مطرب، چو بر سماع تو کرديم گوش را

مطرب، چو بر سماع تو کرديم گوش را شاعر : اوحدي مراغه اي راهي بزن، که ره بزند عقل و هوش را مطرب، چو بر سماع تو کرديم...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

پيش‌آر، ساقي، آن مي چون زنگ را

پيش‌آر، ساقي، آن مي چون زنگ را شاعر : اوحدي مراغه اي تا ما براندازيم نام و ننگ را پيش‌آر، ساقي، آن مي چون زنگ را...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اگر يک سو کني زان رخ سر زلف چو سنبل را

اگر يک سو کني زان رخ سر زلف چو سنبل را شاعر : اوحدي مراغه اي ز روي لاله رنگ خود خجالت‌ها دهي گل را اگر يک سو کني...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي زير زلف عنبرين پوشيده مشکين خال را

اي زير زلف عنبرين پوشيده مشکين خال را شاعر : اوحدي مراغه اي فرخنده باشد دم بدم روي تو ديدن فال را اي زير زلف عنبرين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

گر وصل آن نگار ميسر شود مرا

گر وصل آن نگار ميسر شود مرا شاعر : اوحدي مراغه اي از عمر باک نيست، که در سر شود مرا گر وصل آن نگار ميسر شود مرا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

شايد از پير مغان هم ندهد بار مرا

شايد از پير مغان هم ندهد بار مرا شاعر : اوحدي مراغه اي ساخت اندر دل ما يار خراباتي جاي شايد از پير مغان هم ندهد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چون نيست يار در غم او هيچ کس مرا

چون نيست يار در غم او هيچ کس مرا شاعر : اوحدي مراغه اي اي دل، تو دست گير و به فرياد رس مرا چون نيست يار در غم او...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

حاشا! که جز هواي تو باشد هوس مرا

حاشا! که جز هواي تو باشد هوس مرا شاعر : اوحدي مراغه اي يا پيش دل گذار کند جز تو کس مرا حاشا! که جز هواي تو باشد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

دود از دلم برآمد، دادي بده دلم را

دود از دلم برآمد، دادي بده دلم را شاعر : اوحدي مراغه اي در بر رخم چه بندي؟ بگشاي مشکلم را دود از دلم برآمد، دادي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

به خرابات بريد از در اين خانه مرا

به خرابات بريد از در اين خانه مرا شاعر : اوحدي مراغه اي که دگر ياد شراب آمد و پيمانه مرا به خرابات بريد از در اين...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

غم عشقت، اي پسر، بسوزد همي مرا

غم عشقت، اي پسر، بسوزد همي مرا شاعر : اوحدي مراغه اي ترا گر خبر شدي نبدي غمي مرا غم عشقت، اي پسر، بسوزد همي مرا...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آخر، اي ماه پري پيکر، که چون جاني مرا

آخر، اي ماه پري پيکر، که چون جاني مرا شاعر : اوحدي مراغه اي در فراق خويشتن چندين چه رنجاني مرا؟ آخر، اي ماه پري...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

زخمي، که بر دل آيد ، مرهم نباشد او را

زخمي، که بر دل آيد ، مرهم نباشد او را شاعر : اوحدي مراغه اي خامي که دل ندارد اين غم نباشد او را زخمي، که بر دل آيد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

آن سيه چهره که خلقي نگرانند او را

آن سيه چهره که خلقي نگرانند او را شاعر : اوحدي مراغه اي خوبرويان جهان بنده به جانند او را آن سيه چهره که خلقي نگرانند...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

نميرد هر که در گيتي تو باشي يادگار او را

نميرد هر که در گيتي تو باشي يادگار او را شاعر : اوحدي مراغه اي چراغي کش تو باشي نور با مردن چه کار او را؟ نميرد...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

چون کژ کني به شيوه به سر بر کلاه را

چون کژ کني به شيوه به سر بر کلاه را شاعر : اوحدي مراغه اي زلف و رخ تو طيره کند مشک و ماه را چون کژ کني به شيوه به...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

با که گويم سرگذشت اين دل سرگشته را؟

با که گويم سرگذشت اين دل سرگشته را؟ شاعر : اوحدي مراغه اي راز سر گردان عاشق پيشه‌ي غم کشته را؟ با که گويم سرگذشت...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي چراغ چشم توفان بار ما

اي چراغ چشم توفان بار ما شاعر : اوحدي مراغه اي بيش ازين غافل مباش از کار ما اي چراغ چشم توفان بار ما گر چه کوته...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

اي غم عشق تو يار غار ما

اي غم عشق تو يار غار ما شاعر : اوحدي مراغه اي جز غمت خود کس نزيبد يار ما اي غم عشق تو يار غار ما ني، به اين‌ها...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تو مشغولي به حسن خود، چه غم داري ز کار ما؟

تو مشغولي به حسن خود، چه غم داري ز کار ما؟ شاعر : اوحدي مراغه اي که هجرانت چه مي‌سازد همي با روزگار ما؟ تو مشغولي...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390