پرده پوشي يا پرده دري

يکي از خصوصيات بارز انسان که او را از ساير موجودات و جانداران متمايز مي کند حس کنجکاوي است، احساسي که مي تواند باعث ارتقاء يا اضمحلال فرد شود. در اين حس وقتي بيشتر دقت مي کنيم، صفات مختلفي ظهور و بروز پيدا مي کنند که موجب مي شود فرد به قرب الهي نزديک شده يا از چارپايان نيز بدتر شود. آنچه اهميت دارد اين است که فردي که حس کنجکاوي عميقي دارد، مسايل را از زواياي مختلف مورد تجزيه و تحليل قرار مي دهد و حتي مي تواند عيوب را به راحتي تشخيص داده يا گذرا از آن عبور کرده يا حتي آن را مشاهده نکند. در دعاي پرفيض کميل مي خوانيم «يا ستار العيوب» اي پوشاننده ي عيب ها، لذا از يک فرد منطقي انتظار مي رود که همچون پرده يي عيوب را بپوشاند و از برملا کردن اسرار ديگران و حتي بزرگ نمايي به شدت اجتناب کند. چون بردن آبروي مؤمن صفت شايسته يي نيست. در جامعه کنوني نيز متأسفانه گاهي مشاهده مي شود که برخي از افراد عامدانه يا غيرتعمدي بدون اينکه دليل محکمه پسندي داشته باشند، کلماتي را بر زبان جاري مي کنند که در نهايت به شرمندگي خود آنان مي انجامد و نه تنها مشکل حل نمي شود، بلکه مشکلي بر مشکلات ديگر افزوده مي شود. خداوند قادر و متعال با آن عظمت، پوشاننده ي عيب هايست، اما ما که حتي ذره يي در مقابل خالق يکتا نيستيم، گاهي مقام و شأن خود را رعايت نمي کنيم و با برملا کردن اسرار و حتي عيب جويي هاي فراوان سعي داريم براي رسيدن به اهداف زودگذر، ديگران را زير پا له کنيم که اين صفت به هيچ عنوان صفت شايسته يي نست. بايد دل مان دريا باشد و ديدي فرانگر داشته باشيم، مسايل را بزرگ نمايي نکنيم و سعي کنيم اگر صفت نامناسبي را در فردي مشاهده کرديم، با آرامش و سعه ي صدر و در خلوت مشکل را مطرح کرده و شک و شبهات را برطرف کنيم. اگر مشکلي هم وجود دارد سعي در درک همدلانه داشته باشيم، چون بردن آبروي ديگران و پيدا کردن عيوب آنان در اسلام بسيار نهي شده است. بخصوص اگر به رخ آنان نيز کشيده شود. پس بياييم در کانون خانواده اين نکته ي اساسي را سرلوحه ي امور قرار دهيم که پرده پوشي بهتر از پرده دري است.
منبع: 7 روز زندگي- ش 87