نمي‌داند مه نامهربانم
که دور از روي خويش بر چسانم نمي‌داند مه نامهربانم چو چشم ناتوانش ناتوانم چو زلف بي‌قرارش بي‌قرارم بگو با آن مه نامهربانم برو باد و گدايي...
شنبه، 10 بهمن 1388
امشب سوي دوست راه گيريم
مي بر رخ همچو ماه گيريم امشب سوي دوست راه گيريم امروز ز مي پناه گيريم دي زهد فروختيم بسيار برخود همه را گواه گيريم اقرار به مي کنيم و...
شنبه، 10 بهمن 1388
شب من سيه شد از غم مه من کجات جويم
به شب دراز هجران مگر از خدات جويم شب من سيه شد از غم مه من کجات جويم ز پي دل خودست اين که من حيات جويم نه اي گلي که آرد سوي مات هيچ بادي...
شنبه، 10 بهمن 1388
ذوق خرد نجويم کز غمکشان عشقم
فضل عرب ندانم کز روستاي غورم ذوق خرد نجويم کز غمکشان عشقم امروز دل به سوي تو برباد داده‌ام دي باد صبح بوي تو آورد سوي من من خود شکسته وار...
شنبه، 10 بهمن 1388
ترا جان گفتم اي دلبر تو داني
که من اين از زبان گفتم ؟ نگفتم! ترا جان گفتم اي دلبر تو داني
شنبه، 10 بهمن 1388
شبي در کوي آن مه روي رفتم
سر و پا گم چو آب جوي رفتم شبي در کوي آن مه روي رفتم خراب اندر پي آن بوي رفتم نمي‌رفتم بلا شد بوي زلفش نخواهد مرد چون من جان اويم بگفتندش...
شنبه، 10 بهمن 1388
دل بي‌عشق را من دل نگويم
تن بي سوز را جز گل نگويم دل بي‌عشق را من دل نگويم ره ظلمات را مشکل نگويم الا اي آب حيوان پيش زلفت و گر بد گويمت از دل نگويم ز جانت نيک...
شنبه، 10 بهمن 1388
ز عشقت بي‌قرارم با که گويم
ز هجرت خوار و زارم با که گويم ز عشقت بي‌قرارم با که گويم پريشان روزگارم با که گويم نمي‌پرسي ز احوالم که چوني چو يک محرم ندارم با که گويم...
شنبه، 10 بهمن 1388
گمراه شدم ره سوي جانان ز که پرسم؟
وز هجر به مردم خبرمان ز که پرسم؟ گمراه شدم ره سوي جانان ز که پرسم؟ داروي دل زار پريشان ز که پرسم؟ از سرزنش مرده دلان جان به لب آمد تفسير...
شنبه، 10 بهمن 1388
يارب غم آن سرو خرامان به که گويم ؟
دل نيست بدستم سخن جان به که گويم ؟ يارب غم آن سرو خرامان به که گويم ؟ احوال جگر خوردن پنهان به که گويم ؟ خونابه‌ي پيدا همه بينند خود از چشم...
شنبه، 10 بهمن 1388
ببستي چشم من ز افسون زبان هم
دلم بردي نه تنها بلکه جان هم ببستي چشم من ز افسون زبان هم ازينم ميکشي جانا از آن هم خرابم مي‌کني از رخ ز لب نيز گواهي ميدهد دل آن کمان...
شنبه، 10 بهمن 1388
مرا دل ده که من سنگي ندارم
به جز خون جگر رنگي ندارم مرا دل ده که من سنگي ندارم که نالان‌تر ز خود چنگي ندارم سرور درد خود با خويش گويم ولي من پاي فرسنگي ندارم زمن...
شنبه، 10 بهمن 1388
درديده چه کار آيد اين اشک چو بارانم
برديده اگر جانا سروي چو تو ننشانم درديده چه کار آيد اين اشک چو بارانم ازهر چه جز اين کردم از کرده پشيمانم خود را به سر کويت بدنام ابد کردم...
شنبه، 10 بهمن 1388
تا سوختن عشق ز پروانه به ديدم
سوداي همه سوختگان خام گرفتم تا سوختن عشق ز پروانه به ديدم در خدمت آن سرو خرامان نرسيديم اي باد سلامي برساني تو اگر ما عشق آمد و زيشان همه...
شنبه، 10 بهمن 1388
صافي مده اي دوست که مادرد کشانيم
ني رند تماميم کز ين رند و شانيم صافي مده اي دوست که مادرد کشانيم درهمت ما بين تو که جمشيد و شانيم هر چند که در کيسه نداريم پشيزي چندانکه...
شنبه، 10 بهمن 1388
عاشق شدم و محرم اينکار ندارم
فرياد که غم دارم و غمخوار ندارم عاشق شدم و محرم اينکار ندارم وان بخت که پرسش کندم يار ندارم آن عيش که ياري دهدم صبر نديدم آن صبر که هر...
شنبه، 10 بهمن 1388
رسيد دوش ندايي از ين بلند رواق
کو اي مقيم زواياي شهر بند فراق رسيد دوش ندايي از ين بلند رواق گذر چو طاير قدسي زاوج اين نه طاق درين حضيض چرا گشته‌اي چنين محبوس بيا به...
شنبه، 10 بهمن 1388
نگارا صحبت از اغيار بگسل
گل خندان من ازخار بگسل نگارا صحبت از اغيار بگسل که مهر از دوستان يک بار بگسل ندانم تا که گفت آن بي‌وفا را تو هم اي شب مکن برمن تطاول چو...
شنبه، 10 بهمن 1388
سرو مني و ازدل بستان خودت خوانم
درد مني و از جان درمان خودت خوانم سرو مني و ازدل بستان خودت خوانم وانگاه به صد عزت مهمان خودت خوانم اول بدو صد زاري جان پيش‌کشت کردم با...
شنبه، 10 بهمن 1388
اي گل صفت حسنت بر وجه حسن گويم
سر تا به قدم جاني کفر است که تن گويم اي گل صفت حسنت بر وجه حسن گويم
شنبه، 10 بهمن 1388