(1359 -1283 ش)، عالم دینى، فقیه، مفسر، نویسنده، استاد و شاعر. در شیراز به دنیا آمد. پدرش آیتاللَّه میرزا ابوالفضل محلاتى از علما و روحانیون بنام و دانشمند فارس بود. صدرالدین پس از تحصیل مقدمات به عتبات عالیات رفت و مدتى از محضر استادن آنجا بهره گرفت و به شیراز بازگشت. چندى در اصفهانى و قم تحصیلات علوم ...
(1406 -1310 ق)، عالم دینى، متكلم، خطیب و محقق. در محلات به دنیا آمد. پس از نشو و نما و تحصیل مقدمات در زادگاهش، نزد شیخ عبدالحسین كبیر، به همراه مادر براى تكمیل علوم به نجف رفت. او در محضر علامه نایینى و آیتاللَّه ضیاءالدین عراقى و آیتاللَّه اصفهانى و آیتاللَّه حاج سید حسن صدر و آیتاللَّه جواد بلاغى ...
(1111/ 1110 -1038/ 1037 ق)، عالم دینى، فقیه، محدث، متكلم و شاعر، متخلص به مشتاق. مشهور به علامه مجلسى. شیخالاسلام اصفهان بود. وى از دانشمندان بزرگ اواخر خكومت صفوى است كه با پشتكار فوقالعاده و تصنیف و تألیف كتب و تدریس علوم اسلامى و تربیت شاگردان بسیار، بزرگترین خدمات را به جامعه اسلامى عرضه نمود. ...
(1070 -1004/ 1003 ق)، عالم دینى، فقیه، محدث، رجالى، عابد و زاهد. نسبش به حافظ ابونعیم اصفهانى، صاحب «حلیة الاولیاء» مىرسد. اصلش به آوردهى «روضة الصفا» از دارالمرز رشت، و به گفتهى معلم حبیبآبادى در «مكارم الآثار» از قریه مجلس از روستاهاى جبل عامل است و از آنجا كه تخلص شعرى پدرش، مقصود على، مجلسى بوده ...
(وف 1239 ق)، عالم دینى، فقیه، عارف، صوفى و شاعر، متخلص به مجذوب. ملقب به مجذوب علیشاه و معروف به كبو در آهنگى. وى از طایفهى قراگوزلو از طوایف همدان بود. در محضر ملا محمدمهدى نراقى و میرزاى قمى تلمذ نمود و فقه و اصول را فراگرفت. او از میرزاى قمى اجازهى اجتهاد داشت گرچه هیچگاه به اجتهاد نپرداخت. وى ...
(1263- شهادت 1314 ق)، فقیه، عالم دینى و مجتهد. در همدان به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات به اصفهان رفت و در محضر عالم بزرگ ملا حسینعلى تویسركانى تلمذ نمود تا به مرتبهى اجتهاد رسید. سپس به همدان بازگشت. پس از مدتى به قصد زیارت عتبات عالیات به نجف رفت و در مجلس شیخ انصارى شركت كرد و مدتها در محضر وى ...
(وف 1001 ق)، عالم امامى، فقیه و متكلم. معروف به امیر سید حسین مجتهد. دخترزادهى محقق كركى بود. در عصر شاه طهماسب صفوى از جبل عامل به ایران آمد و مدتى در قزوین سكونت داشت. به دستور شاه عباس اول به اردبیل رفت و شیخالاسلام آنجا گردید. شیخ شمسالدین محمد بحرانى از شاگردان او مىباشد. در اردبیل به بیمارى ...
(1310/ 1308 -1240 ق)، عالم دینى و مجتهد. معروف به صاحب «قوامع». اصل وى از عراق عجم (اراك، آشتیان، فراهان و تفرش امروزى) است. نسبش به میثم تمار، صحابى امیرالمؤمنین (ع)، مىرسد. در نه سالگى ادبیات را فراگرفت و در 1255 ق به بروجرد رفت. وى فقه و اصول را از محضر ملا اسداللَّه بروجردى و سید محمد شفیع جاپلقى ...
(1337 -1279 ق)، عالم دینى، فقیه، عابد و شاعر. در تبریز به دنیا آمد. پس از فراگیرى علوم عربى و منطق و ادبیات و قسمتى از اصول، در 1299 ق به نجف رفت و از محضر ملا محمدفاضل ایروانى و شیخ محمدهادى تهرانى استفاده نمود. در 1311 ق به تبریز بازگشت و به نشر احكام اسلامى و تدریس و تألیف پرداخت. در پایان عمر، وى ...
(1352 -1267 ق)، عالم دینى، فقیه و مجتهد. وى برادر میرزا صادق آقا تبریزى بود. در تبریز به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتى را در زادگاه خود به پایان رساند. سپس براى ادامهى تحصیلات به نجف رفت. وى پس از اخذ اجازهى اجتهاد به تبریز بازگشت و به انجام امور دینى پرداخت. در اواخر عمر به ضعف بینایى و شنوایى مبتلا ...
