| که دارد به دامان زر جعفري؟ |
|
مگر ميکند بوستان زرگري |
| که باشد در اين دکهي زرگري |
|
به کان اندر، آن مايه زر توده نيست |
| که : «چوني بدين مايه حيلت وري؟ |
|
به باغ اين چنين گفت باد صبا |
| تهيدست و خستهتن از لاغري |
|
به ده ماه از اين پيش ديدمت من |
| به تن جامه چيني و ششتري |
|
وز آن پس به دو ماه ديدمت باز |
| شکم کرده فربه ز بارآوري |
|
به سه ماه از آن پس شدي بارور |
| طرازيده بر تن قباي زري |
|
به ديدار نو بينم اکنون تو را |
| که کردي بدين گونه زر گستري |
|
همانا که تو گنج زر يافتي |
| به طنازي آيين لعبتگري |
|
به گاه جواني همي داشتي |
| همي خواسته نيز گردآوري |
|
کنون گشتهاي سخت پير و حريص |
| عجوزه نديدم بدين دختري» |
|
دگر باره دختر شوي، اي عجب! |
| شده زر او را به جان مشتري |
|
چمن زر فروش است و زاغ سياه |