دامت آثارک، اي طرفه قلم!

دامت آثارک، اي طرفه قلم! شاعر : جامي دام دل‌ها زدي از مسک، رقم دامت آثارک، اي طرفه قلم! نور چشم است سواد رقمت نقد عمرست نثار قدمت وز صفير تو در آفاق نفير مرغ جان راست صرير تو صفير خوي‌چکان قطره‌زنان مي‌راني مرکب گرم عنان مي‌راني حله از طره‌ي حوران بهشت بافتي بر قد اين حورسرشت کرده از دولت جاويد طراز اين چه حور است درين حله‌ي ناز قبله‌ي حاجت حاجت‌جويي هر دو مصراع ز وي ابرويي نظر لطف به عشاق فکن چشمش از کحل بصيرت روشن خال...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

دامت آثارک، اي طرفه قلم!

شاعر : جامي

دام دل‌ها زدي از مسک، رقم		دامت آثارک، اي طرفه قلم!
نور چشم است سواد رقمت		نقد عمرست نثار قدمت
وز صفير تو در آفاق نفير		مرغ جان راست صرير تو صفير
خوي‌چکان قطره‌زنان مي‌راني		مرکب گرم عنان مي‌راني
حله از طره‌ي حوران بهشت		بافتي بر قد اين حورسرشت
کرده از دولت جاويد طراز		اين چه حور است درين حله‌ي ناز
قبله‌ي حاجت حاجت‌جويي		هر دو مصراع ز وي ابرويي
نظر لطف به عشاق فکن		چشمش از کحل بصيرت روشن
خال او مردمک چشم يقين		طره‌اش پرده‌کش شاهد دين
در فسون‌خواني هر مرده، فصيح		لب او مژده‌ده باد مسيح
ديده‌ي عشق به رويش نگران		گوشش از حلقه‌ي اخلاص، گران
بيخود از زمزمه‌ي خلخالش		خرد گام‌زن از دنبالش
شاهد روضه‌ي عليين را،		يارب! اين غيرت حورالعين را
بخش، توفيق قبول نظري!		از دل و ديده‌ي هر ديده‌وري
وز دم پاک، طرب‌زاينده!		از خط خوب، کن‌اش پاينده!
دارش از دست دو بي‌باک نگاه!		ليک در جلوه گه عزت و جاه
به سر دوک قلم بيهده‌ريس		اول آن خامه‌زن سهونويس
چشم داران حروف از وي کور		بر خط و شعر، وقوف از وي دور
فصل پيش نظرش وصل نماي		فصل و وصل کلماتش نه بجاي
گه دو همخانه ز هم بگسسته		گه دو بيگانه به هم پيوسته
خارج از دايره‌ي صدق و صواب		نقطه‌هايش نه به قانون حساب
شده از زيور رخ پاي آراي		خال رخساره زده بر کف پاي
رسم خط گشته از او زير و زبر		ور به اعراب شده راه‌سپر
گشته موزون ز خطش ناموزون		گه نوشته‌ست کم وگاه فزون
يا فزوده ششم انگشت به مشت		يا بريده يکي از پنج انگشت
بهر اصلاح، نه از سهو ستيز		دوم آن کس که کشد گزلک تيز
زند از کلک خطا نقش بر آب		بتراشد ز ورق حرف صواب
خار را خوبتر از گل داند		گل کند، خار به جا بنشاند
قطع کرديم بر اين نکته سخن		حسن مقطع چو بود رسم کهن