| که دل گم گشت و دلجويي ندارم | | ز باغ عافيت بوئي ندارم |
| بگريم کشنارويي ندارم | | بنالم کرزوبخشي نديدم |
| که با غم زور بازويي ندارم | | برانم بازوي خون از رگ چشم |
| کز آب عافيت جويي ندارم | | فلک پل بر دلم خواهد شکستن |
| که آنجا مجلس آشويي ندارم | | بسازم مجلسي از سايهي خويش |
| کز آن سر مرحباگويي ندارم | | چه پويم بر پي مردان عالم |
| که اينجا محرم مويي ندارم | | بهر مويي مرا واخواست از کيست |
| نه سکباي هر ابرويي ندارم | | گر از حلواي هر خوان بينصيبم |
| بدان عالم شدن رويي ندارم | | در اين عالم که آب روي من رفت |
| که بکري دارم و شويي ندارم | | من آن زن فعلم از حيض خجالت |
| که تاب درد چون اويي ندارم | | نه خاقاني من است و من نه اويم |