهرت یافت. او بر حسب دعوت سپهسالار عبدالرحیم خان خانان به هندوستان رفت و مدتى در آنجا مقیم شد. بعد به بغداد مسافرت كرد و نزد ...
(وف 1038 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به باقر. وى اهل خرده از توابع كاشان و مردى شیدا مسلك بود. باقر خط نستعلیق را خوش مىنوشت و در شعر شاگرد محتشم كاشانى بود. از ایران به هندوستان سفر كرد و در بیجاپور مسكن گزید و نزد عادل شاه، والى دكن، تقرب یافت و بعد از آن به بنگاله رفت. باقر از آنجا به زیارت بیت الله مشرف ...
(س یازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: قطعهاى است در كتابخانهى دانشگاه استانبول، به قلم دودانگ خوش و با رقم: «باقر». ...
(س دهم ق)، خطاط. از آثار وى: قرآن وزیرى، جلد ضربى مذهب، دو صفحهى افتتاح متن و حاشیه مذهب مرصع عالى، به خط نسخ كتابت خفى عالى و رقم: «... محمد حسین ابن محیى هروى...» سال 944 ق، در موزهى ایران باستان؛ یك قطعه مذهب به سفیدآب و زر تحریردار، به خط ثلث كتابت خوش و رقم: «مشقه العبد محمد حسین بن محیى الهروى ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط و شاعر. وى مرد مهذب و افتادهاى بود و از خوشنویسان معروف زمان خود به شمار مىرفت. باذلى نستعلیق را خوب مىنوشته و غزل را نیكو مىسروده است. ...
(وف 1095 ق) خطاط. میرزا سنگلاخ از این شخص نام برده و گوید: بردهى آزاد كردهى ابوتراب خوشنویس اصفهانى و پروردهى او بود. بابونه پس از مرگ ابوتراب آنقدر گریست كه كور شد. سفرى به هندوستان كرد و همان جا درگذشت. ...
(1279 -1255 ق)، خطاط. وى همهى خطوط متداول را خوش مىنوشت و در جوانى درگذشت. از آثار وى، حواشى قرآنى است كه به خط نستعلیق و شكستهى خوش نوشته شده، با رقم: «تمت الحواشى فى عشر ثالث محرم الحرام من شهور سنة 1279 على ید اقل السادات، میر محمد، الشهیر بمیرزا باباى الانجوى غفر له». ...
(س دهم ق)، خطاط. از خوشنویسان گمنام است. از آثار او: قطعهاى از مرقع بهرام میرزا به قلم كتابت خفى خوش، با رقم: «مشقه العبد الفقیر بابامیر تجاوز الله عنه»، كه در كتابخانهى خزینهى اوقاف استانبول موجود است. ...
(وف 1255 ق)، خطاط. وى برادر میرزا حسن مستوفى الممالك و در علم سیاق سرآمد بود. بابا مستوفى نستعلیق و شكسته را نیكو مىنوشت. ...
(وف 1012 /996 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به حالى. ملقب به رییس الرؤساء. از مردم كوهپایهى عراق بود كه در اصفهان نشو و نما یافته و به آن سبب مشهور شده است. وى را شاگرد سید احمد مشهدى دانستهاند و برخى دیگر شاگرد میر على هروى كه نباید این قول روا باشد. بابا شاه از استادان طراز اول نستعلیق بود و در اصفهان درگذشت. ...
(س سیزدهم و چهاردهم ق)، خطاط. از شكستهنویسان عصر خویش بود. از خطوط او: یك قطعه، به قلم كتابت خفى، با رقم: «از روى خط استادى درویش مجید به رسم نقل نوشته شده ایوب بن حكیم نورمحمد» و پشت قطعه مرآةالممالك نوشته است: «از خطوط و مشقهاى آقاى دكتر ایوب خان خطیب معاصر است كه اگر از مرحوم مبرور درویش عبدالمجید ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. از كاتبان و ظاهراً از شاگردان میرزاعلى محمد صفاى لواسانى بوده است. از خطوط او: یك «رسالهى» فارسى در شكیات نماز، به قلم كتابت متوسط، با رقم: «قد تمت الرسالة الشریفة فى شهر صفرالمظفر من ثلث تسعین و مائین بعدالالف... سید محمدالایروانى غفر له سنهى 1293...«؛ یك قطعه به قلم نیم دودانگ ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. از خطوط او: «جنات الخلود»، به خط نسخ كتابت تند و تیز و كتابت خفى و غبار عالى و رقاع دودانگ خوش، با رقم: «... ابن محمدالعبد المذنب الجانى عبدالعلى الایروانى... من شهور سنة احدى و ستین و مأتین بعد الالف». ...
(س دهم ق)، خطاط. ملقب به غیاثالدین ایجى. از آثار او: «ذخیرهى خوارزمشاهى»، ساغرى مذهب و سوخته، مذهب مرصع، به خط نسخ كتابت خفى متوسط، با رقم: «كتبه العبد الفقیر الى رحمة اللَّه الاحد على بن احمد الملقب به غیاثالدین الایجى غفراللَّه ذنوبهما. فى... سنة خمس و تسعمائة الهجریة». ...
(وف 1300 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به صفا. معروف به حاجىآقا اولیاء سمیع. وى از نوادگان میرغیاثالدین منصور و از سادات دشتكى اهلاللَّه بود. همهى خاندان او به همین نام معروف بوند. در خدمت حسامالسلطنه، سلطان مراد میرزا، تربیت یافت. پس از تحصل علم و معرفت در شیراز، به بمبئى رفت و كتابهاى «تاریخ وصاف»، «دیوان» ...