(ز 1320 ق)، خطاط. ملقب به یمینالممالك. وى علاوه بر نستعلیق، شكسته را نیز خوش مىنوشت. او در سال 1320 ق رییس تذكرهى دولتى (اداره گذرنامه) بود. ...
(وف پیش از 1306 ق)، خطاط و منجّم. وى پسش از مرگ پدر سمت استیفا یافت ولى پس از مدتى از آن شغل منقطع و منزوى شد. او در علم هیأت و نجوم دستى قوى داشت و استنباطها و دریافتهاى وى مطابق مىافتاد و موجب شگفتى مىشد، از جمله پیشگویىهاى وى شكست مرو و وبال حال میرزا محمد قوامالدوله بود كه در كلى و جزیى تخلف ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط. از آثار وى چنین برمىآید كه از سادات حسینى سبزوار و همعصر میرعماد بوده است. از آثار او: یك نسخه «گلستان» سعدى، با یك مثنوى از امیرخسرو دهلوى، به قلم كتابت و كتابت خفى خوش، با رقم: «... جعفر بن على الحسینى سبزوارى... تحریراً فى 994 كتبه جعفر الحسینى»؛ یك نسخه مثنوى «عشق و روح» ...
(وف 862/860 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به جعفر. اهل تبریز بود، اما عدهاى به جهت طول اقامتش در هرات وى را هروى دانستهاند. بنا به روایتى، سفرهایى به نواحى ماوراءالنهر داشته است. جعفر تربیت یافتهى امیرشاهرخ و مورد توجه و حمایت بایسنقر میرزا، فرزند شاهرخ، و همچنین رییس كتابخانه بایسنقر بود و براى وى كتابت ...
(س دوازدهم ق)، خطاط. از خطوط وى: یك رقعه از مرقع، به خط نسخ كتابت خوش، با رقم: «العبد المذنب جعفر الاهرى، من شهور سنة 1123»، در كتابخانهى سلطنتى. ...
(س نهم ق)، خطاط. از آثار وى: «مثنوى» مولانا به قطع وزیرى با جلد روغنى، نسخ كتابت خوش، با رقم: «... احمد بن عبدالرحمان بن ابىالقسم الجشوى... سنة ثلاث و ستین و ثمانمائه...» (863). ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. از آثار وى: یك رقعه از مرقع، به خط نسخ كتابت جلى و خفى خوش، با رقم: «حسین بن محمدالجرفادقانى فى سنه 1244»، در كتابخانهى سلطنتى. ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط. به خط وى قطعهاى است به قلم دو دانگ و كتابت خوش، با رقم: «كتبه العبد المذنب الخادم بالمشهد الغرى محمدقاسم الجرجانى غفرله». ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. از كاتبان بوده است و به خط وى یك نسخه «قرابادین صالحى» (تحفه الصالحین)، به قلم كتابت خفى و دودانگ متوسط موجود است كه در سال 1284 ق در تهران به چاپ رسیده است. ...
(س دهم ق)، نقاش، خطاط و شاعر، متخلص به جدایى. اصل وى از ترمذ بود. همراه پدرش به تبریز آمد و در كتابخانهى شاه طهماسب به فعالیت هنرى پرداخت. بعدها به هند رفت و در دربار جلالالدین اكبر شاه لقب نادرالملك همایون شاهى یافت. جدایى با غزالى مشهدى معاصر بوده و با وى مكالمات و مناقشات داشته است. مشهورترین همكاران ...
(984 -946 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به جاهى. وى به علو همت وفور فضل و لطف طبع در میان شاهزادگان صفویه ممتاز بود. در جوانى به دامادى شاه طهماسب رسید و ایالت خراسان به او تفویض شد. او از علوم متداول، صرف و نحو، معانى و بیان، عروض و قافیه، معما، انشاء، منطق و حكمت طبیعى و الهى، طب، ریاضى، موسیقى، هیات، تاریخ، ...
(س نهم ق)، خطاط. از شكسته تعلیقنویسان زبردست گمنام بود. از خطوط وى: یك قطعه از یك مرقع، به قلم كتابت جلى عالى، با رقم: «كتبه العبد الداعى، مرید بن احمد الحافظ الجامى»، در كتابخانهى خزینهى اوقاف استانبول. ...
(وف 1077 ق)، خطاط. سلسله نسبش به عبدالرحمن جامى، صاحب «نفحات الانس»، مىرسد. وى جامع كمالات صورى و معنوى بود. جامى مدتى از خراسان به كردستان رفت و به سبب حسن خطش جمع انبوهى به خدمتش رسیدند. ابوبكر خط نستعلیق را نیكو مىنوشت و قطعات خوبى از خود به یادگار گذاشته است. ...
(س سیزدهم و چهاردهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به ثریا. ملقب به مجدالادبا. از شاعران عهد ناصرالدین شاه بود. در كرمانشاه متولد شد، پس از پایان تحصیلات به تهران آمد و در محضر حاج سید صادق طباطبایى به نگارش اشتغال یافت. ثریا مدتى معلم فرحالسلطنه، دختر شاه بود. وى در گفتن ماده تاریخ مهارت داشت. قصایدى كه دربارهى ...
(تو 1223 ق)، خطاط و شاعر. از سادات حسینى مدارس و برادر سید مرتضى بینش بود كه اجدادش از مشهد خراسان به جنوب هندوستان سفر كردند. خود وى به حیدرآباد رفت و با شاعران آن دیار محشور شد. ثاقب هفت قلم را حوش مىنوشت و شعر نیز مىسرود. ...
(تو 1280 ش)، خطاط و شاعر متخلص به ثاقب. ثاقب در كودكى با پدر از شیراز به تهران آمد و مقدمات علوم را آموخت. پس از مرگ پدر به شیراز بازگشت، و تحت توجه میرزا قاسمخان آصفالملك شیرازى، قرار گرفت. وى چهار سال از محضر درس سید یعقوب انوار اردكانى استفاده كرد، و مقدمات عربى را از صرف و نحو و معانى و بیان آموخت. ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. از خوشنویسان دربار محمدشاه و ناصرالدین شاه قاجار بود كه چند قلم را خوش مىنوشت و در كتابت نیز قوىدست بود. وى هنگام تالیف «المآثر و الاثار» (1306 ق)، درگذشته بوده است. اثر عظیم و نفیس وى یك دوره «ترجمهى الف لیله و لیله» است كه به امر ناصرالدین شاه كتابت و تزیین و تذهیب شده است، با ...
(س دهم ق)، خطاط. مشهور به اندكانى. از كاتبان گمنام است. از آثار وى: یك نسخه «دیوان» جامى، به قلم كتابت متوسط، كه به شیوهى میرعلى هروى نوشته است، با رقم: «كتبه العبد المذنب تولك باقى الكتاب در بلدهى فاخرهى بخارا...»؛ یك نسخه «نصایح السلاطین»، به قلم كتابت متوسط، با رقم: «قاضى تولك حافظ المشهور باندكانى». ...
(1286 -1246 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به توحید. وى قصیده را خوب مىگفت و غزل را به سبك خواجهى شیراز مىسرود. در علوم، خاصه ریاضى و موسیقى تحصیل كرده، صوتى خوب داشته و هفت خط را نیكو مىنوشته است، بخصوص خط نسخ. وى در سى و یك سالگى با برادر بزرگ خود، میرزا احمد وقار به تهران آمد و سپس به شیراز بازگشت. قرآنهایى ...
(س دهم ق)، خطاط. وى كاتب سلاطین تركمان، قراقوینلو و آق قوینلو بوده است. ...