دشمن دون گر نگفتي حال من

دشمن دون گر نگفتي حال من شاعر : اوحدي مراغه اي خود به گفتي چشم مالامال من دشمن دون گر نگفتي حال من نالهاي اين تن چون نال من هر شبي از چرخ نيلي بگذرد در فراق يار مشکين خال من حال من چون خال مشکين تيره شد تا ازو فرخنده گشتي فال من کاشکي! آن روي فرخ مي‌نمود روز اين شبهاي همچون سال من روز عمرم شب شد و پيدا نگشت راستي را پشت همچون سال من بر دل ريشم دليلي روشنست گر نزد تير بلا بر بال من؟ مرغ او بودم، چرا برمي‌تپم؟ کز براي دوست گشتي...