سلامت جنسی

یکی از جنبه‌های تربیت، تربیت جنسی است، به طوری که کودک در نوجوانی و بزرگسالی دچار انحراف جنسی و بی‌بندوباری نشود. دانشمندان مختلف برای سلامت جنسی تعاریف مختلفی ارائه کرده‌اند. سلامت جنسی و شیوه‌ی برطرف‌کردن نیاز جنسی در فرهنگ‌های مختلف، متفاوت است. با توجه به منابع معتبر غربی و منابع اسلامی، فردی از نظر جنسی سالم است که اصول زیر در مورد او صدق کند (فلاحتی خشکناب، 1377):
1) از جنسیت خود راضی باشد، پسر از پسربودن و دختر از دختربودن خود راضی باشد و در غیر این صورت دچار اشکال در هویت جنسی است؛
2) نیاز جنسی خود را از طریق جنس مخالف برطرف سازد، در غیر این صورت بیمار تلقی می‌شود و از دیدگاه اسلام انحراف جنسی حرام است؛
3) از رابطه‌ی جنسی لذت ببرد و در کمال آرامش و بدون بی‌قراری و اضطراب این نیاز طبیعی خود را برطرف سازد؛
4) نیاز جنسی باید از طریق طبیعی، یعنی از ناحیه‌ی ژنیتال (تناسلی) برطرف شود، بدیهی است در غیر این صورت انحراف جنسی تلقی می‌شود؛
5) نیاز جنسی باید با توجه به فرهنگ و از راه مشروع ارضا شود (مانند هر نیاز دیگر) و از نظر اسلام تنها راه مشروع برطرف‌کردن این نیاز، ازدواج است.
از نظر مکاتب مختلف روان‌پزشکی، اختلالات جنسی به سه دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شوند: 1) اختلال در هویت‌یابی جنسیتی (مثل تغییر جنسیت‌طلبی و همجنس‌گرایی)، 2) انحرافات جنسیتی (مانند یادگارپرستی) و 3) اختلالات کنشی جنسی (مانند سردمزاجی و ناتوانی جنسی).
با توجه به مفاهیم انحرافات جنسی از نظر مکاتب غربی و با توجه به مفاهیم اسلامی، به بحث درباره‌ی راه‌هایی که والدین باید به کار ببندند تا در آینده فرزندان آنها، بخصوص نوجوانان دچار انحراف جنسی نشوند، خواهیم پرداخت.
1) از آنجا که کودکان نقش خود را از والدین می‌آموزند، والدین موظف‌اند رعایت شرم و حیا را در منزل بنمایند و بخصوص نواحی تناسلی خود را از کودکان بپوشانند، زیرا در غیر این‌صورت این مسئله منجر به آگاهی زودتر از معمول کودکان و احیاناً انحرافات در آینده خواهد شد.
2) آموزش محارم به کودکان و تشویق آنان به رعایت آن. این مسئله باید از طرف والدین نیز رعایت شود، زیرا کودکان رفتار والدین را تقلید می‌کنند.
3) رعایت حجاب در نزد کودکان و نوجوانان برای پیشگیری از تحریک جنسی در آنان.
4) جداکردن اتاق خواب کودک از اتاق و محل خواب والدین.
5) انتخاب لباس‌های متناسب با جنسیت کودک.
6) اگر کودکان بویژه در سنین پیش‌دبستانی پرسش‌هایی در مورد جنسیت خود و دیگران و تفاوت‌های جنسی و چگونگی تولد فرزند دارند، این پرسش‌ها را باید حمل بر کنجکاوی کودکان کرد، زیرا کودکان در این سن شروع به هویت‌یابی جنسیتی خود می‌کنند. از این‌رو بهتر است این پرسش‌ها را سرکوب نکنید یا پاسخ دروغ و اشتباه به آنها ندهید و سعی کنید پاسخی به زبان کودکانه با نشان‌دادن تصاویری از جنین و مراحل بزرگ‌شدن آن به آنها بدهید.
7) بهتر است همبازی‌های کودک از جنس خود او باشند، این کار به همانندسازی جنسی صحیح او کمک زیادی می‌کند.
8) در سنین بلوغ مسائل مختلفی چون قاعدگی برای دختران و احتلام برای پسران پیش می‌آید که باید به زبان ساده برای کودک یا نوجوان توضیح داده شود تا دچار ترس و وحشت نشود، همچنین مسائل بهداشتی و احکام دینی مربوط به این مسائل باید به آنها آموزش داده شود.
9) با کودک و نوجوان خود علاوه بر پدر و مادربودن، دوست باشید. فقط پدر و مادربودن کافی نیست. بسیاری از کودکان و نوجوانان مشکلات خود را با دوستان خود در میان می‌گذارند، دوستانی که خود بیش از آنها نمی‌دانند و چه بسا راهنمایی‌ها و آموزش‌های نادرستی در این بین انجام گیرد و بدآموزی‌ها و انحرافاتی صورت بگیرد. اگر والدین با فرزند خود دوست باشند و رابطه‌ای صمیمی داشته باشند، کودک مشکلات و مسائل خود را با والدین در میان خواهد گذاشت و از بسیاری از نابسامانی‌های جنسی پیشگیری خواهد شد (فلاحتی خشکناب، 1377).
منبع مقاله :
خدایاری‌فرد، محمد، عابدینی، یاسمین؛ (1391)، مشکلات سلامتی نوجوانان و جوانان، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم