بجز وصلم دگر کامت نبودي

بجز وصلم دگر کامت نبودي شاعر : عبيد زاکاني کنون چون بي‌مراد از حس تقدير بجز وصلم دگر کامت نبودي در اين سرگشتگي چونست حالت فتادي در چنين هجران دلگير مرا تا از تو دورم نيست آرام نميگيرد ز عمر خود ملالت خيالي گشته‌ام در آرزويت جدا ماندم بصد ناکامي از کام پريشانحال چون زلف بتانم به جان آمد دلم در جستجويت نماند از سرو قدم جز خيالي چو چشم مست خوبان ناتوانم تنم از زندگاني بهره‌ور نيست نماند از ماه رويم جز هلالي چو از بوي خيالش جان خبر...

شنبه، 6 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

بجز وصلم دگر کامت نبودي

شاعر : عبيد زاکاني

کنون چون بي‌مراد از حس تقدير		بجز وصلم دگر کامت نبودي
در اين سرگشتگي چونست حالت		فتادي در چنين هجران دلگير
مرا تا از تو دورم نيست آرام		نميگيرد ز عمر خود ملالت
خيالي گشته‌ام در آرزويت		جدا ماندم بصد ناکامي از کام
پريشانحال چون زلف بتانم		به جان آمد دلم در جستجويت
نماند از سرو قدم جز خيالي		چو چشم مست خوبان ناتوانم
تنم از زندگاني بهره‌ور نيست		نماند از ماه رويم جز هلالي
چو از بوي خيالش جان خبر يافت		تو را از حال زار من خبر نيست
تصور شد دلم را کاين وصال است		ز بيهوشي زماني روي برتافت
شدم تا قصه‌ي خود عرضه دارم		چه دانستم که در خوابم خيال است
درآمد صالح شوريده در کار		يکايک زخم هجران برشمارم
چو خالي ديدم از دلبر شبستان		شدم از س بخت خفته بيدار
دل مجروح زارم زارتر شد		برآمد از دل پر دردم افغان
غم هجران بدو ناگفته ماندم		درون خسته‌ام بيمارتر شد
خروشي از من محزون برآمد		چو زلفش زين سبب آشفته ماندم
بجز باد صبا ياري نديدم		نفيرم از دل پر خون برآمد
که راز دل بجانانم رساند		وز او به هيچ غمخواري نديدم
پس از ناليدن و فرياد و زاري		ز ديد دل به درمانم رساند
شبي چون شام در فرياد و زاري		بدو گفتم ز روي بيقراري
صباحي ناگهانم خواب بربود		به صبح آوردم اندر نوحه کاري
خرامان آمد اندر خواب نوشين		زماني جانم از زاري بياسود
مرا ديد اوفتاده زار و مدهوش		خيال آن سهي سروم به بالين
در آب ديده‌ي خود غرق گشته		ز تاب آتش دل سينه پرجوش
به جان مجروح و تن بيمار و دل ريش		جگر در تاب و دود از سر گذشته
ز مژگان اشک خونين بر زمين ريخت		به کام دشمنان افتاده بي خويش
به من ميگفت کاي خو کرده با من		ز روي مهرباني در من آويخت
تو آن در عشق رويم داستاني		بسي در وصل جان پرورده با من
که بي من يکدم آرامت نبودي		تو آن بگزيده يار مهرباني