خوبرويان چو رخ همي پوشند

خوبرويان چو رخ همي پوشند شاعر : اوحدي مراغه اي عاشقان در طلب همي کوشند خوبرويان چو رخ همي پوشند قاف تا قاف نام مستوري يافت عنقا به عزلت و دوري دست با دوست در کنار نکرد هر که او عزلت اختيار نکرد دامن و روي در کشيد از خلق خنک آنکس که او بريد از خلق اين تعلق بلات خواهد بود کار اگر با خدات خواهد بود نشود جز درين پس پرده طفل معني به کام پرورده روز و شب در عذاب و اندوهي تا تو اندر ميان انبوهي کيست؟ خلوت‌نشين دل با خلق گرگ آزاد ريسمان...