با سلام به شما دوست عزیز خواهر گرامی؛ گذراندن اوقات خوشی لزوما تحت شرایط خاصی اتفاق نمی افتد. اگر بهمراه خانواده همسر خود نیز لحظات خوش و شادی را تجربه می نمایید مخالفت شما همسر شما را دچار رنجش می نماید چرا که آقایان از اینکه همسر و فرزندانشان احساس شادمانی و خوشحالی داشته باشند احساس اقتدار نموده و برای آن ها لذت بخش است. بنابراین ضمن ابراز خرسندی از حضور در کنار خانواده همسرتان و تشکر از همسرتان بخاطر این موضوع ، نیاز خود را در قالب درخواست مبنی بر گذراندن تفریحات و سفرهای دونفره برای ایجاد تنوع بیان نمایید. با بیان نیاز خود و ابراز آن به همسرتان، از آنجایی که تلاش در جهت کسب رضایت و خوشحالی همسر به آن ها (آقایان) حس مطلوب بخشیده و به تقویت احساس اقتدار در آنها کمک می کند، اطمینان داشته باشید که ایشان در جهت کسب رضایت و خوشحالی شما به این موضوع فکر کرده و آن را در اولویت انجام قرار می دهند. توجه داشته باشید که شما با بیان درخواست و احساس نیاز این موضوع را با همسر خود مطرح نمایید نه بیان مخالفت و اعتراض. مثلا بگویید: «چقدر خوبه که خانواده همسرم خانواده ای شاد و با محبت هستند از اینکه در کنار آنها لحظات شادی رو دارم خیلی خوشحالم». بعد در زمان دیگری به همسر خود بگویید که: «چقدر دوست دارم ی سفر دونفری بریم». با بیان جملات در قالب ابراز خوشحالی و ابراز نیاز، علاوه بر دادن احساس خوب به همسر خود، وی را در جهت رفع نیازهای خود تشویق می نمایید. اینگونه همسر شما انگیزه بیشتری برای برآوردن نیاز شما داشته و در جهت کسب رضایت و شادمانی همسر خود تلاش بیشتری می نماید. در خصوص موضوع بعدی راجع به میهمانی هایی که به همراه خود دعوت می شوید نیز توصیه می شود حتی الامکان از رفتن به میهمانی هایی که به همراه همسر خود دعوت هستید بصورت فردی اجتناب کنید چرا که علاوه بر تنها گذاشتن همسر خود ، اطرافیان نیز دید مناسبی نسبت به روابط شما نداشته و در طول زمان باعث ایجاد فاصله در روابط شما می گردد. البته اگر بصورت گهگاهی همسر شما تحت شرایطی امکان شرکت در یک مراسم یا میهمانی را نداشته و شرایط برای همراهی با شما را ندارد ولی به شما با طیب خاطر رضایت شرکت در آن میهمانی را می دهد حضور و شرکت شما در آن میهمانی مشکلی نداشته و می توانید در کنار اقوام خود در آن جمع شرکت کنید. البته مؤکداً توصیه می گردد که استمرار آن در همه مواقع به صلاح روابط شما نبوده و بطور گهگاهی با رضایت کامل همسرتان ایرادی بر آن وارد نمی گردد. نهایتاً به طور کلی تقویت روابط زناشویی شما با همسر عزیزتان و استحکام بنیان خانواده برای شما اولویت اصلی بوده و هیج امر دیگری بر این مسئله نباید ارجحیت داشته باشد چرا که ما با ازدواج از «من» به «ما» رسیده و تأهل فاصله گرفتن از بسیاری از رفتارهایی است که در دوران تجرد مانعی برای انجام آن نداشته ایم. ازدواج علاوه بر داشتن خوبی ها و خوشی هایی که در سایه خود به همراه دارد، با ایجاد محدودیت هایی ما را از دنیای تجرد فاصله می دهد و ما باید با رعایت حقوق همسر خود سعی در بهبود و تقویت روابط زناشویی خود نموده و انجام رفتارهای مؤثر را در این راستا بر رفتار مورد تمایل خود ارجحیت بخشیم. با آرزوی سعادت و خوشبختی برای شما