حجاب، عفاف و پاکدامنی
پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله فرمودند:
وَ نِساءٌ كاسیاتٌ عاریاتٌ مُمیلاتٌ مائِلاتٌ رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمائِلَةِ لایدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلایجِدْنَ ریحَها وَ اِنَّ رِیحَها لَیوجَدُ مِنْ مَسیرَةِ كَذا وَكَذا؛
(در آینده) زنانى پیدا مى‌‏شوند كه در عین پوشیدگى برهنه‌‏اند (لباس‏‌هاى بدن نما و جوراب‌‏هاى نازک مى‌‏پوشند) هوسباز و دلفریب مى‏‌باشند، موهاى خود را طورى آرایش مى‏‌كنند كه مانند كوهان شتر جلوه مى‏‌كند. اینان داخل بهشت نمى‏‌شوند و حتى بوى آن را استشمام نمى‏‌كنند، با این‏كه بوى بهشت از راه بسیار دور استشمام مى‏‌شود.
صحیح مسلم، ج ۳، ص ۱۶۸۰، ح ۲۱۲۸
امام علی علیه السّلام فرمودند:
كنتُ قاعدا في البَقيعِ مَع رسولِ اللّه صلى الله عليه و آله و سلّم في يَومِ دَجْنٍ ومَطَرٍ ، إذ مَرَّتِ امْرَأةٌ على حِمارٍ ، فَهَوتْ يدُ الحِمارِ في وَهْدَةٍ فسَقَطَتِ المَرأةُ ، فأعْرَضَ النّبيُّ صلى الله عليه و آله و سلّم بوجهِهِ ، قالوا: يا رسولَ اللّه ، إنّها مُتَسَرْوِلَةٌ . قالَ: اللّهُمَّ اغْفِرْ للمُتَسرْوِلاتِ ثلاثا يا أَيُّها النّاسُ ، اتَّخِذوا السَّراويلاتِ فإنَّها مِن أسْتَرِ ثِيابِكُم ، وحَصِّنوا بِها نِساءَكُم إذا خَرَجْنَ .
من و پيامبر در يك روز ابرى و بارانى در بقيع نشسته بوديم كه زنى سوار بر الاغ از آن جا گذشت و دست الاغش در گودالى فرو رفت و زن به زمين افتاد . پيامبر صلى الله عليه و آله و سلّم رويش را برگرداند . حاضران عرض كردند: اى رسول خدا ! آن زن شلوار به پا دارد . پيامبر سه بار فرمود: خدايا ! زنان شلوار پوش را بيامرز . اى مردم ! شلوار بپوشيد كه شلوار پوشاترين جامه هاى شماست و زنان خود را در موقعى كه بيرون مى آيند با شلوار حفظ كنيد .
تنبيه الخواطر: 2 / 78 ، منتخب ميزان الحكمه: 130
حضرت فاطمه علیها السّلام در آخرین روزهای عمر پر برکتشان ضمن وصیّتی به اسماء فرمودند:
إنّی قَدِاسْتَقْبَحْتُ ما یُصْنَعُ بِالنِّساءِ، إنّهُ یُطْرَحُ عَلی الْمَرْئَةِ الثَّوبَ فَیَصِفُها لِمَنْ رَأی، فَلا تَحْمِلینی عَلی سَریر ظاهِر، اُسْتُرینی، سَتَرَکِ اللّهُ مِنَ النّارِ ؛
من بسیار زشت و زننده می دانم که جنازه زنان را پس از مرگ با انداختن پارچه ای روی بدنش تشییع می کنند. و افرادی اندام و حجم بدن او را مشاهده کرده و برای دیگران تعریف می نمایند. مرا بر تختی که اطرافش پوشیده نیست و مانع مشاهده دیگران نباشد قرار مده ـ بلکه مرا با پوشش کامل تشییع کن ـ، خداوند تو را از آتش جهنّم مستور و محفوظ نماید.
تهذیب الأحکام، ج 1، ص 429