راسخون - یار همیشه همراه : عصر انتظار

امام سجاد علیه السلام فرمودند:
مَن ثَبَتَ علی وَلایتنا فی غَیبتِهِ قائمنا أعطاهُ اللهُ أجرَ ألفَ شهیدٍ مثلِ شهداء بدرٍ و أحدٍ ؛
هر که در روزگار غیبت قائم ما، بر ولایت ما استوار ماند خداوند پاداش هزار شهید به مانند شهیدان بدر و احد به وی عطا فرماید.
بحارالانوار، ج52، ص125

امام باقر علیه السلام فرمودند:
ما یُبالی مَن عَرَّفَهُ اللَهُ هذا الأمرَ أن یکونَ عَلی قُلَّه جَبَلٍ یَأکُلُ مِن نَباتِ الارض حتّی یأتیَهُ الموتُ ؛
کسی که خداوند او را با این امر امر امامت در عهد غیبت آشنا ساخته، او را چه باک از این که در قله کوهی زندگی کند و از گیاه زمین ارتزاق کند تا مرگش فرا رسد.
بحارالانوار، ج64، ص154

امام باقر علیه السلام فرمودند:
من ماتَ وَ هو عارفُ لأمامِهِ لا یَضُرُّهُ تَقَدُّمُ هذا الأمرِأو تأخُرُ و من ماتَ عارفاً لِإمامِهِ کانَ کَمَن هو مَع القائم فی فُسطاطِهِ ؛
هر که بمیرد در حالی که امامش را شناخته باشد، تقدم و تأخر امر ظهور به او آسیبی نمی رساند و کسی که با شناخت امامش از دنیا برود همانند کسی است که در خیمه ی حضرت قائم با او باشد.
بحارالانوار، ج23، ص77

امام باقر علیه السلام فرمودند:
وَ اعلَمُوا أنَّ المنتَظِرُ لهذا الأمر لَهُ مِثلُ أجرِ الصَّائم القائم ؛ بحارالانوار، ج72، ص73
بدانید که منتظر این امر را پاداش کسی است که روزها روزه دار و شب ها بیدار و مشغول به عبادت باشد.

یکی از اصحاب امام باقر علیه السلام به آن حضرت گفت: چگونه می شود حال من اگر پیش از آن که قائم آل محمد صلّی الله علیه و آله را درک کنم، از دنیا بروم؟! حضرت فرمودند:
القائِلِ مِنکُم: إن أدرکتُ القائم مِن آل محمد نَصَرتُهُ کَالمُقارع مَعَهُ بِسیفه وَ الشهید معه لَه شَهادتان ؛
کسی که از شما مصمم است که اگر قائم آل محمد را درک کند، از یاری او دریغ نکند، همچون کسی است که در حضور او شمشیر بزند و در حضور او به شهادت برسد. برای او در شهادت است.
بحارالانوار، ج52، ص126

امام صادق علیه السلام فرمودند:
طُوبَى لِشِیعَةِ قَائِمِنَا الْمُنْتَظِرِینَ لِظُهُورِهِ فِی غَیْبَتِهِ وَ الْمُطِیعِینَ لَهُ فِی ظُهُورِهِ أُولَئِکَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ الَّذِینَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُون ؛
خوشا به حال شیعیان قائم ما. آنها که در دوره‌ی غیبتش منتظر ظهور او هستند، و در زمان ظهورش، از او اطاعت می‌کنند. آنها در شمار اولیاء الله هستند که نه خوفی دارند و نه حزنی.
کمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص357

امام صادق علیه السلام فرمودند:
.... فإن مات و قام القائم بعَده کان لَه مِنَ الأجر مِثلَ أجر من أدرکَهُ فَجِدُّوا و انتَظِروا هَنیئاً لَکُم أیَّتها العِصابَةٌ المَرحومَةُ ؛
هنگامی که شخص منتظر از دنیا برود و قائم بعد از او ظهور کند، او پاداش کسی را می برد که دوران ظهور را درک کرده است، پس تلاش کنید و انتظار بکشید ای گروه مؤمنان که رحمت حق شما را فرا گرفته است.
الغیبه للنعمانی، ص200

امام صادق علیه السلام فرمودند:
سَیَذِلُّ أولیاوهُ فی غَیبتَهِ... ؛
دوستان او (حضرت مهدی علیه السلام) در زمان غیبتش خوار و زبون می شوند...
روزگار رهایی، حدیث 430

امام صادق علیه السلام فرمودند:
اعرِف إمامَک فَانَّک اذا عَرَفتهُ لم یَضُرُّکَ، تَقدَّمَ هذا الأمرُ أو تَأخَّرَ ؛
امام خود را بشناس زیرا اگر امامت را شناختی ضرری نخواهی کرد، چه این امرظهور جلو بیفتد و چه عقب بیفتد.
بحارالانوار، ج52، ص141

یکی از اصحاب امام صادق علیه السلام دست از تجارت کشید، هنگامی که حضرت علت آن را جویا شدند گفت: منتظر این امر روی کار آمدن دولت و حکومت شما هستم حضرت فرمودند: این کار از شما مایه ی تعجب است. ثروتتان از بین می رود، سپس فرمودند:
لا تکفُف عَنِ التَّجاره وَ التَمِس مِن فضلِ الله... ؛
از تجارت دست مکش و فضل و برکت خدای را بجوی...
مستدرک الوسایل، ج13، ص10

امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَن سَرَّهُ أن یکونَ مِن أصحاب القائم فَلینتَظِر وَلیَعمَل بِلوَرَعِ و مَحاسِنِ الاخلاقِ و هو منتظِرٌ... ؛
هر که دوست دارد از یاران قائم باشد، پس باید انتظار کشد و در حالی که منتظر است، پارسایی و اخلاق نیک را پیشه ی خود کند.
الغیبه للنعمانی، ص200

امام صادق علیه السلام فرمودند:
لِیُعِدَّنَّ أحَدُکُم لخروج القائم وَ لَو سَهماً... ؛
هر یک از شما برای خروج قائم باید خود را آماده کند گر چه به آماده کردن چوبه ای تیر...
بحارالانوار، ج52، ص366

امام صادق علیه السلام فرمودند:
طُوبی لِمُحبِّی قائِمِنَا، المنتظرینَ لِظُهورِهِ فی غَیبَتِهِ و المُطیعینَ له فی ظُهورِهِ! ؛
خوشا به حال دوستان قائم ما که در غیبتش ظهور او را انتظار می کشند و در ظهورش از او اطاعت می کنند.
روزگارهایی، حدیث 433

امام صادق علیه السلام فرمودند:
اکتُب و بُثَّ عِلمَکَ فی اخوانِک فَإن مِتَّ فَوَرِّث کُتُبَکَ بَنِیکَ فَانَّه یأتی عَلَی النَّاس زمانُ هَرجٍ ما یأنَسُونَ فیه الاّ بِکُتُبِهِم ؛
علم خویش را بنویس و میان برادرانت انتشار ده و هنگامی که مرگت فرا رسید کتابهای خود را به ارث برای فرزندانت باقی گذار، زیرا در آخر الزمان زمانی پر آشوب خواهد آمد که مردم به چیز دیگری جز کتاب انس نتوانند یافت.
بحارالانوار، ج2، ص150

امام صادق علیه السلام فرمودند:
المنتظرُ لِلثَّانی عَشَرَ کالشَّاهِر سیفَهُ بینَ یَدی رسول الله صلّی الله عَلَیه و آلِهِ وَ سَلَم یَذُبُّ عنه ؛ بحارالانوار، ج52، ص129
کسی که منتظر و چشم به راه دوازدهمین امام باشد مانند کسی است که با شمشیر آخته از پیامبر خدا دفاع می کند.

امام صادق علیه السلام فرمودند:
مِن دینِ الائِمه الوَرَعُ و العِقَّهُ و الصَّلاحُ... و انتظارُ الفَرَج بالصَّبر ؛
پارسایی، پاکدامنی، درستی ... و صبورانه در انتظار فرج بودن، جزء دین و روش امامان است.
بحارالانوار، ج52، ص122

امام صادق علیه السلام فرمودند:
من مات منتظراً لهذا الامر کانَ کَمَن کان مع القائمِ فی فُسطَاطِه، لا بَل کان بِمنزِلَهِ الضَّارب بَینَ یَدَی رسولِ اللّهِ صلّی الله عَلَیه و آلِهِ وَ سَلَم بِالسَّیفِ ؛
هر که در حال انتظار امر ظهور قائم بمیرد همچون کسی است که با او در خیمه اش باشد، نه بلکه مانند کسی است که در کنار پیامبر خدا شمشیر زند.
بحارالانوار، ج52، ص146

امام صادق علیه السلام فرمودند:
رَحِمَکُمُ اللّه بِنا یُبدَأ البلاء ثم بِکُم و بِنَا یُبدَاُ الرَّخاء ثُمَّ بِکُم رَحِمَ اللَّهُ مَن حَبَّبَنا الی النَّاس ولم یُکَرِّهنا إلیهِم ؛
خداوند شما را مشمول رحمت خود گرداند، بلاها نخست به ما روی می آورد، آن گاه به شما، آسایش ها نخست به ما روی می آورد سپس به شما؛ خداوند رحمت کند کسی را که محبت ما را در دل مردم جای دهد و ما را از چشم مردم ساقط نکند.
امالی مفید، ص31

امام صادق علیه السلام فرمودند:
لا یکونُ فَرَجُنا حَتّی تُغَربلُوا، ثُمَّ تُغَرَبلُوا حَتّی یَذهَبَ الکَدِرُ و یَبقی الصَّفو ؛
فرج ما واقع نمی شود مگر بعد از آن که امتحان شوید و غربال شوید تا تیرگی ها از بین برود و صافها بمانند.
روزگار رهایی، حدیث 428

زراره می گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم: قربانت گردم، اگر من زمان غیبت ولی عصر را درک کردم چه عملی انجام دهم؟ حضرت فرمودند: مداومت کن بر این دعا:
أللّهمّ عرِّفنی نفسَکَ فإنَّکَ أن لَم تُعَرِّفنی نفسَکَ لَم أعرِف نَبیَّکَ أللّهمَّ عرَّفنی رسولَکَ فانَّک أن لَم تُعَرِّفنی رسولَکَ لَم أعرِف حُجَّتَکَ أللّهمَّ عرِّفنی حجّتَکَ، فإنَّکَ أن لَم تُعَرِّفنی حُجَتَّکَ ضَلَلتُ عَن دینی ؛
پروردگارا! خود را به من بشناسان که اگر خود را به من نشناسانی، نمیتوانم پیغمبرت را بشناسم. پروردگارا! پیغمبرت را به من بشناسان که اگر پیغمبرت را به من نشناسانی، نمی توانم حجت تو را بشناسم. پروردگارا! حجت خود را به من بشناسان، که اگر حجت خود را به من نشناسانی، دین خود را از دست می دهم، و گمراه خواهم شد".
اصول کافی،ج1،ص337

حدیث

احادیث

حدیث معتبر

احادیث معتبر

بانک احادیث