قبا و پيرهن او که مي‌رسد به تنش

من از قباش به رشکم قبا ز پيرهنش قبا و پيرهن او که مي‌رسد به تنش ز نازکي بتوان ديد روح در بدنش عجب اگر نتوان نقش خاطرش دريافت

شنبه، 10 بهمن 1388

کرشمه‌هاي سر زلف در بنا گوشش

حديث درد دلم ره نداد در گوشش کرشمه‌هاي سر زلف در بنا گوشش چگونه عيب تو !نيم کرد بر نقاش ؟ اگر زخامه کج افتاد نقش ما چه کنيم که فراموش کرده...

شنبه، 10 بهمن 1388

رفت دل نيست روشنم حالش

برو اي جان تو هم بدنبالش رفت دل نيست روشنم حالش گريه‌يي واجبست بر حالش هر که بر حال عاشقان خندد کوه البرز و پشه حمالش ! من مسکين نه مرد...

شنبه، 10 بهمن 1388

دي مي‌گذشت و سوي او دلها روان ازهر طرف

صد عاشق گم کرده دل سويش دوان از هر طرف دي مي‌گذشت و سوي او دلها روان ازهر طرف مي‌مرد از ان پيکان کين پير و جوان از هر طرف گلگون نازش زير...

شنبه، 10 بهمن 1388

چندين شبم گذشت به کنج خراب خويش

نوري نداديم شبي از ماههتاب خويش چندين شبم گذشت به کنج خراب خويش از تشنگان دريغ ندارند آب خويش رويي چنان مپوش زعشاق کاهل دل آن مست را بحل...

شنبه، 10 بهمن 1388

ابري خوشست و وقت خوش است و هواي خوش

ساقي مست داده به مستان صلاي خوش ابري خوشست و وقت خوش است و هواي خوش گشت آشناي جان و زهي آشناي خوش باران خوش رسيد و حريفان عيش را گل گرچه...

شنبه، 10 بهمن 1388

گر اي نسيم ترا ره دهند درحرمش

ببوس از من خاکي نشانه‌ي قدمش گر اي نسيم ترا ره دهند درحرمش و ليک هم بنوشتيم ماجراي غمش ميان دلبر و دل حاجت رسالت نيست

شنبه، 10 بهمن 1388

ستمگري که دلم شاد نيست جز به غمش

به خامه راست نيايد شکايت ستمش ستمگري که دلم شاد نيست جز به غمش به خاک پاش که سر بر ندارم از قدمش اگر ز دست اجل چند که امان يابم به اين...

شنبه، 10 بهمن 1388

نام سرچشمه‌ي حيوان چه بري با دهنش

سخن قند مگو با لب شکر شکنش نام سرچشمه‌ي حيوان چه بري با دهنش هر که بيند شکند بالب و دندان دهنش گر زند با دهنش بسته ز بي‌مغزي لاف چيست آن...

شنبه، 10 بهمن 1388

آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش

وان شکر خنده‌ي شيرين تو از چشمه‌ي نوش آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش که از آن گريه نمي‌آيدم آواز به گوش گريه مي‌آيدم از دور به آواز بلند...

شنبه، 10 بهمن 1388

آنکه از جان دو ستر ميدارمش

گر مرا بگذاشت من نگذارمش آنکه از جان دو ستر ميدارمش من دو چشم خويش مي پندارمش آنکه در خون دل من تشنه است من کجا يارم که گويم يارمش گر...

شنبه، 10 بهمن 1388

دل من رفت نتوان يافت بازش

که دستي نيست بر زلف درازش دل من رفت نتوان يافت بازش باده در دست و گل اندر آغوش کي بود آنکه نشينم با تو حسن چندان که تواني بفروش هست بازار...

شنبه، 10 بهمن 1388

دزدانه در آمد از درم دوش

افگنده کمند زلف بردوش دزدانه در آمد از درم دوش چون او بنشست رفتم از هوش برخاستم و فتادم از پاي آهو بره‌يي به خواب خرگوش آن نرگس نيم مست...

شنبه، 10 بهمن 1388

سالها خون خورده‌ام ازبخت بي سامان خويش

تا زماني ديده‌ام روي خوش جانان خويش سالها خون خورده‌ام ازبخت بي سامان خويش من به خون خويش پروردم بلاي جان خويش از خيال او چه نالم رفت کارم...

شنبه، 10 بهمن 1388

گر مرا با بخت کاري نيست گو هرگز مباش

ور به سامان روزگاري نيست گو هرگز مباش گر مرا با بخت کاري نيست گو هرگز مباش گر مرا بوي بهاري نيست گو هرگز مباش هر خسي را از گلستان جهان گلها...

شنبه، 10 بهمن 1388

تن پير گشت و آرزوي دل جوان هنوز

دل خون شد و حديث بتان برزبان هنوز تن پير گشت و آرزوي دل جوان هنوز ترک مرا خدنگ بلا در کمان هنوز عالم تمام پر ز شهيدان کشته گشت

شنبه، 10 بهمن 1388

دل ز تن بردي و درجاني هنوز

دردها دادي و درماني هنوز دل ز تن بردي و درجاني هنوز نرخ بالا کن که ارزاني هنوز هر دو عالم قيمت خود گفته‌اي اندرين ويرانه سلطاني هنوز ملک...

شنبه، 10 بهمن 1388

مست من چون باده نوشي جرعه برمن بريز

درد جام خود برين رسواي تر دامن بريز مست من چون باده نوشي جرعه برمن بريز بردل تاريک خسرو و باده‌ي روشن بريز تيرگي عيش مشتاقان ترا چون رو شنست...

شنبه، 10 بهمن 1388

تعالي‌الله چه دولت داشتم دوش

که بود آن بخت بيدارم درآغوش تعالي‌الله چه دولت داشتم دوش دهانم بود نزديک بنا گوش خوش آن حالت که گاه گفتن راز بگو خوابي که ديدستم شب دوش...

شنبه، 10 بهمن 1388

مرا کاريست مشکل با دلي خويش

که گفتن مي نيارم مشکل خويش مرا کاريست مشکل با دلي خويش که هرشب در چه کارم با دل خويش خيالت داند و چشم من و غم چه راني تند جانا محمل خويش...

شنبه، 10 بهمن 1388