مكتب نگارگری اصفهان
مكتب نگارگری اصفهان/
| •پدید اورندگان : | یعقوب آژند , عسكر بهرامی , |
| •ناشر : | وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات , فرهنگستان هنر |
| •سال نشر : | 1385 |
| • نوع کتاب : | تالیف |
| • رده سنی : | 0 |
| • تیراژ : | 2000 |
| • نوع جلد : | گالینگور |
| • شابک : | 964-422-720-4 |
| • تاریخ نشر : | 1385/11/14 |
| • محل نشر : | تهران |
| • زبان : | فارسی |
| • زبان اصلی : | |
| • تعداد صفحات : | 382 |
| • قیمت : | 98000 |
| • نوبت چاپ : | 1 |
| • قطع : | وزیری |
| • شماره جلد : | 0 |
| • چکیده : | ,"این كتاب مصور به مناسب گردهمایی بینالمللی مكتب اصفهان در آذر 1385 نگاشته شده و در آغاز مشتمل است بر معرفی مكتب نگارگری اصفهان (995-1053 هـ ق). در این بخش اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی اصفهان طی دورهی یاد شده بازگو میشود. در ادامه اقدامات شاهعباس اول و دوم، در رواج هنر اعم از شعر، موسیقی، خوانندگی، كتابآرایی، نگارگری سنتی، نقاشی و... مطرح میگردد. معرفی بخشهای مختلف نقاشخانهی سلطنتی و تشكیلات آن نیز انواع كتابآرایی، نگارههای تكبرگی یا یكه صورت (نوعی چهرهنگاری آرمانی) و معرفی دو نقاش چهره از مكتب نگارگری اصفهان یعنی: "صادقی بیك افشار" و "رضا عباسی" و معرفی آثار هریك، از دیگر مطالب كتاب به شمار میرود. در ادامهی این بخش نیز دیگر سرآمدان مكتب اصفهان معرفی میشوند كه از آن جملهاند: حبیبالله ساوجی، معین مصور، شفیع عباسی، شیخ عباسی، و افضل الحسینی. در بخش دوم كتاب، اسلوب فرنگیسازی در مكتب اصفهان (1052-1135 هـ ق) با نگاهی بر زمینههای ظهور و عوامل شكلگیری آن، نیز دو نقاش چهرهمند اسلوب فرنگیسازی، تكنگارههای فرهنگیسازی، دیوارنگاری در دورهی صفوی، و نقاشی لاكی و نقاشی گل و مرغ در این دوره، درج گردیده است. در بخش خاتمهی كتاب تصریح گردیده است: "اگر به سیر هنر در مدت 250 سال در دورهی صفوی توجه كنیم، درمییابیم آنچه مكتب اصفهان را برجستهتر میسازد، دامنهی زمانی این مكتب است. این مكتب از نظر زمانی فرصت داشت كه از سد سنت بگذرد و دستگاه هنری جدیدی را فراز آورد. واقعیت این است كه از همان ابتدای گزینش اصفهان به مقام پایتختی ایران و انجام پروژههای هنری وسیع در آن، دو مقولهی سنت و تجدد در آن شكل میگیرد. خود شهر از نظر طراحی شهری به دوبخش كهنه و جدید تقسیم میشود. این دو بخش كهنه و جدید میتواند مفسر ارزشهای انسانی و اخلاقی جدید نیز باشد كه از این زمان به بعد در دل پایتخت صفویان نطفه میبندد. یكی از تحولات هنری كه در مكتب اصفهان چهره نمود، شیوع و رواج رقمزنی هنرمندان پای آثار هنری است. در مكاتب پیشین نگارگری ایران، ظاهرا هنرمندان از آن پشتوانهی فردی و استقلال عمل، برخوردار نبودهاند تا در آثار آفریدهی خود، اظهار وجود كنند، مگر هنرمندانی كه در تراز والایی از معیارهای هنری قرار میگرفتند، رخصت گذاشتن رقم خود را بر پای اثر هنریشان آن هم با اشاره به لقبهای (مثل سلطانی، سلطان احمد و یا بایسنقری ـ بایسنقرمیرزا) داشتند. به نظر میرسد كه بهزاد به چنین درجهای از استقلال هنری رسیده كه نامش را برپای بسیاری از آثارش ثبت كرده است. به هر تقدیر رقمزنی در مكتب اصفهان رونقی استوار میگیرد. هنرمند مكتب اصفهان علاوه بر این كه نام و اثر خود را مخدر میساخت به خریدار اثر هنری هم اطمینان خاطر میداد كه اثر خریداری شده، اثری جمعی نیست"." |
ارسال نظر شما