(وف 1340 ق)، عالم دینى، مجتهد، متكلم، حكیم، مدرس و شاعر. پس از فراگیرى مقدمات از تبریز به نجف رفت و پس از استفاده از محضر اساتید و رسیدن به مرتبهى اجتهاد و دریافت اجازه به تبریز بازگشت و مدتى در آنجا ساكن گردید. سپس به مشهد رفت و در آنجا به تدریس و انجام امور دینى مشغول گردید. وى در علم كلام و حكمت ...
(1388 -1320 ق)، عالم دینى و فقیه. در تبریز به دنیا آمد. مقدمات و سطح را نزد پدر، و دروس دینى، علمى، فقه و اصول و ادبیات را نزد میرزا یوسف آقا و حاج میرزا عبدالعلى فراگرفت. در قم درگذشت و همن جا دفن شد. از آثار وى: شرح «ایقان» حاج شیخ هادى علامه تهرانى؛ «محاكمات بین شیخ الانصارى و آقا شیخ هادى»؛ شرح «بیع» ...
(وف 1120/ بعد از 1135 ق)، عالم دینى، فقیه و خطاط. به دلیل ترجمهى قرآن و همچنین كثرت ترجمههایش به فارسى، ملقب به مترجم و مشهور به آقا هادى مترجم شد. وى دخترزادهى ملا محمد تقى مجلسى است. در دامن مادر دانشمندش، آمنه بیگم، تربیت یافت و در زمرهى علما و زهاد بنام زمان خود قرار گرفت. او از معاصران و در ...
(س ششم ق)، عالم دینى، فقیه و ادیب. در ادب سرآمد بود و در فقه، صالحى مورد اعتماد و متبحر. وى از مشایخ شیخ منتجبالدین بود و شیخ منتجبالدین تمام تألیفات و تصنیفات او را روایت مىكند و بنا بر نقلى افضلالدین حسن بن قادر (وفادار) قمى واسطهى این روایت است. از آثارش: «الاعراب»؛ «شرح النهج»، شرح «نهجالبلاغه»؛ ...
(وف 384 ق)، فقیه شافعى و محدث. دخترزادهى محدث حسن بن عیسى بن ماسرجس بود. نزد ابواسحاق مروزى فقه آموخت و تا مصر مصاحب او بود. او در نیشابور درس مىگفت. قاضى ابوالطیب طبرى و جماعتى دیگر از وى فقه آموختند. او از دایىاش، مؤمل بن حسن، و ابوحامد بن شرقى و ابوسعید بن اعرابى و مكى بن عبدان و اسماعیل صفار و ...
(1330 -1256 ق)، عالم دینى، مدرس و مرجع تقلید. در بارفروش مازندران به دنیا آمد. مقدمات را در زادگاهش فراگرفت. سپس به عراق مهاجرت كرد و در كربلا از محضر شیخ زینالعابدین مازندرانى استفاده نمود. از آنجا به نجف رفت و نزد شیخ مهدى كاشف الغطاء و ملا محمد فاضل ایروانى و شیخ حبیباللَّه رشتى و دیگران تلمذ نمود. ...
(وف ح 500 ق)، فقیه حنفى و مفتى. وى عهدهدار منصب افتاء در مازندران بود و در همان جا درگذشت. از آثارش «الخلاصة فى الفرائض»، در مجلدى ضخیم مىباشد. ...
(وف 1086/ 1081/ 1080 ق)، عالم دینى، عابد، زاهد و محقق. معروف به ملا صالح مازندرانى. وى از شاگردان ملا محمد تقى مجلسى و شوهر آمنه بیگم، دختر دانشمند و فاضل و مجتهد مجلسى اول، بود. ملا صالح در محضر شیخ بهائى و ملا عبداللَّه شوشترى و ملا حسنعلى شوشترى نیز تلمذ نمود. وى جامع معقول و منقول و در اصول و فروع ...
(س سوم ق)، عالم امامى، فقیه و ادیب. از بزرگان علماى امامیه قم و عارف به ادب و شعر و جامع كمالات بود. وى از شاگردان و داماد احمد بن ابىعبداللَّه محمد برقى (م ح 280 ق) است كه علم و ادب را از او فراگرفت. در فنون شعر و ادب متبحر بود. شیخ صدوق با واسطه از وى روایت كرده است. از آثارش: تفسیر «حماسهى ابىتمام»؛ ...
(وف 164 ق)، فقیه و محدث. ماجشون را معرب ماهگون دانستهاند. اصل وى از اصفهان و اهل مدینهى نبوى و از فقهاى آنجا بود و مدتى نیز در بغداد سكنى گزید. از زهرى و محمد بن منكدر و عبداللَّه بن دینار و سلمة بن دینار و سعد بن ابراهیم و محمد بن ابىبكر ثقفى و حمید طویل و عمرو بن یحیى و صالح بن كیسان و وهب بن كیسان ...