اخلاق و توصیه‌ها
حضرت فاطمه زهرا علیها السلام فرمودند:
خَرَجَ عَلَینا رَسولُ اللّهِ (ص) عَشِیةَ عَرَفَةَ، فَقالَ: ... هذا جَبرَئیلُ یخبِرُنی أنَّ السَّعیدَ کلَّ السَّعیدِ حَقَّ السَّعیدِ مَن أحَبَّ عَلِیاً فی حَیاتِهِ وبَعدَ مَوتِهِ، وأنَّ الشَّقِی کلَّ الشَّقِی حَقَّ الشَّقِی مَن أبغَضَ عَلِیاً فی حَیاتِهِ وبَعدَ وَفاتِهِ.
رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) در شامگاه عرفه نزد ما آمدند و فرمودند: «... این، جبرییل است که به من خبر می دهد: سعادتمند کامل و حقیقی، کسی است که علی را در زندگی و پس از مرگش دوست بدارد، و بدبخت تمام عیار، کامل و حقیقی، کسی است که علی را در زندگی و پس از مرگش دشمن بدارد».
الأمالی للصدوق : ص ۲۴۸ ح ۲۷۰
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلم فرمودند:
مَثَلُ الْمُؤْمِنِ عِنْدَ اللّه ِ عَزَّ وَجَلَّ کَمَثَلِ مَلَکٍ مُقَرَّبٍ وَإِنَّ الْمُؤْمِنَ عِنْدَ اللّه ِ أَعْظَمُ مِنْ ذلِکَ، وَلَیْسَ شَیْءٌ أَحَبَّ إِلَی اللّه ِ مِنْ مُؤْمِنٍ تائِبٍ أَوْ مُؤْمِنَهٍ تائِبَهٍ.
مَثَل مؤمن نزد خداوند متعال، مَثَل فرشته مقرّب است و مؤمن نزد خدا بزرگتر از آن است. و چیزی نزد خداوند محبوبتر از مرد و زن مؤمن توبه کننده نیست.
عیون اخبار الرضا علیه السلام ، ج2، ص29.
امام علی علیه السلام فرمودند:
اُنظُروا أهلَ بَیتِ نَبِیِّکُم فَالزَموا سَمتَهُم، وَاتَّبِعوا أثَرَهُم، فَلَن یُخرِجوکُم مِن هُدىً، ولَن یُعیدوکُم فی رَدىً، فَإِن لَبَدوا فَالبُدوا، وإن نَهَضوا فَانهَضوا، ولا تَسبِقوهُم فَتَضِلّوا، ولا تَتَأَخَّروا عَنهُم فَتَهلِکوا.
به اهل بیتِ پیامبرتان بنگرید، و راه آنان را بپویید، و از پى آنان حرکت کنید؛ زیرا آنان شما را هرگز از راه راست به درنمى‌برند، و هرگز شما را به تباهى نمى‌کشانند. هرگاه آنان باز ایستادند، شما نیز باز ایستید، و هرگاه آنان برخاستند، شما نیز برخیزید. از آنان پیشى نگیرید که گم راه مى‌شوید، و از آنان عقب نمانید که نابود مى‌گردید.
نهج البلاغه: خطبه ٩٧
حضرت فاطمه زهرا علیها السلام فرمودند:
کانَ رَسولُ اللّهِ(ص) إذا دَخَلَ المَسجِدَ یقولُ: «بِسمِ اللّه ، وَالسَّلامُ عَلی رَسولِ اللّه ، اللّهُمَّ اغفِر لی ذُنوبی، وَافتَح لی أبوابَ رَحمَتِک». وإذا خَرَجَ قالَ: «بِسمِ اللّهِ، وَالسَّلامُ عَلی رَسولِ اللّه ، اللّهُمَّ اغفِر لی ذُنوبی، وَافتَح لی أبوابَ فَضلِک».
هر گاه رسول خدا(ص) وارد مسجد می شد، می گفت: «به نام خدا. سلام بر رسول خدا! خدایا! گناهانم را بر من ببخش و درهای رحمتت را برایم بگشای». و هر گاه از مسجد بیرون می آمد، می گفت: «به نام خدا. سلام بر رسول خدا. خدایا! گناهانم را بر من ببخش و درهای بخششت را برایم بگشای».
سنن ابن ماجة : ج ۱ ص ۲۵۳ ح ۷۷۱
امام علی علیه السلام فرمودند:
إنّ أعظَمَ الحَسَراتِ یَومَ القِیامَةِ حَسرَةُ رجُلٍ کسَبَ مالاً فی غیرِ طاعَةِ اللّهِ، فوَرِثَهُ رجُلٌ فأنفَقَهُ فی طاعَةِ اللّهِ سبحانَهُ، فدَخَلَ بهِ الجَنّةَ و دَخَلَ الأوّلُ بهِ النّارَ.
بزرگترین حسرت ها در روز قیامت، حسرت مردى است که مالى را از راه ناروا به دست آورَد و آن را براى مردى به ارث گذارَد و او آن را در راه طاعت خداى سبحان خرج کند و به سبب آن به بهشت رود و آن اوّلى به واسطه آن به دوزخ رود.
نهج البلاغه: الحکمه ۴۲۹
امام مهدی علیه السلام فرمودند:
إنّ موسی ناجی ربَّهُ بالوادِ المُقَدّسِ فقالَ: یا رَبِّ إنّی قد أخْلَصْتُ لک المَحبَّةَ مِنّی و غَسَلْتُ قَلبی عَمَّنْ سِواک ـ و کانَ شدیدَ الحبِّ لأهلهِ ـ فقالَ اللّهُ تعالی: «إخْلَعْ نَعلَیک» أی انْزِعْ حُبَّ أهْلِک مِن قلبِک إنْ کانتْ مَحَبّتُک لی خالِصَةً، و قَلبُک مِن المَیلِ إلی مَن سِوای مَغْسولاً.
موسی در وادی مقدس با خدای خود به راز و نیاز پرداخت و عرض کرد: پروردگارا! من محبّت خود را خالصانه از آن تو کردم و دلم را از جز تو شستم ـ موسی خانواده اش را زیاد دوست می داشت ـ آنگاه خداوند متعال فرمود: «کفشهای خود را برکن» یعنی، اگر محبّت تو خالصانه از آن من است، و دلت از هوای جز من شسته شده است، پس محبّت خانواده ات را از دل خود برکن.
کمال الدین: ۴۶۰ / ۲۱
روزی مستمندی،‌ درخواست کمک می‌کرد، امام حسین علیه السلام فرمودند:
اَتَدْرُونَ مَا یقُولُ؟ قَالُوا: لَا، یابْنَ رَسُولِ اللهِ! قَالَ (ع): یقُولُ: اَنَا رَسُولُکم، اِنْ اَعْطَیتُمُونِی شَیئاً اَخَذْتُهُ وَ حَمَلْتُهُ اِلَی هُنَاک وَ اِلَّا اَرِدُ اِلَیهِ وَ کفّی صِفرٌ.
«آیا می‌دانید که او چه می‌گوید؟» گفتند: نه ای فرزند پیغمبر خدا! حضرت فرمودند: «می‌گوید: من فرستاده شما هستم اگر چیزی به من بدهید، آن را می‌گیرم و [برایتان] به آنجا (قیامت) می‌برم؛ وگرنه با دستانی تهی بر آن در می‌آیم.»
مستدرک الوسائل، ج 7، ص 203