يکي متفق بود بر منکري شاعر : سعدي گذر کرد بر وي نکو محضري يکي متفق بود بر منکري که آيا خجل گشتم از شيخ کوي! نشست از خجالت عرق کرده روي بر او بربشوريد و گفت اي جوان شنيد اين سخن پير روشن روان که حق حاضر و شرم داري ز من؟ نيايد همي شرمت از خويشتن برو جانب حق نگه دار و بس نياسايي از جانب هيچ کس که شرمت ز بيگانگان است و خويش چنان شرم دار از خداوند خويش