| تا يک شبه در وثاق تو نانست | | آلودهي منت کسان کم شو |
| هر نفس که از نفوس انسانست | | راضي نشود به هيچ بد نفسي |
| کانجا همه چيز نيک ارزانست | | اي نفس به رستهي قناعت شو |
| کاين منت خلق کاهش جانست | | تا بتواني حذر کن از منت |
| در مايهي نفس نقص نقصانست | | زين سود چه سود اگر شود افزون |
| چون مرجع تو به عالم جانست | | در عالم تن چه ميکني هستي |
| وانرا بدهد طريق احسانست | | شک نيست که هرکه چيزکي دارد |
| احسان آنست و سخت آسانست | | ليکن چو کسي بود که نستاند |
| در ناستدن هزار چندانست | | چندان که مروتست در دادن |